Η Ελλάδα βρίσκεται στην κρισιμότερη ίσως στιγμή της μεταπολεμικής περιόδου. Έχει ένα υπέρογκο χρέος το οποίο αδυνατεί να αποπληρώσει. Το συνολικό χρέος του δημοσίου έχει φτάσει τα 360 δισ. ευρώ, όταν το σύνολο της ετήσιας παραγωγής της χώρας θα είναι εφέτος μόλις 218 δισ. ευρώ και το επόμενο έτος 212 δισ. ευρώ. Τα δε έσοδα που εισπράττει κάθε χρόνο το ελληνικό δημόσιο από φόρους και άλλες πηγές είναι της τάξεως των 60 δις ευρώ. Για να καταλάβει κάποιος τι αντιπροσωπεύουν, τι σημαίνουν δηλαδή αυτοί οι αριθμοί, ας φανταστεί μια επιχείρηση με ετήσιο τζίρο- για παράδειγμα- της τάξεως των 60 εκατομμυρίων ευρώ και να χρωστάει στις τράπεζες και στους υπόλοιπους πιστωτές της 360 εκατομμύρια ευρώ. Θα είχε προ πολλού πτωχεύσει. Σε αυτή την κατάσταση βρίσκεται κατ’ αναλογία και το ελληνικό δημόσιο. 

Συνεπώς είμαστε απολύτως εξαρτημένοι από τους δανειστές μας. Σε αυτή την περίπτωση χρειάζεται να πείσουμε ότι είμαστε φερέγγυοι και αξιόπιστοι. Αυτός από ότι καταλαβαίνω είναι και ο λόγος για τον οποίο διορίστηκε και ο κ. Λουκάς Παπαδήμος πρωθυπουργός.

Γιατί το πολιτικό μας σύστημα δεν έχει πλέον την δυνατότητα να πείσει κανέναν. Και όχι μόνου τους ξένους, αλλά ούτε ο ελληνικός λαός πείθεται. Φυσικά ζούμε στον απόλυτο παραλογισμό. Αυτοί τους οποίους ουδείς εμπιστεύεται στο εξωτερικό αλλά ούτε στο εσωτερικό είναι αυτοί που σήμερα βρίσκονται σε κυβερνητικές θέσεις για να λύσουν το πρόβλημα το οποίο οι ίδιοι έχουν δημιουργήσει. Ούτε ο Καμύ όταν έγραφε τον «μύθο του Σίσυφου» δεν το είχε φανταστεί! 

Φυσικά η δική μας αδυναμία δεν δικαιώνει την ευτραφή κυρία Μέρκελ ή τον φρικώδη νάνο και παλιάτσο της Ευρώπης κ. Σαρκοζί. Γιατί και αυτοί είναι κατώτεροι των περιστάσεων Ούτε κύρος διαθέτουν, ούτε αξιόπιστοι είναι. Απλά ο κ. Παπανδρέου δεν αντέδρασε όταν οι Ευρωπαίοι αποφάσισαν να μας κάνουν… κολονοσκόπηση.

Δέχθηκε τα πάντα αδιαμαρτύρητα. Γιατί ο πρώην πρωθυπουργός και οι ανίκανοι συνεργάτες του δεν είχαν πρόταση. Δεν είχαν εναλλακτική πρόταση. Ότι τους είπαν έκαναν. 

Αλλά αυτός ο εφιάλτης πέρασε. Σήμερα ο διορισμένος Πρωθυπουργός κυβερνά μόνος του. Αυτός επιχειρεί να λύσει τα οικονομικά ζητήματα με τους εταίρους και οι υπόλοιποι της Κυβέρνησης ή μαλώνουν μεταξύ τους για το χρώμα της μοκέτας στο γραφείο τους ή προσπαθούν να αναρριχηθούν στην κομματική ιεραρχία του κόμματος τους για να πάρουν την θέση του αρχηγού σε πρώτη  ευκαιρία. 

Έτσι συνεχίζουν το τροπάριο σε πλάγιο τέταρτο εξευτελίζοντας την χώρα!  

Τάκης Χατζής