Στο μέτωπο της Δραχμής ο Μπαλτάκος

Στο μέτωπο της Δραχμής ο Μπαλτάκος

Γράφει ο Τάσος Τσιφόρος 

Παρέμβαση, με ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την διαμόρφωση μίας ευρωσκεπτικιστικής δεξιάς εκτός Χρυσής Αυγής, πραγματοποίησε χθες ο δικηγόρος και πρώην Γραμματέας της κυβέρνησης, επί Αντ. Σαμαρά, Τάκης Μπαλτάκος.

Επιλέγοντας ως τίτλο το «Οικαδε», όπως και το ιστορικό άρθρο του Γ. Βλάχου για την επιστροφή των στρατευμάτων από το Σαγγάριο, αλλά και το ίδιο μέσο, Καθημερινή, ο πρώην στενός συνεργάτης του κ. Σαμαρά, εμφανίζεται σχεδόν βέβαιος για την έξοδο της Ελλάδας από την Ευρωζώνη. Εκτιμά, δε, ότι αυτό θα συμβεί καθώς δεν εξαρτάται πλέον από την ελληνική βούληση αλλά από τις αποφάσεις των ευρωπαίων και του Βερολίνου.

Σε αυτό το πλαίσιο, καλεί τη Ν.Δ. να αλλάξει γραμμή και να εγκαταλείψει την πάσει θυσία στήριξη του ευρώ, εκτιμώντας δε ότι αρκεί η παραμονή μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Ιδού πως κλείνει το άρθρο Μπαλτάκου στην Καθημερινή:

Η Ν.Δ. για δεύτερη φορά μέσα σε λίγα χρόνια, ποντάρει σε άλογο ασθενικό και ταυτίζεται με αυτό που ο κόσμος θα μπορούσε να μισήσει. Δεν πτωχεύσαμε με τη δραχμή. Με το ευρώ πτωχεύσαμε. Αν οι λαϊκές μάζες αντιληφθούν ότι οι Γερμανοί του Σόιμπλε θέλουν να μας οδηγήσουν συντεταγμένα στη δραχμή, ο πολιτικός λόγος της Ν.Δ. θα καταστεί άναρθρος, και το πεπρωμένο θα είναι «φυγείν αδύνατον». Αρα, από τώρα, συμβατά και συνακόλουθα με τις εξελίξεις, πρέπει ο στρατηγικός σχεδιασμός της αξιωματικής αντιπολίτευσης να παίρνει κάποιες αποστάσεις από την άκριτη ευρωλαγνεία άλλων κομμάτων, διατηρώντας σαν εφεδρεία αυτό που θα μπορεί να επισυμβεί. Αλλο το ευκταίο και άλλο το εφικτό. Ολοι γνωρίζουμε ότι πολιτική είναι η τέχνη του εφικτού και καταστροφική η επιδίωξη του ευκταίου.

Η λαϊκή βάση του κόμματος, ο κόσμος, δηλαδή, της Εκκλησίας, των ενστόλων, των μικροαστών και των αγροτών, ουδεμία πολιτιστική σχέση έχει με αυτό που αποκαλούμε «Ευρώπη». Δεν ακούσανε ποτέ το «Die Μoldau» του Smetana και γιατί να το ακούσουν άλλωστε; Αλλάζει, βέβαια, αν μιλάμε για το μουσικό θέμα του Pulp Fiction, με τις βυζαντινές καταβολές. Εχουν τη δική τους μουσική παράδοση. Βυζαντινή παράδοση. Γιατί πρέπει, σώνει και καλά, να τους μετατρέψουμε σε πολιτιστικά υβρίδια; Η Ευρωπαϊκή Ενωση αρκεί. Φτάνει μέχρι εκεί. Ο πυρήνας της μάς αποδιώχνει με απέχθεια και απάθεια. Είναι σίγουρο ότι τον χρειαζόμαστε;

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο