Ακούστηκε... βραχνή φωνή στη Φιλοθέη

Ακούστηκε... βραχνή φωνή στη Φιλοθέη

Αυτήκοοι μάρτυρες την ημέρα του μνημόσυνου του Κωνσταντίνου Καραμανλή βεβαιώνουν ότι ακούστηκαν κάτι βραχνές φωνές από το βάθος...

Οι φωνές δεν έγιναν αντιληπτές από όλους τους παρεβρισκόμενους διότι άλλοι μιλούσαν μεταξύ τους, άλλοι είχαν στο νου τους τη φωτογραφία για την προεκλογική τους καμπάνια και άλλοι χάζευαν τον ορίζοντα. 

Οι ελάχιστοι μυημένοι που αντιλήφθηκαν το... μήκος κύματος και την ένταση της βραχνάδας μπορούν να διαβεβαιώσουν τι είχε προκαλέσει τον εκνευρισμό. 

Η φωνή από το... υπερπέραν καλοσώριζε έναν προς έναν τους αυτόκλητους προσκεκλημένους καθώς αυτή τη χρονιά δεν τυπώθηκαν προσκλήσεις και έμπαιναν όλοι "ενωμένοι και αγαπημένοι". 

Κατά την είσοδο του Πολύδωρα ακούστηκε να λέει: "Καλώς τον πρόεδρο ημέρας... όπως τα αυγά! Τον άνθρωπο που θέλει να ενώσει την πατρίδα και το λαό...Λες κι εμείς τους χωρίζουμε!".

Όταν εμφανίστηκε ο Χρήστος Ζώης είπε: "Καλώς τη Νέα Μέρα...χωρίς αυγά! Διότι εξαντλήθηκαν στην προηγούμενη στάση με τους ΑΝ.ΕΛ..έητους!"

Με την είσοδο του Νικήτα Κακλαμάνη ακούστηκε ένας αναστεναγμός και αντί για... χρησμός την ατμόσφαιρα ελάφρυνε το σφύριγμα κάποιου τραγουδιού που έμοιαζε με το "Ήρθες σαν την Άνοιξη"...

Οι καλεσμένοι προσέρχονταν αυθορμήτως στο χώρο όταν ορισμένοι είδαν μια σκιά να κινείται με ταχύτητα αστραπής ανάμεσα στα δένδρα στο διπλανό δασάκι. Κινείτο από δένδρο σε δένδρο προσπαθώντας να μη γίνει αντιληπτή. Άλλοι αδιαφόρησαν, άλλοι φοβήθηκαν και άλλοι απλώς άνοιξαν το βήμα τους για να μη... μπλέξουν! 

Η άφιξη του Κώστα Καραμανλή έλυσε το μυστήριο. Η σκιά πίσω από τα δένδρα ήταν ο Αργύρης Ντινόπουλος ο οποίος μόλις άνοιξε η πόρτα του αυτοκινήτου έτρεξε να σταθεί στο πλάι του για  να μπουν μαζί στο ίδρυμα. 

Η θέση στην οποία κάθισαν Καραμανλής και Σαμαράς στη διάρκεια της τελετής τους έδινε τη δυνατότητα να ακούν τη βραχνή φωνή. "Ρε σείς, εσείς είστε η Νέα Ελλάδα;", άκουσαν να τους απευθύνεται η ερώτηση σε αυστηρό ύφος. Από τον ειρωνικό τόνο και μόνο κατάλαβαν ότι δεν σήκωνε πολλά - πολλά για το θέμα. Το μόνο που έκαναν ήταν να κοιταχθούν, να ρωτήσει ο ένας τον άλλο "το άκουσες;" και να χαμογελάσουν με νόημα. Η συζήτηση κόπηκε πριν καν αρχίσει. 

Στη διάρκεια του μνημόσυνου κανείς δεν είπε κουβέντα. Σε μια παύση του ιερέα ακούστηκε μόνο η βραχνή φωνή να ρωτάει: "Καλά ο Μιχάλης που είναι;..."

Ήταν ακριβώς τη στιγμή που εψάλλετο το "αιωνία αυτού η μνήμη" και όλοι έκαναν το σταυρό τους...  

Γ.

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο