VOICES

Το ιστορικό δίλημμα δεν είναι μερκελισμός ή κεϋνσιανισμός αλλά λαϊκισμός ή ρεαλισμός

της Χριστίνας Κοραή - Δημοσίευση 5 Απριλίου 2020, 13:00 / Ανανεώθηκε 5 Απριλίου 2020, 13:13
Facebook Twitter Whatsapp

Στη παγκόσμια μάχη κατά του κορωνοϊού, κάποιοι έσπευσαν να δώσουν και ιδεολογικό περιτύλιγμα στα δρώμενα εντός και εκτός των συνόρων

Την ώρα που είναι σε εξέλιξη ο παγκόσμιος πόλεμος κατά του κορωνοϊού, κάποιοι έσπευσαν να δώσουν και ιδεολογικό περιτύλιγμα στα δρώμενα εντός και εκτός των συνόρων. Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας αναφέρθηκε σε ένα ιστορικό δίλημμα μεταξύ του μερκελισμού και του κεϋνσιασμού. Κάποιοι άλλοι μίλησαν για νίκη του κρατισμού. Ότι νεοφιλελεύθεροι κλήθηκαν να εφαρμόσουν «κομμουνιστικές» πρακτικές.

Ας δούμε τους μύθους και τις πραγματικότητες που αναδύονται από την εφιαλτική εμπειρία του κορωνοϊού. Το τσουνάμι του covid 19 έδειξε πόσο ισχυρός είναι ο νόμος της σχετικότητας όχι με την επιστημονική έννοια του Γαλιλαίου ή του Αινστάιν αλλά έτσι όπως προέκυψε μέσα από την οδυνηρή καθημερινότητα της ζωής μας στην εποχή του κορωνοϊού.

Μεγάλες χώρες και ισχυρές οικονομίες αποδείχθηκαν κατώτερες των περιστάσεων, άργησαν να αντιμετωπίσουν την καταστροφή έγκαιρα. Αντίθετα μικρές χώρες με αδύναμες οικονομίες όπως η Ελλάδα
πέτυχαν μέχρι τώρα ένα μικρό θαύμα. Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης είχε το θάρρος και έκανε την κρίσιμη επιλογή, σε μια στιγμή μάλιστα που το ελατήριο της οικονομίας πήγαινε να εκτοξευτεί, να πάρει αποφάσεις που παραλύουν σχεδόν κάθε παραγωγική δραστηριότητα, κλείνοντας τους Έλληνες στο σπίτι τους διότι ο υπέρτατος νόμος είναι η σωτηρία του λαού, όπως είπε και στη Βουλή: Salus populi suprema lex esto.

Όλες οι πολιτικές, σε όλον τον κόσμο, ανεξαρτήτως των αντανακλαστικών που επιδείχθηκαν, έναν κοινό παρανομαστή έχουν, να σώσουν ζωές χωρίς να φείδονται χρημάτων. Κι αυτή η αρχή είναι ενιαία για Ευρωπαίους, Αμερικανούς, Ασιάτες, ορθόδοξους χριστιανούς, καθολικούς, μουσουλμάνους, άθεους, κομμουνιστές, σοσιαλιστές, καπιταλιστές, νεοφιλελεύθερους κα.

Ο covid 19 είναι όντως ο πιο αριστερός κορωνοϊός. Είτε κάποιος είναι φτωχός είτε είναι πλούσιος, εφόσον νοσήσει την ίδια θεραπευτική αγωγή θα πάρει, στις ίδιες Μονάδες Εντατικής Θεραπείας να μπει, την ίδια νοσηλεία θα έχει και μάλιστα δωρεάν. Δεν θα αναζητήσει την σωτηρία του σε άλλη χώρα, σε άλλο σύστημα υγείας, με άλλους γιατρούς που μπορεί να πληρώσει.

Ο ΣΥΡΙΖΑ ετοιμάζεται να παρουσιάσει ένα οικονομικό σχέδιο που το κόστος του μπορεί να φτάσει και το 15% του ΑΕΠ (30 δις ευρώ), με πλήρη μισθολογική και ασφαλιστική κάλυψη σύμπαντος του ιδιωτικού τομέα που έβαλε τώρα μία άνω τελεία και άλλα μέτρα.

Καλόν είναι να είμαστε προσγειωμένοι:

Πραγματικότητα 1η: Είμαστε στην αρχή του τούνελ. Κανείς δεν ξέρει πότε θα φανεί το φως. Ο covid 19 είναι ένας αόρατος εχθρός που κινείται στη σφαίρα των αβεβαιοτήτων όπως συχνά επαναλαμβάνει ο εκπρόσωπος του υπουργείου Υγείας Σωτήρης Τσιόδρας. Όταν ο τουρισμός συνεισφέρει στο 20% του ΑΕΠ και δύσκολα μπορεί κάποιος να προεξοφλήσει πως θα κινηθεί το καλοκαίρι αλλά και έως το τέλος του 2020 εάν τα πράγματα πάνε καλύτερα παγκοσμίως και ο κόσμος χρειαστεί διακοπές, κανένας σχεδιασμός δεν μπορεί να είναι μακροπρόθεσμος.

Πραγματικότητα 2η: Ποιά 37 δις μαξιλάρι; Τα μισά είναι το μαξιλάρι. Δόθηκε από τους δανειστές με την λήξη του μνημονίου, αν δεν μπορούσαμε να βγούμε στις αγορές λόγω της αναξιοπιστίας που είχαμε περιέλθει. Τα άλλα είναι ταμειακά διαθέσιμα της χώρας. Χωρίς έσοδα, με τις πάγιες μηνιαίες δημόσιες δαπάνες να ξεπερνούν τα 4 δις ευρώ (μισθοί δημοσίου, συντάξεις κλπ) και με τα προγράμματα στήριξης που ανακοινώθηκαν μέχρι τώρα να ξεπερνούν τα 6 δις ευρώ -θα ενισχυθούν κι άλλο τον Μάιο και τον Ιούνιο- το ερώτημα που μπαίνει είναι που θα βρεθούν τα λεφτά.

Πραγματικότητα 3η: Με τις εκτιμήσεις για ύφεση 4-5%, δηλαδή μείον 15 δις € το 2020, δεν μπορεί να διατυπώνονται έωλοι ισχυρισμοί και μάλιστα από κυβερνητικά κόμματα για προγράμματα που δεν μπορούν να υποστηριχτούν με βάση τα δεδομένα της οικονομίας.

Επομένως το ιστορικό ερώτημα δεν είναι μερκελισμός ή κεϋνσιανισμός αλλά λαϊκισμός ή ρεαλισμός. Το 2020 του κορωνοϊού δεν έχει καμία σχέση με το 2014 των μνημονίων. Προτάσεις που στηρίζονται σε ουτοπίες δεν θα έχουν κοινωνική αποδοχή και δεν θα επιτευχθεί ο μικροκομματικός στόχος της βελτίωσης των δημοσκοπικών ποσοστών. Πολύ περισσότερο που η πολιτική διαχείριση του κορωνοϊού από την κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη συγκεντρώνει ποσοστά αποδοχής διπλάσια του εκλογικού ποσοστού της νίκης της 7ης Ιουλίου 2019. Η πλειοδοσία μπορεί να αποδειχθεί μπούμερανγκ.