Είναι πολύ αργά για δάκρυα κύριε Μπούκουρα!

Είναι πολύ αργά για δάκρυα κύριε Μπούκουρα!

«Ρίγη συγκίνησης» έπιασε το πανελλήνιο από την δακρύβρεχτη ομιλία του πρώην βουλευτή της Χρυσής Αυγής Στάθη Μπούκουρα.

Τα δάκρυα έτρεχαν από τα μάτια του όταν ανέβηκε στο βήμα της Βουλής: «Πείτε μου γιατί κατηγορούμαι, γιατί δεν βλέπω τα παιδιά μου» είπε απευθυνόμενος στους βουλευτές, ζητώντας να μην αρθεί η ασυλία του.

Ας με συγχωρέσει ο κύριος Μπούκουρας, αλλά δεν μπορώ να συμμεριστώ τα κλάματα του. Ούτε την επιλογή του να κάνει επίκληση στο συναίσθημα των βουλευτών και όσων παρακολουθούσαν την ομιλία του, και θα προχωρήσω ένα βήμα παραπέρα: Θεωρώ τα δάκρυα του «κροκοδείλια».

Ακόμη και εάν μας βεβαιώνει πως δεν είναι ναζιστής, ούτε φασίστας, ακόμα και εάν διαμήνυε σε όλους τους τόνους πως ήταν ΠΑΣΟΚος και έγινε εθνικιστής για να σώσει τη χώρα.

Το λαϊκό παιδί που κοιμήθηκε φούρναρης και ξύπνησε βουλευτής, λέει πως δεν γνώριζε το ποιόν της Χρυσής Αυγής. Δεν απάντησε ωστόσο πολιτικά σε κανένα ερώτημα σχετικά με τα όσα έκανε το μόρφωμα που τον τελευταία χρόνια υπηρετούσε με συνέπεια.

Ούτε χρησιμοποίησε έστω μία λέξη για να αντικρούσει την δικογραφία, η οποία τον εμπλέκει σε μία σειρά κακουργήματα σχετικά με τη δράση του κόμματός του.

Τώρα που «έσφιξαν τα γάλατα», το γύρισε και το παίζει «αθώα περιστερά». Ωστόσο για όλα αυτά θα απαντήσει η Δικαιοσύνη, και αυτό δεν αλλάζει όσα δάκρυα και να χύσει ο πρώην χρυσαυγίτης βουλευτής.

Ομολογώ πως θα τον σεβόμουν πολύ περισσότερο εάν επέλεγε τουλάχιστον να υπερασπιστεί τη στάση του από την αρχή, αντί να κλαίει σαν μικρό παιδί, τουλάχιστον θα είχε έστω ένα ηθικό έρεισμα.

Όχι, δεν συμμερίζομαι τα κλάματα ενός μετανοήσαντα -μέσα σε πολλά εισαγωγικά- φασίστα, ούτε τον πιστεύω στο ελάχιστο. Φέρει την ίδια ευθύνη όσο και οι πρώην ομογάλακτοί του.

Είναι πολύ αργά για δάκρυα κύριε Μπούκουρα!

ΠΑΝ.ΒΕΛ.

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο