ΣΤΑΥΡΟΣ ΜΑΡΙΝΗΣ

Το «όχι» της Δύσης πιο ηχηρό από το «ναι» Ερντογάν

του Σταύρου Μαρίνη - Δημοσίευση 18 Απριλίου 2017, 12:39 / Ανανεώθηκε 18 Απριλίου 2017, 12:39
Το «όχι» της Δύσης πιο ηχηρό από το «ναι» Ερντογάν
Facebook Twitter Whatsapp

Αναλύσεις επί αναλύσεων για το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος στη Τουρκία σχετικά με την Συνταγματική Αναθεώρηση

Αναλύσεις επί αναλύσεων για το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος στη Τουρκία σχετικά με την Συνταγματική Αναθεώρηση. Η «πύρρειος» νίκη του Ταγίπ Ερντογάν με το «αναιμικό» 51,4% του δίνει την δυνατότητα να προχωρήσει σε επώδυνες για τους Τούρκους πολίτες αλλαγές ,αλλά παράλληλα τον καθιστά «Σουλτάνο με πήλινα πόδια».

Είναι πλέον ο «Σουλτάνος» της μισής Τουρκίας αυτής που ούτε θέλει αλλά κυρίως δεν μπορεί να γίνει κομμάτι του δυτικού κόσμου. Μιας Τουρκίας που βλέπει με καχυποψία όλα τα δυτικά κράτη , που διαρκώς παραβιάζει κάθε ατομικό δικαίωμα , που καταπιέζει την κουρδική μειονότητα και που σε τελική ανάλυση δεν έχει καμιά σχέση με τα δημοκρατικά ιδεώδη και τις αξίες του δυτικού κόσμου.

Γιατί για όσους σκόπιμα το ξεχνούν οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις στη γείτονα χώρα εξαρτώνται  πρωτίστως από την πρόοδό της στα θέματα σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Και σε αυτά τα θέματα η Τουρκία του Ερντογάν δεν έχει να επιδείξει καμιά ουσιαστική πρόοδο με τις χιλιάδες φυλακίσεις αντιφρονούντων και τις διώξεις στον χώρο των ΜΜΕ που μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα έχουν πάρει την μορφή «χιονοστιβάδας».

Οι «ενοχλητικοί» δημοσιογράφοι βαπτίζονται πλέον από την κυβέρνηση, «φίλοι των πραξικοπηματιών» και «τρομοκράτες» και αντιμετωπίζουν διώξεις με αστήρικτες κατηγορίες. Το χειρότερο από όλα είναι πως αυτές μετατρέπονται σε καταδίκες από μια Δικαιοσύνη πλήρως ελεγχόμενη από το «καθεστώς» Ερντογάν.

Άλλωστε ο ίδιος ο Τούρκος Πρόεδρος έχει καταστήσει σαφές, με την ρητορική που αναπτύσσει πως δεν τον αφορούν καθόλου οι αξίες της Δύσης τις οποίες αμφισβητεί και απαξιώνει μονίμως σε κάθε δημόσια εμφάνισή του.

Έτσι ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος στην Τουρκία όσοι ακόμα εξακολουθούν να πιστεύουν πως ο δυτικός κόσμος θα συνεχίσει να ανέχεται κράτη «παρίες» ,θα πρέπει να αντιληφθεί τις κοσμογονικές αλλαγές που έχουν συντελεστεί γύρω του.

Γιατί η ανεκτικότητα σε κράτη όπως η Βόρεια Κορέα , το Ιράν αλλά ακόμα και της «καπιταλιστικής» Κίνας περνάει πλέον από τα νέα δεδομένα που έχει φέρει η εκλογή Ντόναλντ Τραμπ στο «τιμόνι» του δυτικού κόσμου.

Όσοι ακόμα πιστεύουν πως η Ευρώπη μπορεί ή θέλει να σταθεί απέναντί του θα πρέπει να αναθεωρήσουν. Κανένα δυτικό κράτος στις παρούσες συνθήκες δεν θα διακινδυνεύσει να αντισταθεί στις ΗΠΑ και στις επιδιώξεις της, όταν το ίδιο κινδυνεύει από τις επιθέσεις της Ισλαμιστικής τρομοκρατίας.

Οι επί δεκαετίες λοιπόν «επαγγελματίες» επικριτές της Δύσης καλό θα είναι να πουν στους αφελείς  αναγνώστες τους ,που υπάρχει περισσότερη και καλύτερη ποιότητα  Δημοκρατίας από αυτή  που συναντάμε στα δυτικά κράτη.

Γιατί στα κράτη «παρίες» που διαφημίζουν ούτε Δημοκρατία υπάρχει ούτε ελευθερίες. Οι ίδιοι μάλιστα εάν αρθρογραφούσαν εκεί  δεν θα είχαν καν την δυνατότητα να εκφραστούν ελεύθερα και θα ήταν στην καλύτερη των περιπτώσεων φυλακισμένοι για τα κείμενά τους.

Ας μην ανησυχεί κανείς λοιπόν για το «ναι» στο δημοψήφισμα του Ταγίπ Ερντογάν, το «όχι» της Δύσης σε όσους δεν σέβονται τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις δημοκρατικές διαδικασίες είναι και η μόνη «σταθερά» σε έναν κόσμο που συνεχώς αλλάζει. Για αυτό όσο και εάν οι «σειρήνες» του λαϊκισμού ηχούν ευχάριστα στα αυτιά σας αναλογιστείτε πριν υιοθετήσετε άβουλα ότι σας «σερβίρουν».

Είναι δυνατόν κράτη όπως η Βόρεια Κορέα, η Κίνα , η Βενεζουέλα , το Πακιστάν , η Τουρκία ή ακόμα και η ομόθρησκη Ρωσία να είναι περισσότερο δημοκρατικά από κράτη όπως οι ΗΠΑ, η Γερμανία, η Σουηδία, η Μεγάλη Βρετανία;

Εάν θεωρείται πως είναι τότε κακώς με διαβάζετε. Κινδυνεύετε από το  να σας καταστρέψω πλήρως μια ψεύτικη μεν αλλά «βολική» εικόνα του κόσμου που έχετε στο μυαλό σας.

Και λέω «βολική» γιατί όποιος δεν ζήσει την κτηνωδία των απολυταρχικών κρατών δεν μπορεί να εκτιμήσει τις ελευθερίες του δυτικού κόσμου.

Γιατί καλή και ωφέλιμη η κριτική για να διορθωθούν οι ατέλειες ενός συστήματος αλλά πάντα είναι ορατός ο κίνδυνος στην προσπάθεια μας για ριζική  «αλλαγή» να καταντήσουμε Βενεζουέλα ή ακόμα και Τουρκία!