Του Αλέξη Παπαχελά
Εχουμε πολύ δρόμο ακόμη μπροστά μας να διανύσουμε για να πείσουμε τους... εαυτούς μας και τους άλλους ότι μπορεί να πετύχουμε. Χθες έγινε ένα πρώτο βήμα. Κάτω από την ασφυκτική πίεση της διεθνούς κοινότητας και των αγορών, οι κ. Παπανδρέου και Σαμαράς συμφώνησαν σε μια μεταβατική κυβέρνηση έως τον Φεβρουάριο. Υπάρχουν, όμως, πολλές ασάφειες. Αν, για παράδειγμα, δεν στελεχωθεί αυτή η κυβέρνηση με ανθρώπους της Κεντροδεξιάς, θα μοιάζει περισσότερο με μια υπηρεσιακή κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ με επίφαση οικουμενικότητας, λόγω της παρουσίας του έμπειρου κ. Παπαδήμου. Απομένει να δούμε αν ο κ. Παπαδήμος θα δεχθεί αυτόν τον ρόλο ή αν θα επιμείνει σε μία πραγματικά οικουμενική κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας. Και αν δεν δεχθεί ο κ. Παπαδήμος, αναρωτιέται κανείς ποιος άλλος μπορεί να αναλάβει αυτό τον ρόλο.

Ενα δεύτερο σοβαρό θέμα είναι αν θα μπορέσουν να συμφωνήσουν τα δύο μεγάλα κόμματα στο ποιες είναι οι υποχρεώσεις της χώρας, που απορρέουν από τη συμφωνία της 27ης Οκτωβρίου. Ο κ. Παπαδήμος ή όποιος άλλος αναλάβει θα θελήσει προφανώς να διασφαλίσει ότι η Ν.Δ. θα στηρίξει μέρος των όποιων μέτρων θα πρέπει να ληφθούν έως τον Φεβρουάριο και πως δεν θα κατηγορείται ως «δωσίλογος» από τους υποστηρικτές της. Τρίτο σημαντικό ζήτημα είναι κατά πόσον οι εταίροι και δανειστές μας θα κρίνουν ότι με το σχήμα αυτό διασφαλίζονται, ειδικώς με την προοπτική της διαγραφής του χρέους και του «μεγάλου πακέτου». Θα πρέπει να θεωρείται μάλλον βέβαιο ότι θα επιδιώξουν συγκεκριμένες δεσμεύσεις από τα δύο μεγάλα κόμματα για την τήρηση των όρων του εν λόγω πακέτου από όποιον κερδίσει τις επόμενες εκλογές.

Ας ελπίσουμε ότι όλες αυτές οι εκκρεμότητες θα λυθούν πολύ γρήγορα ώστε να μπει ένα τέλος στην αβεβαιότητα του ελληνικού λαού, αλλά και των εταίρων μας. Χρόνο πολύ δεν έχουμε και η δυσπιστία έναντι της Ελλάδος είναι απύθμενη. Η χθεσινή συμφωνία θα κριθεί ανεπαρκής αν (α) θεωρηθεί ότι η Ν.Δ. δίνει απλώς χωρίς κέφι ένα «φύλλο συκής» σε μια κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ για να ηρεμήσουν οι έξω και (β) αν διαπιστωθεί ότι δεν ξεπερνάει ουσιαστικά τα εμπόδια από τις λαϊκές αντιδράσεις και την απροθυμία του κρατικού μηχανισμού.

Εν πάση περιπτώσει, αυτά θα τα δούμε στον δρόμο. Χθες έγινε μια μεγάλη αρχή εθνικής συνεννόησης, έστω στο παρά πέντε, έστω υπό την απειλή της εξόδου από το ευρώ. Ας ελπίσουμε πως οι κ. Παπανδρέου και Σαμαράς θα ξορκίσουν τον «διάβολο που πάντοτε κρύβεται στις λεπτομέρειες» και ότι δεν θα διαψεύσουν τις ελπίδες του ελληνικού λαού αλλά και των εταίρων μας. Αν συμβεί το τελευταίο, θα έχουν τεράστια ευθύνη αλλά και η χώρα ελάχιστα πια περιθώρια ανάταξης.




Πηγή: Η Καθημερινή