Του Ι.Κ. Πρετεντερη
ΜέΤΑ Το ΤέΛέΥΤΑΙο Υπουργικό Συμβούλιο και πριν από την ψηφοφορία εμπιστοσύνης, η εικόνα που έχω είναι μια κυβέρ- νηση σχεδόν σε πανικό – το τελευταίο που χρειάζεται σήμε- ρα η χώρα... Η έΝΤΥπωςΗ δεν είναι καινούργια.

έδω ΚΑΙ ΜΗΝές η κυβέρνηση ψάχνει εναγωνίως κάποιους να μοιραστούν μαζί της τον λογαριασμό. Πρώτοι αποδέκτες της πίεσης ήταν τα κόμματα της αντιπολίτευσης και κυρίως η ΝΔ. Χωρίς αποτέλεσμα. Τελικώς, φαίνεται ότι αποφάσισαν να μοιραστούν τον λογαριασμό με τον ελληνικό λαό και κά- πως έτσι οδηγηθήκαμε στο δημοψήφισμα.

Η ΑΓωΝΙΑ αυτή δεν είναι τυχαία, ούτε ασυνήθιστη για τα ελ- ληνικά πολιτικά ήθη. ΑΦορΑ ΚΥρΙως τις προοπτικές της δικής τους πολιτικής επι- βίωσης. Την εξέφρασε με τον πιο αυθεντικό τρόπο ένα από τα πιο αυθεντικά πρόσωπα του ΠΑΣΟΚ, ο Κ. Σκανδαλίδης.  Δικαι- ολογώντας χθες το δημοψήφισμα είπε (περίπου) ότι «δεν θα κάτσουμε εμείς να πάρουμε τις αποφάσεις για να έλθει μετά ο Σαμαράς να κερδίσει τις εκλογές!».

έΙΝΑΙ η αγωνία ανθρώπων για τους οποίους η πολιτική δεν αφορά την ουσία της διακυβέρνησης του τόπου αλλά περιστρέ- φεται αποκλειστικά γύρω από την κατοχή της εξουσίας, στην οποία οδηγούν οι εκλογές. Είτε τις κερδίζεις είτε τις χάνεις, εί- τε τις ξανακερδίζεις, αυτό είναι όλο το ζητούμενο. Στο ενδιά- μεσο δεν είσαι υποχρεωμένος να κάνεις τίποτα περισσότερο...

Το προβΛΗΜΑ είναι ότι – ευτυχώς ή δυστυχώς – αυτό το (διακομματικό) μοντέλο πολιτικής χρεοκόπησε τη χώρα. Μα- ζί της χρεοκόπησε και το ίδιο. Αλλά εξακολουθεί, όπως φαί- νεται, να διαθέτει υποστηρικτές.

ΥπΑρχοΥΝ ακόμη άνθρωποι στην κυβέρνηση και στην αντι- πολίτευση που προσεγγίζουν τα γεγονότα και τις εξελίξεις μέσα από το πρίσμα μιας σκοπιμότητας: «Τι μας συμφέρει!». Συμφέρει δημοψήφισμα; Ναι στο δημοψήφισμα. Δεν συμφέ- ρουν οι εκλογές; Οχι στις εκλογές. Αν έκριναν ότι τους συμφέ- ρουν καλλιστεία γυμνισμού είμαι βέβαιος ότι θα έτρεχαν τσί- τσιδοι στην Ομόνοια. πως, οΜως, περιμένετε οι ίδιοι άνθρωποι να βγάλουν τη χώ- ρα από την κρίση όταν εμφανίζονται απρόθυμοι να σταθούν πάνω από τον εαυτό τους και αδύναμοι να σηκώσουν στους ώμους τους το γενικότερο συμφέρον;

Το δΗΜοψΗΦΙςΜΑ, ας πούμε, μπορεί να οδηγεί την ευρω- ζώνη και τη χώρα στο χάος, αλλά γι’ αυτούς η κουβέντα είναι ποιος θα βγει κερδισμένος στο εσωτερικό νταραβέρι. δΥςΤΥχως, αυτά είναι τα κυβικά τους. Περιορίζονται σε κόλπα, εφευρήματα και κουτοπονηριές για να συντηρούν την ψευδαίσθηση ότι ο τόπος διαθέτει ηγεσία, κυβέρνηση και πολιτικούς. ο ΜπέΝζΑΜέΝ ΚοΝςΤΑΝ έγραφε κάποτε ότι οι πολιτικοί χωρίζονται σε «ανθρώπους των πεποιθήσεων» και σε «αν- θρώπους των περιστάσεων». Πλην των δικών μας. Οι οποί- οι αποδεικνύονται ταυτοχρόνως και κενοί πεποιθήσεων και ανάξιοι των περιστάσεων.


Πηγή: Τα Νέα