ΑΡΘΡΑ

Υπόθεση Βατοπεδίου: Σκάνδαλο η Σκευωρία;

Δημοσίευση 18 Ιανουαρίου 2011, 10:40 / Ανανεώθηκε 27 Ιουνίου 2013, 14:55
Υπόθεση Βατοπεδίου: Σκάνδαλο η Σκευωρία;
Facebook Twitter Whatsapp

Του Τάκη Χατζή

Μια ομάδα βουλευτών του ΠΑΣΟΚ εκμεταλλεύτηκε για δυόμισι χρόνια   την... δημοκρατία του τηλεοπτικού Τύπου καταφέρνοντας να μεταδώσει το απόλυτο μήνυμα περί  του “Σκανδάλου του Βατοπεδίου”. Οι τεχνίτες του είδους προέβλεψαν σωστά την λαϊκή προσδοκία και πλάσαραν  το...προϊόν.

Του Τάκη Χατζή

Μια ομάδα βουλευτών του ΠΑΣΟΚ εκμεταλλεύτηκε για δυόμισι χρόνια   την... δημοκρατία του τηλεοπτικού Τύπου καταφέρνοντας να μεταδώσει το απόλυτο μήνυμα περί  του “Σκανδάλου του Βατοπεδίου”. Οι τεχνίτες του είδους προέβλεψαν σωστά την λαϊκή προσδοκία και πλάσαραν  το...προϊόν.

Άλλωστε η μικρή οθόνη της εφήμερης δόξας απαιτεί την αμοιβή της σε δροσερή ανθρώπινη σάρκα. Αυτό ακριβώς συνέθεσε και την επιτυχία που είχαν.

Η τεχνική που ακολουθήθηκε δεν είχε προβλέψει οτι δεν υπήρχε “υπογραφή συμβολαίου εμπιστοσύνης με τον κόσμο” ώστε να υπάρξει απόλυτος σεβασμός, συνεπώς ουδείς είχε επιχειρήσει να προβλέψει και την συνέχεια. Η υπόθεση στήθηκε πολύ απλά με τακτικές κινήσεις και όπως αποδείχθηκε όχι σε έναν οργανωμένο στρατηγικό σχεδιασμό.

Ήδη κορυφαία Κυβερνητικά στελέχη σχολιάζοντας την υπόθεση μίλησαν για “προσβολή της νομικής τους αισθητικής” ενώ κάποιοι άλλοι  διαθέτοντας υψηλών προδιαγραφών νομικές γνώσεις,  απέφυγαν συστηματικά να εμπλακούν στην υπόθεση αρνούμενοι πεισματικά την συμμετοχή τους σε αυτή την τελετουργία μυθοποίησης της .

Μόλις χθες κορυφαίο κομματικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ χαρακτήριζε την υπόθεση “φιάσκο” σημειώνοντας παράλληλα οτι “κάποιοι κατάφεραν να πείσουν τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ να “σηκώσει” την υπόθεση και να την καταστήσει λάβαρο της κάθαρσης”. Ο κ. Παπανδρέου αφού διαπίστωσε  οτι η ιστορία έχει περάσματα στην κοινωνία και τον ευνοούσε,  το έπραξε αγνοώντας τον κανόνα οτι οι γεννήσεις μερικές φορές έχουν την μυρωδιά του θανάτου.   Πραγματικά η πολύκροτη υπόθεση “Βατοπεδίου” αποτέλεσε- σε συνδυασμό με τα τραγικά επικοινωνιακά λάθη στελεχών και κορυφαίων-τότε- Υπουργών- έναν απο τους βασικούς παράγοντες της πτώσης της Κυβέρνησης Καραμανλή.

Αλλά με τη πάροδο του χρόνου η “τηλεοπτική δικαιοσύνη”  έδωσε την θέση της  -όπως είναι φυσικό- στους κανονικούς θεσμούς οι οποίοι έχουν χρέος να λάβουν αποφάσεις με βάσει τα πραγματικά δεδομένα εφαρμόζοντας τους νόμους και όχι τα ρεπορτάζ των ΜΜΕ.

Σε πρώτη φάση είχαμε την αθώωση του Θ. Ρουσόπουλου απο την ολομέλεια της Βουλής με τις ψήφους τόσο των βουλευτών του ΚΚΕ και της Αριστεράς, όσο και μεγάλου μέρους των κυβερνητικών βουλευτών. Η απόφαση δεν αξιολογήθηκε αναλόγως απο τους διευθυντές των μεγάλων ΜΜΕ ως σημαντική και “έπαιξε” λίγο πριν απο τις διαφημίσεις του τέλους των δελτίων ειδήσεων η έγινε δίστηλο σε εσωτερικές σελίδες. Άδικο, γιατί η απόφαση της ολομέλειας της Βουλής έχει τεράστια σημειολογική σημασία αφού ο κ. Ρουσόπουλος περισσότερο απο  μια διετία εθεωρείτο ο εμπνευστής, ο ηθικός αυτουργός και ο μεγάλος ένοχος ένεκα της παλαιάς γνωριμίας του με τους μοναχούς της Μονής Βατοπεδίου. Αλλά ουδείς μίλησε την επομένη για το θέμα. Υπήρξε σιωπή λες και όλοι συμφώνησαν μυστικά γι΄ αυτό.

Ένας απο τους πλέον σημαντικούς παράγοντες του δικαστικού συστήματος είπε οτι “μέχρι τώρα δίκαζαν όλοι οι άλλοι πλην της ίδιας της δικαιοσύνης” και παραδέχθηκε οτι “πολλοί δικαστές είναι επηρεασμένοι απο το κλίμα που έχει δημιουργηθεί” ευχόμενος αυτό “να μην επηρεάσει την τελική τους κρίση”. Η συνέχεια της υπόθεσης είναι ακόμα πιο ενδιαφέρουσα. Η παραπομπή των τριών πρώην Υπουργών της δεξιάς στο αρμόδιο δικαστικό συμβούλιο δεν απέδωσε τα υποσχόμενα αποτελέσματα απο την ίδια και πάλι ομάδα βουλευτών του ΠΑΣΟΚ. Το αδίκημα φαίνεται να έχει παραγραφεί κατά την επίσημη άποψη του αρμόδιου δικαστικού λειτουργού και το ερώτημα είναι γιατί τελικά αποφάσισαν να τους παραπέμψουν. Οι όποιες απαντήσεις καταδεικνύουν τις δραματικές διαστάσεις αυτής της υπόθεσης. Η επικοινωνιακή  κουτοπονηριά του τύπου “εμείς κάναμε το χρέος μας αλλά δυστυχώς ο νόμος περί ευθύνης Υπουργών δεν μας επιτρέπει να στείλουμε τους ενόχους στην φυλακή” μάλλον δεν είναι δυνατόν να έχει τύχη στην συνείδηση του  ελληνικού λαού, ο οποίος είναι πασίδηλο οτι έχει πλήρως αντιληφθεί τι ακριβώς έχει συμβεί. Και ποιο θα είναι δηλαδή το τελικό συμπέρασμα; Μήπως οτι δεν υπήρξε τελικά σκάνδαλο; Είναι τελικά όλοι αθώοι;

Υπάρχουν δυο ειδών απαντήσεις για την περίσταση. Σε μια πρώτη απάντηση θα λέγαμε οτι όλοι είναι ένοχοι. Έφαγαν, έκλεψαν, δεν άφησαν τίποτα όρθιο. Μόνο που θα πρέπει να το αποδείξουμε με στοιχεία. Και στις επιτροπές της Βουλής δεν φαίνεται να έχει προκύψει κάτι τέτοιο. Για φανταστείτε να σας κατηγορεί κάποιος για κλέφτη, για απατεώνα ή για καταχραστή χωρίς κανένα απολύτως στοιχείο; Ποια θα ήταν η αντίδραση σας;

Σε μια δεύτερη απάντηση θα μπορούσαμε να υποστηρίξουμε οτι η υπόθεση αυτή δεν είναι τίποτα άλλο απο μια ανάγλυφη παρουσίαση της λειτουργίας του κράτους και της σύγχυσης που επικρατεί στο νομοθετικό πλαίσιο το οποίο διαθέτει την μοναδική ικανότητα να μεταλλάσσεται ανάλογα με το ποιο κόμμα βρίσκεται στην εξουσία.  Γιατί είναι γνωστό οτι διαχρονικά οι Κυβερνήσεις στήριζαν τις επιλογές του Αγίου Όρους με σεβασμό. Δεν επιχειρήθηκε ποτέ η απαξίωση της Ιεράς αυτής κοινότητας. Ο αείμνηστος Ανδρέας Παπανδρέου, ο Κωστής Στεφανόπουλος, ο Κώστας Σημίτης, ο Κώστας Καραμανλής, ο Κώστας Λαλιώτης, ο Πέτρος Ευθυμίου, ο Ευάγγελος Βενιζέλος, ο Φίλιππος Πετσάλνικος, ο Θεόδωρος Ρουσόπουλος αλλά και πολλοί άλλοι σημαντικοί πολιτικοί Έλληνες και ξένοι έχουν επισκεφθεί ή με τις αποφάσεις και τις πρωτοβουλίες τους έχουν στηρίξει τη Μονή Βατοπεδίου και φυσικά όλοι γνώριζαν πολύ καλά τις διεκδικήσεις της Μονής απο το 1923 μέχρι σήμερα.

Τι όμως πραγματικά έχει συμβεί; Όπως έχουν διαμορφωθεί τα πράγματα οι πρώτες απαντήσεις έχουν ήδη αρχίσει να δίνονται. Αυτό όμως που μετράει είναι μια οριστική απάντηση η οποία να αφορά συνολικά την υπόθεση. Και εάν βρεθούν λογαριασμοί έστω και με ένα ευρώ στο όνομα των Μοναχών τότε θα είναι βεβαία η καταδίκη τους και αυτό θα είναι απόλυτα σωστό και  δίκαιο. Εάν όμως όχι, όπως τουλάχιστον έχει διαφανεί μέχρι σήμερα,  ποια θα πρέπει άραγε να είναι η στάση του πολιτικού συστήματος, της δικαιοσύνης και των πολιτών απέναντί τους;  Ακόμα θα πρέπει εντίμως να παραδεχτούν οι κυβερνητικοί βουλευτές που κίνησαν τα νήματα της υπόθεσης, οτι δεν υπήρξε ζημιά για το Ελληνικό Δημόσιο με βάσει όλες τις μέχρι σήμερα επίσημα αξιολογήσεις.  Γιατί είναι απαραίτητο να επισημανθεί οτι ενώ είχαν δηλώσει πως θα ανέθεταν σε οκτώ οίκους αξιολόγησης να διερευνήσει την υπόθεση με σκοπό να διαπιστωθεί εάν υπήρξε ζημιά ή όχι απο τις ανταλλαγές, δεν έχει υπάρξει μέχρι σήμερα καμία απολύτως εξέλιξη. Και τώρα είναι πάρα πολύ αργά για κάτι τέτοιο. Εν πολλοίς μια πρωτοβουλία σήμερα σε αυτό το επίπεδο θα προκαλούσε και θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί ως η απόλυτη κοροϊδία.

Και εκεί που έχουν φτάσει τα πράγματα τον επίλογο σε αυτή την υπόθεση θα πρέπει να τον γράψει ο ίδιος ο κ. Παπανδρέου αναλαμβάνοντας θεσμικού χαρακτήρα πρωτοβουλίες ξεπερνώντας τις μικρότητες που καλλιεργούνται στους διαδρόμους όπου κινείται η κομματική νομενκλατούρα που τρέφεται και συντηρείται απο τέτοιου είδους υποθέσεις. Αναμφισβήτητα ο Πρωθυπουργός είναι ένας έντιμος άνθρωπος και επ' ουδενί δεν θα επιθυμούσε αλλά και δεν θα επέτρεπε να τον σπιλώσουν. Συνεπώς είναι απολύτως λογικό οτι δεν επιθυμεί να κάνει αυτός αυτό που δεν θέλει να του κάνουν. Η λύση του προβλήματος- όποια και αν είναι αυτή- αλλά και η λύτρωση της δικής του συνείδησης είναι αποκλειστικά στα δικά χέρια του. Ας τολμήσει λοιπόν!

Ακολουθήστε το Newpost.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, στο Newpost.gr