Του Ι.Κ. Πρετεντέρη
ερώτΗΣΗ. Πώς είναι λογικό μια κυβέρνηση που λέει πως θα κά- νει εκλογές στις 19 Φεβρουαρίου να κατηγορείται ότι εμποδίζει τη λαϊκή ετυμηγορία; ΑΠΑντΗΣΗ. Δεν είναι λογικό. Αλλά πολύ φοβούμαι ότι εκεί που τελειώνει η λογική αρχίζει να σκέφτεται ένα μέρος της Αριστεράς. Δεν ξερώ ποιος κέρδισε περισσότερο από την κυβέρνηση συ- νεργασίας και προς το παρόν είναι δευτερεύον.

εΙνΑΙ βεβΑΙΟ όμως ότι το ΚΚΕ και ο ΣΥΡΙΖΑ συμπεριφέρονται σαν να είναι οι μεγάλοι χαμένοι. Με μια επιχειρηματολογία τόσο συγκεχυμένη και αυτοαναιρούμενη που διαψεύδει ακόμη και τη σαφήνεια που συνήθως διαθέτει η δογματική σκέψη.

ΑκΟΥΣΑ, ας πούμε, ότι ο Παπανδρέου προκήρυξε το δημοψή- φισμα για να κάνει άνω κάτω το ευρώ, για να τον φωνάξουν στις Κάννες, για να του τρίξουν τα δόντια η Μέρκελ και ο Σαρκοζί, για να κινδυνεύσει η χώρα να εκδιωχθεί από το ευρώ, για να πάρει πίσω το δημοψήφισμα και για να μπει στην κυβέρνηση ο Σαμαράς – το επόμενο τέτοιο σενάριο θα πρέπει να το πουλή- σουν στον Ολιβερ Στόουν.

ΑνεξΑρτΗτΑ όμως από την ποιότητα και τη σοβαρότητα των σεναρίων, το ΚΚΕ και ο ΣΥΡΙΖΑ έχουν βασικά δίκιο: είναι οι χα- μένοι της υπόθεσης.

κΑΙ Ο λΟγΟΣ είναι απλός. Είχαν ποντάρει σε μια στρατηγική κοι- νωνικής έντασης και ήλπιζαν η ένταση αυτή να προσδιορίσει το πλαίσιο των επόμενων εκλογών. Ηθελαν να τους οδηγήσει έως τις κάλπες και κυρίως να κυριαρχήσει σε αυτές.

ΠρΟΣΔΟκΟΥΣΑν δηλαδή ένα κοινωνικό κλίμα το οποίο θα απέ- κλειε τα άλλα κόμματα και τους υποψηφίους τους ακόμη και από τον προεκλογικό αγώνα. Και επιδίωκαν (σε αντικειμενική σύ- μπραξη με μια εξίσου αντισυστημική ακροδεξιά) να επιβάλουν τη μονοπώληση του δημόσιου χώρου στο όνομα κάποιας γενι- κής «αγανάκτησης» εναντίον κάποιου «συστήματος» – το σενά- ριο της 28ης Οκτωβρίου....

ΑντΙθετώΣ, μια κυβέρνηση συνεργασίας (ακόμη και αν απο- τύχει παταγωδώς στα πάντα) είναι σίγουρο ότι θα λειτουργήσει εκτονωτικά απέναντι σε αυτή την ένταση και ότι θα επιτρέψει να διενεργηθούν οι εκλογές σε ομαλές δημοκρατικές συνθήκες. ΔΙΟτΙ

ΜΙΑ κΥβερνΗΣΗ συνεργασίας ή απλής συνεννόησης των δύο μεγάλων παρατάξεων αποτελεί εκ των πραγμάτων μια λύ- ση θεσμική και συστημική, μια επιλογή κατευνασμού και στα- θερότητας.

ώΣ εκ τΟΥτΟΥ, αποδυναμώνει εκ των πραγμάτων εκείνους που ονειρεύονταν την κρίση ως ευκαιρία για να ξεχαρβαλώσουν τη χώρα, να εκτροχιάσουν τον προσανατολισμό της και να αποκα- θηλώσουν τα πολιτικά κεκτημένα της δημοκρατικής ζωής.

κΑΙ ΑΥτΟ, ας μας επιτραπεί η εκτίμηση, είναι η πραγματική προ- σφορά στον τόπο της κυβέρνησης που δημιουργήθηκε και των δύο πολιτικών που την αποφάσισαν. Τα άλλα θα τα βρει η νεκροψία.

Πηγή: Τα Νέα