Γράφει ο Αντώνης Ανδρικάκης 

Έχω περάσει χούντα. Ήμουνα στο γυμνάσιο. Θυμάμαι που γινόταν της κακομοίρας στην Αθήνα και η ασπρόμαυρη τηλεόραση έπαιζε σήριαλ αμερικάνικα και παιχνίδια. Θυμάμαι το πολυτεχνείο.Που έκανε στην τηλεόραση εκπομπή ο Μαστοράκης, είχανε σπάσει τους ανθρώπους στο ξύλο και κάποιος –κατά την διάρκεια της εκπομπής- περνούσε με ένα δίσκο καφενείου και ρωτούσε τους «καλεσμένους», αν θα πάρουνε ένα τσάι ή μία πορτοκαλάδα. Θυμάμαι το ραδιόφωνο το 1968 που έπαιζε το τραγούδι «ναι στο σύνταγμα για πίστη και για ομόνοια, ναι στο σύνταγμα για ευτυχισμένα χρόνια, ναι στο σύνταγμα για μια χρυσή ιστορία, ναι στην πρόοδο και στην ευημερία-ρεφραίν- θα γεμίσεις με ένα ναι γαλανέ μας ουρανέ». 

Θυμάμαι μετά το αντιπραξικόπημα του Γκλύξμπουργκ και πάλι το ραδιόφωνο που έλεγε…. «τα θέατρα, οι κινηματογράφοι, τα εστιατόρια …όλα λειτουργούν κανονικά…ουδείς κίνδυνος ανησυχίας υπάρχει». Είχανε κι έναν προπαγανδιστή που τον έλεγαν Γεωργαλά που κάθε βράδυ εξηγούσε την αναγκαιότητα της «επανάστασης», τις επιτυχίες της «κυβέρνησης» και το λαμπρό μέλλον που περίμενε την Ελλάδα. 

Θυμάμαι που είχε βγει ο στρατηγός Γκιζίκης στην τηλεόραση και μας εξηγούσε τι θα γίνει , και ταυτόχρονα η Deutsche Welle μιλούσε για ένα συνταγματάρχη  Ιωαννίδη που έκανε βόλτες με επίλεκτο σώμα της ΕΣΑ στην Βουλή…. Τα θυμάμαι όλα…

Τι έχω γιατρέ μου και νοιώθω τα ίδια συμπτώματα; Γιατί νομίζω ότι ζω το ίδιο έργο; Γιατί μέσα στον ορυμαγδό των πληροφοριών νοιώθω ότι δεν μαθαίνω την αλήθεια; Γιατί νομίζω πως μου λένε ψέματα; Είναι σίγουρα δική μου εμμονή γιατί και ο Πρωθυπουργός και ο Υπουργός των οικονομικών είναι φιλαλήθεις τύποι. Θυμάμαι τις δηλώσεις του Παπανδρέου για τις οδυνηρές επιπτώσεις του κουρέματος, του Βενιζέλου για την «προγραμματισμένη» αποχώρηση της τρόικας, του ανεκδιήγητου Παπακωνσταντίνου ότι «αν χρειαστούν άλλα μέτρα εγώ θα έχω αποτύχει…».Ίσως το πρόβλημα να είναι η ισχυρή μου μνήμη, Ίσως έπρεπε να κολυμπήσω στην απόλυτη ενημέρωση των Γεωργαλάδων και σε συνδυασμό με τόσους νέους όρους- κούρεμα, ομόλογα, ελεγχόμενη χρεοκοπία, EFSF, δευτερογενής αγορά…..-ίσως λέω θα έπρεπε να ψαρώσω, να σκάσω και να τους αφήσω να κάνουν τη δουλειά τους. Αλλά δεν μπορώ. ‘Ίσως έπρεπε να κλάψω με την Βάσω Παπανδρέου στο ρόλο της Εκάβης η ίσως έπρεπε να ευθυμήσω με τον Μίμη Ανδρουλάκη στο ρόλο του Αυλωνίτη. Αλλά δεν μπορώ. Όλοι αυτοί ψηφίζουν την εκχώρηση  της χώρας μου και μετά εξομολογούνται στον μόνο Θεό που γνωρίζουν. Στα κανάλια. 

Τι έχω γιατρέ μου και νοιώθω τα ίδια συμπτώματα; Που γίνεται της κακομοίρας στην Αθήνα και τα κανάλια παίζουν την Patty και διάφορα σήριαλ; Γιατί πιστεύω πως οι ειδήσεις  δεν μου λένε την αλήθεια; 

Ερωτώ: Πως λένε τόσα μεγάλα ψέματα; Και απαντώ μόνος μου. Διότι τα κανάλια είναι δικά τους. Πως το καταστροφικό κούρεμα έγινε ελάφρυνση του χρέους; Και μετά από αυτήν την επιτυχία θα πάμε όλοι ευτυχισμένοι στη θάλασσα; Τι έχω γιατρέ μου; Είμαι τρελός;  Και γιατί θυμάμαι συνέχεια ένα στίχο του Σεφέρη που λέει «παράξενα πως χαμηλώνουν όλα τριγύρω κάθε τόσο… Εδώ διαβαίνουν και θερίζουν, χιλιάδες άρματα δρεπανηφόρα…..» και λίγο πριν κοιμηθώ γιατί θυμάμαι ένα στίχο του Ρίτσου «Αυτά τα δέντρα δεν βολεύονται με λιγότερο ουρανό»; Τι έχω γιατρέ μου;