TRAVEL

Οδοιπορικό Newpost: Κρουαζιέρα σε τρεις διαφορετικές χώρες και η «Μύκονος» της Ισπανίας ! (Βίντεο και φωτό)

Δημοσίευση 30 Αυγούστου 2019, 11:00 / Ανανεώθηκε 3 Σεπτεμβρίου 2019, 07:47
Οδοιπορικό Newpost: Κρουαζιέρα σε τρεις διαφορετικές χώρες και η «Μύκονος» της Ισπανίας ! (Βίντεο και φωτό)
Facebook Twitter Whatsapp

Κάντε και εσείς ταξίδια και ζήστε τη δική σας περιπέτεια!

Γράφει ο Λάζος Μαντικός 

Έρχονται φορες που κανεις πραγματα στη ζωη σου για πρώτη φορα. Αν σου αρέσουν τα ξανά κάνεις ! Ε λοιπόν αυτο θα το ξανά έκανα, μπορεί η κρουαζιέρα να φαντάζει σε πολλούς περιορισμός μέσα σε ένα πλοίο. Αλλα αυτό το πλοίο δεν ειναι ενα οποιοδήποτε. Είναι φανταστικό οπως και το όνομα του... «MSC Fantasia» !

Έχει μήκος 333,30 μέτρα και χωράει 4.363 επιβάτες. Μια πραγματικά πλωτή πολιτεία που δεν θα σε κάνει λεπτό να βαρεθείς και να νιώσεις την αίσθηση οτι βρίσκεσαι σε πλοίο. Η πέτρινη piazza σε ταξιδεύει στην πάντα γοητευτική Ιταλία, χάρη και στο Espresso Bar που σερβίρει ιταλικές συνταγές και παγωτό. Εχει 18 καταστρώματα με πολλα μπαρ και εστιατόρια, ενώ ξεχωρίζει η μεγαλοπρεπής αισθητική του θεάτρου που θυμίζει Broadway. Ακόμα, μπορείς να χαλαρώσεις στο εξωτικό MSC Aurea Spa, να παίξεις ποδόσφαιρο, να κάνεις ηλιοθεραπεία και να βουτήξεις στο Aqua Park Pool Complex και όλα αυτά με συμβατές τιμες εχω να σας πω. Ας ξεκινήσουμε το ταξιδι μας !

Κρουαζιέρα στη Δυτική Μεσόγειο ! 

Ως λιμάνι αφετηρίας είχαμε τη Νάπολη. Η επιβίβαση ειχε ξεκινησει με διάφορα απρόοπτα για εμάς, αλλά έχουν και αυτά το ρόλο τους σε ένα ταξίδι. Το πλοίο ξεκίνησε με προορισμό το Λιβόρνο της Ιταλίας.

Το Λιβόρνο και ο Πύργος της Πίζας !

Το τρίτο μεγαλύτερο λιμάνι της Δυτικής Ιταλίας και παραθαλάσσια πόλη στο δυτικό άκρος της Τοσκάνης. Η πόλη του Λιβόρνου οσο περίεργο και να σας ακούγεται πήρε το ονομα της απο ένα είδος κοτόπουλου ! 

Του «Leghorn» (Λεγκόρν ή Λιβόρνο) που ειναι καθαρόαιμη φυλή πουλερικών με καταγωγή την Τοσκάνη, όπου και εξήχθησαν το 1828 από το λιμάνι της πόλης του Λιβόρνο στη Βόρεια Αμερική και μετά στην Αγγλία το 1870 ! Γεννούν σκεφτείτε 300 ως 330 αβγά κάθε χρόνο. Η πολη του Λιβόρνο οφείλει λοιπον το ονομα της σε αυτά τα κοτόπουλα !

Η νεα Βενετία (Nuova Venezia)του Λιβόρνο οπως την αποκαλούν. Ειναι μια περιοχη της πόλης που αξίζει να την επισκεφτείτε. Το πιο γραφικό σημειο της πόλης με κανάλια και γέφυρες, που θυμίζει την Βενετία σε πολλά σημεία. 

Επισκεφτείτε τη μεγάλη βεράντα (Terrazza Mascagni)με θέα τη θάλασσα και περπατήστε κατά μήκος της προκυμαίας στο νότιο τμήμα της πόλης βλέποντας το Τυρρηνικό Πέλαγος. Πραγματικά μια τεράστια βεράντα ! 

Το Λιβόρνο σε γενικές γραμμές δεν έχει τον φοβερό τουρισμό. Οι περισσότεροι το επισκέπτονται πηγαίνοντας για το μεγαλείο της Πίζας.

Ο Πύργος της Πίζας απέχει 40 λεπτά με το αυτοκίνητο από το λιμάνι του Λιβόρνου. Ξεκινήσαμε με πούλμαν για τον φημισμένο κεκλιμένο Πύργο της Πίζας, το καμπαναριό του καθεδρικού ναού της Πίζας !  

Έγινε γνωστό για την ακούσια κλίση του η οποία ξεκινησε απο το διαστημα που χτιζόταν ! Οφειλόταν στην ανεπαρκή θεμελίωση του πάνω στο μαλακό έδαφος, με αποτέλεσμα να αδυνατεί να υποστηρίζει το βάρος της υποδομής. Μια αληθινη ιστορια που μου εκανε εντύπωση ειναι οτι ο πύργος κατα τη διάρκεια των χρόνων σωζόταν κατά έναν μαγικό τρόπο πάντα. 

Για παράδειγμα στη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου πολέμου οι σύμμαχοι πίστευαν ότι οι Γερμανοί χρησιμοποιούσαν τον πύργο ως παρατηρητήριο. Ένας λοχίας από τον στρατό των ΗΠΑ που απεστάλη για να επιβεβαιώσει την παρουσία των γερμανικών στρατευμάτων στον πύργο, εντυπωσιάστηκε από την ομορφιά του καθεδρικού ναού και το καμπαναριό του και απέφυγε να προβεί σε διαταγή βομβαρδισμού του, απαλλάσσοντας το αρχιτεκτονικό αυτό κόσμημα από την καταστροφή. 

Πλέον η Πίζα αποτελεί ενα απο τα κορυφαία αξιοθέατα και αξίζει να περπατήσετε την περιοχή. 

Για να είστε καλά ενημερωμένοι στην Πίζα δεν υπάρχουν «ελεύθερες» τουαλέτες ! Αν λοιπόν θελήσετε να ουρήσετε θα πρέπει να πληρώσετε η να αγοράσετε κάτι από κάποιο κατάστημα για να σας παραχωρήσουν τουαλέτα παρακαλώ. Οπότε να είστε προετοιμασμένοι !

H Γένοβα με το ενυδρείο της ! 

Περπατήσαμε απο το λιμάνι προς το ενυδρείο της Γένοβας. Ο συνδυασμός του σύγχρονου με το παλιό γίνεται με μοναδικό τρόπο. Πρέπει να επισκεφθείτε το μεγαλύτερο ενυδρείο της Ευρώπης!

Οι 70 δεξαμενές του ενυδρείου παρέχουν ένα σπίτι για περισσότερα από 6.000 ζώα οπου μπορείς να περάσεις ανάμεσα τους και να δεις πως ζουν. Η Μεσόγειος, η Ερυθρά Θάλασσα και ο Ινδικός Ωκεανός προσομοιώνονται μοναδικά στο ενυδρείο της Γένοβας ! Οι πιο θεαματικές δεξαμενές όμως είναι εκείνες που στεγάζουν καρχαρίες, δελφίνια και θαλάσσιους ελέφαντες!

 
 
 
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
 
 
 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Lazos Mantikos (@itslazos) στις

Δίπλα απο το ενυδρείο για πανοραμική θέα της πόλης μπείτε στο Bigoμονο με 4€. Ένα ασανσέρ με γυαλί γύρω γύρω που ανεβαίνοντας περιστρέφεται 360 μοίρες ώστε να δείτε τη θέα του παλιού λιμανιού καθώς και ενα κομμάτι της Γένοβας ! Απο εκεί μας τράβηξε την προσοχή το τεράστιο πειρατικό καράβι 63 μέτρων. (Neptune) Το πλοιο χτίστηκε το 1985 από τον Ρομάν Πολάνσκι για την ταινία «Οι Πειρατές»!

Η Γένοβα αποτελεί σημείο αναφοράς για τη ζωή του Χριστόφορου Κολόμβου, αφού είναι η πόλη που γεννήθηκε. Ένας γρήγορος τρόπος για να δείτε τηνπόλη χωρίς κούραση, είναι να πάρετε το τρενάκι για βόλτα μέσα στην παλιά πόλη δίνοντας 8€. Είδαμε την πρώτη τράπεζα του κόσμου, τον Καθεδρικό ναό της Γένοβας, το σπίτι του Χριστόφορου Κολόμβου, τον δρόμο με τους πολύχρωμους μύλους να αιωρούνται από πάνω μας, το πανεπιστήμιο της Γένοβας καθώς και το βασιλικό ανάκτορο.

Η ξενάγηση μας άνοιξε την όρεξη και ξεκινήσαμε για την αναζήτηση της φημισμένης μακαρονάδας με βασιλικό, της Pesto Genovese ! Από την Γένοβα προέρχεται η διάσημη αυτή σάλτσα, που συνδυάζεται μοναδικά από φύλλα βασιλικού, σκόρδου, κουκουναριού, ελαιόλαδου και τυριού πεκορίνο ή παρμεζάνας. Η συνταγή αυτή επικρατεί σε παγκόσμιο επίπεδο και εμείς την γευτήκαμε στην γενέτειρα της !

Η κρουαζιέρα μας συνεχίστηκε αφήνοντας την Ιταλία και πηγαίνοντας προς Γαλλία. Πάνω στο πλοίο είχες πολλά να κάνεις, έτσι περνούσε η ώρα γρήγορα μέχρι τον επόμενο προορισμό. Χαρακτηριστικό οτί κάναμε ακόμη και μαθήματα Salsa, αφού η ενέργεια που μετέδιδε ο Μάρσαλ - καθηγητής χώρου στο πλοίο - σε έκανε να μπεις στον ρυθμό. Νομίζω το κατάφερα, θέλω να πιστεύω...

 
 
 
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
 
 
 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Lazos Mantikos (@itslazos) στις

Η Μασσαλία και το νησί του Κόμη Μόντε Κρίστο στη Γαλλία!

Φτάνοντας στο λιμάνι της δεύτερης μεγαλύτερης πόλης της Γαλλίας μετά το Παρίσι, καταλαβαίνεις οτι η Μασσαλία των 820.000 κατοίκων είναι ένα συνοθύλευμα διαφορετικών πολιτισμών. Αξίζει να επισκεφθείτε το ιστορικό τουριστικό κέντρο της, αλλά όχι τα προάστια της που είναι ιδιαίτερα επικίνδυνα. 

Δείτε το μεγάλο γαλλικό παλάτι Longchamp Palais. Ενώ στο υψηλότερο σημείο της πόλης και ορατή από παντού θα δείτε την Basilica Notre Dame de la Garde «καλή μητέρα» (la bonne mere) των ντόπιων, που θα σας ανταμείψει με υπέροχες τοιχογραφίες, εντυπωσιακά μωσαϊκά και φοβερή θέα. Κάντε μια στάση στο «ναό» της σοκολάτας La Chocolaterie du Panierκαι πιείτε και ένα pastis (τοπικό ποτό) !

Για φαγητό δοκιμάστε την γνωστήµπουγιαµπέσα -σούπα µε θαλασσινάκαι θα με θυμηθείτε ! 

Το νησί του Κόμη Μοντεχρήστο

Περίπου ένα μίλι από τον κόλπο της Μασσαλίας στη νοτιοανατολική Γαλλία βρίσκεται το Chateau d’If, το μικρότερο νησί του  Αρχιπελάγους Frioul, στη Μεσόγειο Θάλασσα. Το κάστρο στο νησί αρχικά φτιάχτηκε για την άμυνα, αλλά γρήγορα εξελίχθηκε σε μία από τις πιο αξιοσημείωτες και διαβόητες φυλακέςτης Γαλλίας.

Το κάστρο είναι τριώροφο μήκους 28 μέτρων και πλαισιώνεται από τρεις πύργους με πολεμίστρες. Τα ψηλά τείχη του απέτρεπαν οποιαδήποτε προσπάθεια κρατουμένων να αποδράσουν.

Κατά τη διάρκεια του 17ου αιώνα το νησί είχε πάρα πολλούς κρατούμενους. Ο πιο διάσημος όμως τρόφιμος ήταν ο «Κόμης Μοντεχρήστος» ο πρωταγωνιστής του μυθιστορήματος του Αλέξανδρου Δουμά.

Μέχρι τη συγγραφή του μυθιστορήματος δεν υπήρχε ιστορικό απόδρασης από τις φυλακές. Όμως ο Αλέξανδρος Δουμάς κατάφερε με μια απίστευτα έξυπνη ιστορία στο μυθιστόρημά του το 1844, να κάνει τους ανθρώπους να πιστεύουν ότι μπορεί και να ήταν αλήθεια.

Ο Δουμάς κατάφερε να συμπεριλάβει και έναν πραγματικό κρατούμενο στην ιστορία, τον Abbe Faria. Ο Faria, πρωτοπόρος υπνωτιστής στη Γαλλία, δίδαξε τον κύριο χαρακτήρα, Έντμοντ Νταντές - έναν τίμιο και φιλήσυχο νεαρό ναυτικό - μαθηματικά, επιστήμη και ξένες γλώσσες και τον βοήθησε να δραπετεύσει από τη φυλακή.

Στο νησί του Κόμη Μοντεχρήστο φθάνουν οι τουρίστες με βάρκα από την Μασσαλία καθημερινά. Μετά από το γνωστό μυθιστόρημα, αλλά και την ταινία η ιστορία του Κόμη Μόντε Κρίστο προσέλκυσε πάρα πολλούς τουρίστες. Σήμερα, στο Chateau d’If έρχονται περισσότεροι από 90.000 επισκέπτες ετησίως. Ενώ την προσοχή τραβάει όσο περίεργο και αν ακούγεται, μία τρύπα διαφυγής που έχει σκαφτεί σε ένα κελί, που «ταΐζει» το μύθο.

Για μπάνιο πήγαμε στα δύο διπλανά νησιά που πραγματικά ενώνονται με μια λεπτή φυσική «γέφυρα» ξηράς. Το Ρατονό και το les iles που τα νερά τους δεν με ενθουσίασαν και ιδιαίτερα να σας είμαι ειλικρινής !

Η πλανεύτρα Πάλμα ντε Μαγιόρκα!

Η Μαγιόρκα αν και νησί αποτελεί την 8η πληθυσμιακά πόλη της Ισπανίας και δεν σας κρύβω ότι έχει ομορφιά άλλης εποχής ! Εμείς ξεκινήσαμε την ημέρα μας στο νησί κάνοντας τουρ με καταμαράν που μας πήρε κατευθείαν από το κρουαζιερόπλοιο για βουτιές στο cala vello πέλαγος! Τα νερά κατά γάλανα και ο αέρας της Μαγιόρκας, μας έδωσε δύναμη στα πανιά μας για εξερεύνηση και βουτίες στα κρυστάλλινα νερά της. 

Το καταμαράν μάλιστα είχε ένα δίχτυ με το οποίο αιωρείσαι στην κυριολεξία πάνω από το νερό κάνοντας ηλιοθεραπεία ! Από κάτω μας είχαμε την εικόνα των νερών, ενώ από πάνω μας είχαμε το πανί που άνοιγε φουσκωμένο από τον αέρα ! Παρακάτω σας παραθέτω τα δύο βίντεο στη δημοσίευση που έκανα στο Instagram μου ! Γιατί καλό το κείμενο, αλλά η εικόνα είναι πολλές λέξεις - δεν θα το περιορίσω στις 1000 - φίλοι μου !

 
 
 
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
 
 
 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Lazos Mantikos (@itslazos) στις

Ωραία η εν πλω ξενάγηση, αλλά μια πόλη για να τη γνωρίσεις πρέπει να την περπατήσεις! Βραδάκι ξεκινήσαμε για το κέντρο της πόλης που όσο πλησιάζεις από το λιμάνι προς την παλιά πόλη νομίζεις ότι είσαι σε παραμύθι! Ο γοτθικός Καθεδρικός ναός της Πάλμα ντε Μαγιόρκα, ξεκίνησε το 1230 και ολοκληρώθηκε το 1601. Την ώρα που περπατούσαμε είχε φεγγάρι και με φόντο τον καθεδρικό ναό απολαύσαμε ενα τανγκό στους δρόμους της Μαγιόρκας κάτω από το φως της Αυγουστιάτικης πανσέληνου.

Αξίζει να επισκεφθείτε επίσης το κυκλικό κάστρο Bellver με θέα όλη την πόλη και τα κέντρα επεξεργασίας μαργαριταριών που μπορείτε να δείτε με τα μάτια σας όλα τα στάδια επεξεργασίας τους. Από εκεί μπορείτε να αγοράσετε κιόλας, αν και υπάρχουν πολλά μαγαζιά σε όλο το νησί. 

Λίγο πιο έξω από την πόλη της Μαγιόρκας βρίσκονται οι σπηλιές του Πόρτο Κρίστο. Εμείς η αλήθεια είναι ότι μετακινηθηκάμε με λεωφορεία της πόλης και απομακρυνθήκαμε αρκετά από το κρουαζιερόπλοιο αναζητώντας την καλύτερη παέγια, ένα παραδοσιακό φαγητό της Ισπανίας με ρύζι που εχει μέσα θαλασσινά μέχρι και κρεατικά. Μου θύμισε ριζότο, αλλά πιο πολύ θα θυμάμαι την λαχτάρα που ζήσαμε στην επιστροφή για το κρουαζιερόπλοιο όταν μπερδέψαμε το λεωφορείο της γραμμής πηγαίνοντας τη λάθος διαδρομή. Ευτυχώς το καταλάβαμε εγκαίρως και κατεβήκαμε απο το λεωφορείο ψάχνοντας μετά για ταξί. Έλα όμως που δεν βρίσκαμε ταξί.

Σε αυτό το σημείο θέλω να σας πω για το πόσο ζεστοί είναι οι Ισπανοί. Ενώ λοιπόν δεν βρίσκαμε ταξί και είμασταν σε μια κατάσταση απελπισίας, ένας Ισπανός που έτυχε να είναι και καπετάνιος μαζί με τη φίλη του Sandra Alcalde - το ονομα του καπετάνιου δεν το θυμάμαι, συγχωρέστε με - προσπάθησε να μας βοηθήσει. Μας κάλεσε να έρθει ταξί και ο ίδιος μας είπε ότι αν δεν έρθει σε πέντε λεπτά θα σας πάω εγώ στο κρουαζιερόπλοιο. Το ταξί δεν ήρθε ποτέ και έτσι επιβιβαστήκαμε στο αυτοκίνητο του καπετάνιου ο οποίος μας πήγε παίρνοντας τρία φανάρια με κόκκινο! Όταν μάλιστα φτάσαμε στο σημείο που έπρεπε να βρισκόμαστε για να μπούμε στο κρουαζιερόπλοιο τον ευχαριστήσαμε και θέλαμε να του δώσουμε κάποια χρήματα. Ο ίδιος αρνήθηκε και μας είπε «Είμαι καπετάνιος και ξέρω πως νιώθετε». Εγώ αμέσως για αυτή την κίνηση εκτίμησα τους πολίτες της Ισπανίας και όχι μόνο. 

Κατάλαβα ότι η Μαγιόρκα εκτός από την ομορφιά της έχει και την ζεστασιά της, αυτή της φιλοξενίας ! 

Η φημισμένη Ίμπιζα ! 

Την αναφέρουν πολλοι ως η «Μύκονος της Ισπανίας». Πέρα από το κλάμπινγκ η Ίμπιζα έχει φοβερές παραλίες με νερά θα έλεγα που θυμίζουν κάποιο εξωτικό νησί. Ως νησιώτης εκτιμώ τις ωραίες παραλίες, αν και πολυσύχναστες της Ίμπιζας είναι φοβερές ! Οι περισσότερες με λευκή άμμο, αλλά και με βότσαλο αν έχετε άλλες προτιμήσεις. Ένα νησί που πραγματικά «κοιμάται» το πρωί και «ξυπνάει» από το μεσημεράκι και μετά.Οι περισσότεροι είναι το βράδυ στα κλαμπ διασκεδάζουν κοιμούνται το πρωί, ξυπνάνε το μεσημέρι για μπανάκι, καφέ, φαγητό, μετά κλαμπ και η ιστορία επαναλαμβάνεται. Εμείς σαν πρωινοί τύποι από την κρουαζιέρα και έχοντας μια ημέρα μόνο. Προσπαθήσαμε να τα δούμε και να τα κάνουμε όλα... σχεδόν ! 

Ξεκινήσαμε το περπάτημα μας στο κέντρο της πόλης όπου βλέπαμε παντού σαύρες για σουβενίρ. Η «Podarcis pityusensis» είναι ένα είδος σαύρας που ανήκει στην οικογένεια «Lacertidae» και είναι στενά συνδεδεμένη με το νησί της Ίμπιζα και τις Βαλεαρίδες Νήσους.

Η παλιά πόλη της Ίμπιζα έχει ανακηρυχτεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO και όχι άδικα. Η κεντρική πόλη του νησιού διαθέτει το Κάστρο και την παλιά πόλη την Dalt Vila  που χτίστηκε από τους Μαυριτανούς. Η«Μύκονος της Ισπανίας» δεν είναι μόνο μεγάλα κλαμπ και ξέφρενα πάρτυ ! 

Οι βουτιές στα κρυστάλλινα νερά της Ίμπιζα! 

Εμείς κάναμε βουτιά στην παραλία «La Salinas» αν και πολυσύχναστη, τα νερά της ήταν πεντακάθαρα και κρυστάλλινα ! Οι τίμες βέβαια του νησιού αρκετά «τσιμπημένες» πόσο μάλλον στα beach bar και στα εστιατόρια. Δεν λέω υπάρχουν εναλλακτικές, όπως για παράδειγμα να πάρεις την μπυρίτσα σου από το περίπτερο και να κάτσεις να την πιείς στην παραλία ! Για όλα θα βρεις τον τρόπο σου αγαπημένε αναγνώστη. Εμείς συμβουλές σου δίνουμε και πράξε οπως νομίζεις εσύ καλύτερα ! Ας δούμε μερικές παραλίες από ψηλά!

Αν σας φτάνει ο χρόνος επισκεφθείτε την παραλία Cala D’Hort, με θέα τον βράχο Es Vedra. Ο μύθος αναφέρει ότι είναι το τελευταίο ίχνος της χαμένης μυθικής Ατλαντίδας...

Η Νάπολη και η καυτερή πιπεριά για τύχη !

Τελευταίος προορισμός της κρουαζιέρας μας και θα έλεγα ότι τον είχα υποβαθμίσει και λίγο, αλλά τελικά έκανα πολύ μεγάλο λάθος, - καυτερή πιπεριά στο στόμα μου που θα έλεγαν και οι ντόπιοι της Νάπολης. Να μην προλάβω να πω κακό λόγο για την πόλη τους. Όπως έχουμε εμείς το μάτι να μας προστατεύει από τις κακές γλώσσες, έτσι και στη Νάπολη έχουν την καυτερή πιπεριά τσίλι! Πηγαίνοντας λοιπόν στην πόλη θα δείτε ότι παντού πουλάνε σουβενίρ καυτερές πιπεριές ! 

Περπατήσαμε στο ιστορικό κέντρο της, Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO και είδαμε πως ζουν και οι Ναπολιτάνοι.

 
 
 
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
 
 
 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Lazos Mantikos (@itslazos) στις

Αν και η τρίτη μεγαλύτερη πόλη της Ιταλίας μετά τη Ρώμη και το Μιλάνο δεν έχει πολλές επενδύσεις. Θα λέγαμε ότι περισσότερες παράνομες ενέργειες γίνονται εκεί παρά ανάπτυξη. Μην ξεχνάτε ότι η Ιταλική μαφία είναι εξουσία εκεί και η Νάπολη αποτελεί πόλη ιδρύσεως της «Καμόρας» που δρα από τον 19ο αιώνα !

Δεν είναι επικίνδυνα για τους τουρίστες,  τουλάχιστον στα τουριστικά μέρη υπήρχε ισχυρή αστυνομική δύναμη. Αυτό που μας έκανε εντύπωση ήταν ότι είναι πάρα πολύ οικονομική πόλη. Τουλάχιστον στο φαγητό που δεν σταματήσαμε να δοκιμάζουμε γεύσεις !

Κατά την διάρκεια που περπατούσαμε ανακαλύψαμε ένα ιδιαίτερο μαγαζί, το «Passione di soft», fast-street food με εξαιρετικές τηγανιτές γεύσεις (θαλασσινά, ζυμαρικά, αλλαντικά, τυριά κτλ) σερβιρισμένες σε χωνάκι. Το διαφορετικό και το μαγικό θα έλεγα είναι ότι σου αλάτιζαν το γεύμα σου με χοντρό αλάτι εξ’ ουρανού ! 

Αυτό το πήραμε για το δρόμο, για να τσιμπολογάμε καθώς περπατούσαμε στην πολύβουη Spaccanapoli, τον κεντρικό στενό δρόμο που χωρίζει την πόλη στα δύο. Είδαμε τον καθεδρικό ναό Santa Maria Assunta αλλά και την Piazza Municipio όπου βρίσκεται το Castel Nuovo, το επιβλητικό μεσαιωνικό κάστρο που υπήρξε βασιλική κατοικία αλλά και τόπος διαμονής καλλιτεχνών και διανοουμένων.

Δεν λέω καλό το περπάτημα, αλλά όταν είσαι στη Νάπολη δεν μπορείς να μην δοκιμάσεις μια πίτσα με σάλτσα Napoletana, αλλά και την πίτσα marinara (σκόρδο, ρίγανη, ελαιόλαδο και σάλτσα ντομάτας) με την γνωστή σαλάτα Caprese. Όλα αυτά τα γευτήκαμε στο εστιατόριο «La piaggetta» μεσα στα στενά της Νάπολης, όπου χώθηκα στο μαγειρείο με τον Chef Antonio να προσπαθεί να με μάθει να ανοίγω φύλλο για πίτσα !

 
 
 
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
 
 
 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Lazos Mantikos (@itslazos) στις

Όλο το ταξίδι έκλεισε γλυκά με Ιταλίκο εξαίσιο παγωτό. 

Τα ταξίδια έχουν όλα τη γλύκα τους. Μεγάλα η μικρά. Το μόνο σίγουρο είναι ότι γνωρίζεις νέες κουλτούρες, κάνεις νέους φίλους και γεμίζεις εικόνες. Για έμενα αυτή είναι η χαρά της ζωής και όχι τα υλικά αγαθά ! Κάντε και εσείς ταξίδια και ζήστε τη δική σας περιπέτεια! 

Όπως λένε και στα Λατινικά «Bis vivit qui bene vivit», «Ζει δυο φορές, αυτός που ζει καλά»