Tου Αλεξη Παπαχελά
Δεν αντέχεται το θέαμα του διασυρμού του κ. Γιώργου Παπανδρέου τις τελευταίες εβδομάδες, έστω και αν την ύστατη κυριολεκτικά στιγμή απέφυγε την καταστροφική «αυτοκτονία» της λύσης Πετσάλνικου και προτίμησε τη λύση Παπαδήμου. Ο απελθών πρωθυπουργός έχει δύο δρόμους να διαλέξει. Ο ένας είναι αυτός της αξιοπρεπούς αποχώρησης και απαγκίστρωσης από το ΠΑΣΟΚ και τα πολιτικά πράγματα. Μπορεί να ισχυρισθεί ότι ήταν «θύμα των αγορών» ή «θύμα των συμφερόντων» ή ότι προσπάθησε μέχρι εκεί που άντεχε ο ίδιος και η κοινωνία. Εκείνοι που τον γνωρίζουν καλά υποστηρίζουν ότι θα ήταν πολύ πιο ευτυχής και ανακουφισμένος αν του χρόνου τέτοια εποχή δίδασκε κάπου στη Σουηδία ή στις ΗΠΑ.

Ο δεύτερος δρόμος είναι να συρθεί από τους απαράτσικ που κυβερνούσαν τη χώρα τις τελευταίες κρίσιμες εβδομάδες από κάποια σκοτεινά υπόγεια. Ηδη του έκαναν τεράστια ζημιά και στην υστεροφημία του. Οι απίστευτοι χειρισμοί πριν από την τελική παραίτηση, οι αδικαιολόγητοι δισταγμοί στη διαπραγμάτευση για τη θέση του πρωθυπουργού, οι αχυρένιες λύσεις τύπου Πετσάλνικου και οι ύστατες προσπάθειες τορπιλισμού της λύσης Παπαδήμου αποτελούν μαύρες και ακατανόητες σελίδες πολιτικής ιστορίας. Το κακό είναι ότι κάποιοι επιχειρούν να πείσουν τον κ. Παπανδρέου πως πρέπει να παραμείνει αρχηγός του ΠΑΣΟΚ, ίσως και υποψήφιός του στις επόμενες εκλογές. Οι όροι που έθεσαν στον κ. Παπαδήμο για το πόσοι και ποιοι θα μπουν στην κυβέρνηση από το ΠΑΣΟΚ δείχνει ότι συνεχίζουν να παίζουν ένα αδίστακτο παιχνίδι εξουσίας για την επόμενη μέρα, χωρίς να λογαριάζουν ούτε την κοινωνία ούτε κανέναν.

Το βέβαιον είναι πως αυτοί οι ίδιοι άνθρωποι κατέστρεψαν τον κ. Παπανδρέου ως πρωθυπουργό, με τις επιλογές τους σε πρόσωπα και την έντονη αντίδραση στη λήψη μέτρων στην αρχή. Τώρα θα τον ξανακαταστρέψουν, θα τον διαβεβαιώσουν για το πολιτικό του μέλλον, θα ελέγξουν το κόμμα με όποιον υποψήφιο αρχηγό επιλέξουν και όταν κάνουν τη δουλειά τους, θα είναι πάλι αργά για εκείνον. Δυστυχώς, οι τελευταίες ημέρες ενός ηγέτη κι ενός συστήματος εξουσίας είναι πάντοτε δυσάρεστες και δύσκολες. Δεν είναι τυχαίο ότι απομάκρυνε σε κάποιες ιστορικές στιγμές όσους τολμούσαν να του δώσουν την πραγματική εικόνα και να του πουν την αλήθεια, πως «το παιχνίδι τελείωσε».

Ο κ. Παπανδρέου προσέφερε με τη θεαματική του ανάφλεξη και αυτοκαταστροφή μια μεγάλη υπηρεσία στο έθνος. Είδαμε όλοι την άβυσσο και τρομάξαμε, και το πολιτικό σκηνικό οδηγείται σε μια κατάσταση μπιγκ μπανγκ. Ακόμη και αυτήν την προσφορά, όμως, θα του την ακυρώσει το βαθύ ΠΑΣΟΚ, που προσπαθεί να εξευτελίσει το εγχείρημα Παπαδήμου και επιμένει να βάζει την επιβίωσή του πάνω από τη θέληση του κόσμου. Θα είναι τόσο μα τόσο παράδοξο ο κ. Παπανδρέου να είναι τελικά ο άνθρωπος που θα δίνει τη μάχη μέχρι την τελευταία στιγμή για ένα τελειωμένο, διεφθαρμένο, χρεοκοπημένο σύστημα εξουσίας, το οποίο κληρονόμησε αλλά -υποτίθεται- ανέλαβε να αλλάξει ριζικά. Το βαθύ ΠΑΣΟΚ έχει ένα μοναδικό τρόπο να λειτουργεί ως κλειστό σύστημα εξουσίας και επιβίωσης και όταν χρειάζεται, τρώει τα παιδιά του, έστω και αν αυτά είναι παιδιά του ιδρυτή του...


Πηγή: Η Καθημερινή