Του Aλεξη Παπαχελα

Το «κανονικό» σενάριο για τη χώρα θα ήταν, κατά την εκτίμηση πολλών σοβαρών Eλλήνων και ξένων ειδικών, να μας έχει κόψει η τρόικα μια δόση πέρυσι τον Μάρτιο. Η Ελλάδα ήταν σε πολύ καλύτερη κατάσταση, η κούραση λιγότερη και οι αντοχές της κοινωνίας μεγαλύτερες και οι έξω δεν ήταν ακόμη «στα κάγκελα». Δεν βρισκόμασταν τόσο κοντά σε μια πραγματική χρεοκοπία και επίσης και οι εταίροι μας δεν είχαν ετοιμασθεί επαρκώς γι’ αυτό το ενδεχόμενο. Η τρόικα το σκέφθηκε, οι Ευρωπαίοι το συζήτησαν, αλλά στο τέλος φοβήθηκαν να «τραβήξουν το καλώδιο».

Ηδη στο ΔΝΤ και στις Βρυξέλλες διεξάγονται πολλές και εξαιρετικά έντονες συζητήσεις για το αν αυτό ήταν ένα μοιραίο λάθος και το ποιος έχει ευθύνη γι’ αυτό. Οσο αστείο και αν φαίνεται στον δικό μας μικρόκοσμο, άνθρωποι σαν τον κ. Τόμσεν του ΔΝΤ δέχονται τώρα επιθέσεις ότι «παραταυτίστηκαν με την Ελλάδα».

Να σκεφθούμε τώρα τι θα είχε συμβεί αν η τρόικα έκοβε τότε τα λεφτά. Ο κ. Παπανδρέου θα αναγκαζόταν να κάνει μια κίνηση: είτε να ζητήσει ανοιχτά από τον κ. Σαμαρά να συγκυβερνήσουν είτε να πιέσει το κόμμα του να προχωρήσει σε αλλαγές και επώδυνες μεταρρυθμίσεις υπό την απειλή μιας στάσης πληρωμών μισθών και συντάξεων είτε, τέλος, να πάει σε εκλογές. Το πιθανότερο είναι πως μέσα από το βίαιο σοκ μιας στάσης πληρωμών θα πηγαίναμε σε μια συγκυβέρνηση, πριν ή ύστερα από εκλογές, που θα είχε συγκεκριμένους στόχους και το μεγάλο όπλο που λέγεται «τα ψέματα τελείωσαν». Θα είχαμε γλυτώσει το φιάσκο των Καννών, την επιδείνωση των δημοσιονομικών μεγεθών και το ξεχαρβάλωμα του κράτους, ενώ το σενάριο της δραχμής δεν θα ηχούσε τόσο ελκυστικό στα αυτιά όσων υπέφεραν.

Τίποτα από αυτά δεν έγινε. Τα ψέματα δεν τελείωσαν, παρά το σοκ των Καννών. Τα κόμματα λειτουργούν όπως πέρυσι και πρόπερσι. Οι μαυραγορίτες ντρέπονται να φωνάξουν «βάστα Ρόμελ», αλλά αρχίζουν και βγαίνουν σιγά-σιγά στο φως. Αλλοι μιλούν για ένα βελούδινο διαζύγιο με μεγάλη «διατροφή» από την Eυρωζώνη, άλλοι για το αναπόφευκτο της δραχμής κ.λπ. κ.λπ.

Μέσα σε αυτή την κατάσταση το πολιτικό σύστημα ανέθεσε στον κ. Παπαδήμο να σώσει τη χώρα. Στα λόγια τού λένε «προχώρα», στην πράξη τού φωνάζουν «μην τυχόν και προχωρήσεις». Η χαρά τους θα είναι το μοιραίο να συμβεί στη δική του θητεία, να πουν δηλαδή «ε, τι να κάνουμε, χρεοκοπήσαμε και μας έκοψαν τα λεφτά αν και είχαμε τον Παπαδήμο πρωθυπουργό». Υποθέτω ότι ως βαθύς γνώστης της κατάστασης δεν θα τους κάνει το χατίρι...

Πηγή: Η Καθημερινή