Γράφει ο Αντώνης Ανδρικάκης 

Είδα τον Μπεγλίτη στην Θεσσαλονίκη. Προσήλθε με θάρρος στον Ιερό  Ναό για την δοξολογία. Βγήκε με το ίδιο θάρρος και πέρασε τις συμπληγάδες της λαϊκής οργής για να φτάσει στο αυτοκίνητό του. Του φωνάζανε «κλέφτη και προδότη». Που μάλλον δεν είναι. Μετά έκανε δήλωση.


Πως είναι πολιτικός για να είναι μέσα στην κοινωνία ή κάτι τέτοιο. Ποια κοινωνία;  Αν δεν είχε σωματοφύλακες θα τον είχαν λειώσει….. Το μέγιστο θάρρος για έναν υπουργό της κυβέρνησης είναι να περπατήσει στο δρόμο όταν υπάρχει κόσμος….. Σκέφτηκα τους υπουργούς και τους βουλευτές της κυβέρνησης και θυμήθηκα την θεία μου την Δέσποινα την Σμυρνιά που έλεγε μια φοβερή ατάκα…. «Τον λωλό τον φτύνανε κι αυτός έλεγε ότι βρέχει»…..  

Είδα την κυρία Κάτια Μακρή δημοσιογράφο του Alter η οποία τους τελευταίους μήνες παίζει με το κεντρικό νευρικό μου σύστημα. Την άκουσα να ρωτάει με ηρεμία. «Ξέρετε τι ανακάλυψε ο Ράινμπαχ;» Δεν άκουσα την συνέχεια. Μου ήρθε αυθόρμητα να απαντήσω δημοσίως και μάλιστα πειραιώτικα διότι σε αυτήν την μαγική πόλη γεννήθηκα και μεγάλωσα. Στα αρχ……..α μου τι ανακάλυψε ο Ράινχμπαχ.  Είμαι πολίτης ενός κυρίαρχου κράτους και αυτό δεν είναι διαπραγματεύσιμο. Δεν ξέρω κανένα κύριο Ράινμπαχ. Συνεννοηθήκαμε;  

Είδα τον Μπάμπη Παπαδημητρίου να βάζει «τα πράγματα στην σωστή τους βάση». Και μου ήρθε να του εξηγήσω ποια είναι η σωστή βάση των πραγμάτων.  

Είδα την Μέρκελ να λέει πως πρέπει να συνοδεύσουμε την Ελλάδα και συνέχισα μόνος μου ….στην τελευταία της κατοικία…..  

Είδα αυτόν που διαπραγματεύεται για μένα στις Βρυξέλλες, να χαιρετάει τους θυρωρούς και να γελάει χωρίς λόγο….  

Φοβάμαι…  

Βγαίνω τώρα στο μπαλκόνι να βάλω την σημαία…….