Tου Παναγή Γαλιατσάτου

Αυτός ο χρόνος ξεκίνησε διαφορετικά από όλους τους προηγούμενους. Η καθιερωμένη ευχή για «καλή χρονιά» επαναλαμβάνεται μηχανικά και προκαλεί ένα σφίξιμο στο στομάχι. Οποιος σέβεται τη νοημοσύνη του και καταλαβαίνει τι μπορεί να συμβεί στη χώρα τις επόμενες εβδομάδες και μήνες, καταλαμβάνεται από μια ανήσυχη, αγχωτική απορία. Θα τα καταφέρουμε; Και αν όχι, τι συνέπειες θα έχει αυτό για τη ζωή μας;
Οι επαΐοντες επαναλαμβάνουν άοκνα ότι όλα θα κριθούν μέσα σε λίγες εβδομάδες, στις αρχές του χρόνου. Να υπάρξει συμφωνία για το PSI. Να κλείσει η νέα δανειακή συμφωνία ώστε να μπορέσει να ολοκληρωθεί το PSI. Να γίνουν οι εκταμιεύσεις. Το εναλλακτικό σενάριο είναι, για οποιοδήποτε λόγο το πράγμα να στραβώσει, και όλα όσα έχουν συμφωνηθεί να μην ολοκληρωθούν.

Σε αυτήν την περίπτωση μπορούμε με κάποια βεβαιότητα να υποθέσουμε, πως στα μέσα Μαρτίου, όπου λήγουν ομόλογα ύψους 15 δισ. ευρώ η Ελλάδα θα κηρύξει επισήμως στάση πληρωμών. Το τι θα γίνει από εκεί και πέρα είναι άγνωστο, το εύλογο είναι αυτό που υποστήριξε ο Κώστας Σημίτης στο τελευταίο άρθρο του στην «Κ». Η έξοδος δηλαδή από την Ευρωζώνη.

Δεν υπάρχει προηγούμενο χρεοκοπίας και εξόδου μιας χώρας - μέλους νομισματικής ένωσης ισχυρού νομίσματος από αυτήν την ένωση. Δεν υπάρχει η εμπειρία στην οποία θα μπορούσε να βασιστεί κανείς και κατά συνέπεια, ό,τι και αν συμβεί στη χώρα θα είναι ένας αυτοσχεδιασμός. Η μετάβαση θα γίνει «στου Κασίδη το κεφάλι» και πιθανόν τότε όσοι διαμαρτύρονται ότι η χώρα μας έχει καταστεί «πειραματόζωο » να αντιληφθούν την πραγματική σημασία αυτής της λέξης.

Η μετάβαση σε ένα νέο νόμισμα θέλει ένα ικανό χρονικό διάστημα για να ολοκληρωθεί, αν υποθέσουμε ότι αυτό θα γίνει σωστά. Εχουμε κάποιο λόγο να το υποθέσουμε; Με το σύνολο του δημόσιου χρέους να είναι απαιτητό άμεσα είναι μάλλον βέβαιο, ότι οι διεθνείς προμηθευτές μας θα μας κόψουν την πίστωση. Θα υπάρξουν ελλείψεις, μαύρη αγορά, υπερπληθωρισμός, αντιπραγματισμός, οι καταθέτες θα χάσουν τις αποταμιεύσεις τους. Ολα αυτά είναι μέσα στο πλαίσιο του πιθανού και για να υπάρξει οικονομική δραστηριότητα θα πρέπει να την επιβάλλει η κυβέρνηση με μηχανισμούς καταστολής και διοικητικά μέτρα. Πόσο ικανό θεωρείτε όμως τον κρατικό μηχανισμό για κάτι τέτοιο;

Το πιθανότερο είναι ότι στη χώρα θα ξεσπάσει χάος. Τα τελευταία χρόνια, ακόμα και εκείνα προ της κρίσης, ο πήχυς για εγκληματική συμπεριφορά και βιαιοπραγίες έχει υποχωρήσει αρκετά. Αυτό δεν προϊδεάζει για τα καλύτερα, όταν ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού βρεθεί σε πρωτόγνωρη ανασφάλεια και απόγνωση και η έκρηξη της οργής θα είναι κάτι μάλλον αναμενόμενο.

Η ιστορική εμπειρία διδάσκει, πως όταν όλα αυτά ύστερα από μια σύντομη περίοδο «φυσικής κατάστασης» καταλαγιάσουν, το πρώτο αίτημα του κόσμου είναι για τάξη και ασφάλεια, για ισχυρούς ηγέτες και αυταρχικές λύσεις. Κάποιοι ήδη ετοιμάζονται για τον ρόλο. Ο,τι και αν συμβεί πάντως, τα δεδομένα είναι απλά. Η Ελλάδα στο ευρώ είναι ο διάβολος που γνωρίζουμε. Τα άλλα, άγνωστοι και απρόβλεπτοι δαίμονες. Τι ακριβώς ευχόμαστε, όταν λέμε «καλή χρονιά»;

Πηγή: Η Καθημερινή