Οι δημοσιολόγοι που τελειοποίησαν την ξινίλα

Οι δημοσιολόγοι που τελειοποίησαν την ξινίλα

ΟΚ! Ανήκουμε σε μια επαγγελματική, διαστροφική, σχεδόν συντεχνία που φυσικά ξέρουμε τα πάντα, για τους πάντες, κάθε ώρα και με κάθε λεπτομέρεια.

Τα ποιος, που, πότε, τι, γιατί και προαιρετικώς το πώς, τα παίζουμε στα δάχτυλα ανά πάσα στιγμή. Και φυσικά δεν χρωστάμε καλή κουβέντα για κανέναν. Είναι όλοι πορνικοί, λαμόγια, επικίνδυνοι, απατεώνες, πληρωμένοι, ατάλαντοι, κακοί επαγγελματίες, πράκτορες, ηλίθιοι, αγράμματοι εκτός φυσικά από εμάς τους ίδιους.

Και επειδή τη μεγάλη αρχή της σύγχρονης δημοσιογραφίας, μια χαρά την είχε ορίσει ο μακαρίτης Τζον Κέννεντυ, ισχύει πάντα πως «για τους περισσότερους ανθρώπους τα μη-νέα είναι καλά νέα. Για τον Τύπο, τα καλά νέα είναι μη-νέα».

Αυτό, συν η φύση μας που είναι καχύποπτη και ξερολιακή και εχθρική σε όλους, μας κάνει ακόμη και στην αποψούλα να ξερνάμε ξινίλα σαν να έχουμε καταπιεί ξύδι με το κιλό. Το δε διαδίκτυο –και καλώς!- έχει δώσει έκφραση με ύφος αυθεντίας στο κάθε έναν και κάθε μια που θεώρει πως αξίζει να πληρώνεται για να σου γραφεί, παρ΄ ότι, παίζεται αν ξέρει 50 επίθετα, 20 ρήματα και 30 ουσιαστικά, ενώ αγνοεί παντελώς την παρατακτική -καθώς και κάθε άλλου είδους- σύνδεση των προτάσεων.

Έτσι γράφουν οι ίδιοι για το bullying τη μια μέρα και την μεθεπόμενη κράζουν εκείνους που γράφουν! Bullying και υποκρισία, που περισσεύει η πολύ κουβέντα για το θέμα, οι celebrity να μη μιλάνε πια για bullying και ψυχολογικά, φτάνει πια με το θέμα για το bullying αφού μεθαύριο θα ξεχάσουμε! Απαξία! Υποτίμηση όλων των άλλων, πλην ημών των ιδίων! Υπερτίμηση της αυτό σοφίας που αποκηρύσσει με ύφος αυθεντίας το κάθε τι ως αιρετικό, ενώ ο υπογράφων ή υπογράφουσα είναι ο Πάπας και το Άγιο Πνεύμα μαζί! Αυταρέσκεια, καμία ύστερη σκέψη η αμφιβολία και πάνω απ' όλα; Ωραία φωτογραφία! Να σαν αυτή που έχω και εγώ εδώ και την πάω βόλτα καμία πενταετία, γιατί άλλη καλύτερη δεν διαθέτω!

Και εγώ, δε λέω, επαγγελματίας είμαι και λεξούλες πρέπει να μετρήσω για να βγει τo μεροκάματο του πληκτρολογίου, αλλά όχι και τόσο φασόν ρε αδέλφια! Όχι τόση κοινοτυπία και προβλεψιμοτητα και αυτοαναίρεση! Σε τελευταία ανάλυση γκουγκλάρετε τα προηγούμενα κείμενα σας και θα θυμηθείτε πως αλλά γράφατε και λέγατε προχθές. Και σε τελευταία ανάλυση ούτε εσείς θα πείτε στο κοινό τι θέλει να αλλάξει και με τι θα ασχοληθεί και ούτε αυτό θα σας ακούσει…

Κατά τα αλλά; Ισχύει πάντα, συναδελφικά, ο μέγας αφορεσμός του… δε θυμάμαι και που να γκουκλάρω και εγώ τώρα, μέσα στο σύμπτωμα της αυτοαναίρεσης μου, πως: «είσαι απογοητευμένος, νευριασμένος και κουρασμένος; Είσαι σε τέλεια διάθεση για δημοσιογραφία!»… Μισό μπουκαλάκι ξύδι θα βοηθήσει στην έμπνευση απ' αυτό το αψύ του κρασιού και όχι τίποτα κυριλέ σαν τα μπαλσάμικα…  

Και έτσι τη μια αποθεώνουμε τον Βαρουφακη, την άλλη τον κρίνουμε ειρωνικά για την υπερέκθεση. Την μια σιγά μην ασχοληθούμε με την Eurovision εμείς, την άλλη δεν μας άρεσε, την τρίτη τι ηλίθιοι είναι αυτοί που ασχολούνται με την Eurovision. Τη μια πόσο λείπει ο Λαζόπουλος απ' την τηλεόραση τέτοιες εποχές πολιτικές, την άλλη και αφού βγει πόσο «λαϊκιστής» είναι!

Και ναι, οι δημοσιογράφοι δεν λένε ποτέ την αλήθεια, ακόμα κι όταν τη λένε, αλλά έλα που το εξελίξαμε και το πήγαμε πιο κάτω, συναδελφάκια, πως οι δημοσιογράφοι δεν αποδέχονται την ίδια αλήθεια κάθε μέρα, ακόμα και αν είναι hand made απ' τους ίδιους…   

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο