VOICES

Ο Ερντογάν στη «Μέρα της μαρμότας» - Οι επόμενες κινήσεις στο blame game

του Νίκου Παναγιωτόπουλου - Δημοσίευση 19 Φεβρουαρίου 2021, 19:00 / Ανανεώθηκε 19 Φεβρουαρίου 2021, 20:23
Facebook Twitter Whatsapp

Η Άγκυρα ψάχνει τρόπο να τορπιλίσει τις διερευνητικές χωρίς να χρεωθεί το ναυάγιο γιατί αυτό θα σήμαινε επιπτώσεις στο πλαίσιο της ΕΕ, δεδομένου ότι τον Μάρτιο αναμένονται αποφάσεις για τις σχέσεις Βρυξελλών - Τουρκίας, αλλά και από την Ουάσιγκτον, όπως φάνηκε από το τηλεφώνημα του Αμερικανού ΥΠΕΞ Αντονι Μπλίνκεν στον τούρκο ομόλογό του Μεβλούτ Τσαβούσογλου.

Θυμάστε τη «Μέρα της μαρμότας»; Την ταινία που ο πρωταγωνιστής είχε κολλήσει στην ίδια ημέρα και ήταν αναγκασμένος να την ξαναζήσει; Ε, το ίδιο συμβαίνει με τον Ερντογάν που συνεχίζει να προκαλεί τους πάντες στο ίδιο σκηνικό και χωρίς μέτρο. Θεωρητικά βρισκόμαστε στη φάση του διαλόγου στο πλαίσιο των διερευνητικών, στην αποφυγή εμπρηστικών δηλώσεων και προκλήσεων που θα μπορούσαν να υπονομεύσουν τη διαδικασία. Μόνο αυτό δεν συμβαίνει από την Τουρκική πλευρά, αν και σε χαμηλότερη κλίμακα έντασης, η τελευταία εμπρηστική προσπάθεια ήρθε με την έκδοση της παράτυπης τουρκικής NAVTEX για έρευνες του «Τσεσμέ» στο Αιγαίο.

Είναι ξεκάθαρο ότι η Τουρκία βρίσκεται σε δύσκολη θέση γιατί υποχρεώθηκε να «κάτσει» στο τραπέζι του διαλόγου, χωρίς να επιβάλει την ατζέντα της. Σε μια χρονική συγκυρία που ο Ερντογάν βρίσκεται στρυμωγμένος λόγω της οικονομίας στο εσωτερικό της χώρας, αλλά και από τις πιέσεις των ΗΠΑ για την απόσυρση των S-400. Είχε συνηθίσει να πατά σε δύο βάρκες αλλά πλέον και οι δεσμεύσεις που έχει αναλάβει απέναντι στη Μόσχα δεν του αφήνουν περιθώρια ισορροπίας.

Η Άγκυρα ψάχνει τρόπο να τορπιλίσει τις διερευνητικές χωρίς να χρεωθεί το ναυάγιο γιατί αυτό θα σήμαινε επιπτώσεις στο πλαίσιο της ΕΕ, δεδομένου ότι τον Μάρτιο αναμένονται αποφάσεις για τις σχέσεις Βρυξελλών - Τουρκίας, αλλά και από την Ουάσιγκτον, όπως φάνηκε από το τηλεφώνημα του Αμερικανού ΥΠΕΞ Αντονι Μπλίνκεν στον τούρκο ομόλογό του Μεβλούτ Τσαβούσογλου. Η Αθήνα έχει διαβάσει τον Ερντογάν και του αφήνει χώρο είτε για να σηκωθεί πρώτος από το τραπέζι, είτε να προχωρήσει σε ουσιαστικό διάλογο σεβόμενος το διεθνές δίκαιο. Η μπάλα είναι ξεκάθαρα στο γήπεδο της Τουρκίας, ακόμα κι αν τραβάει το σχοινί το ζητούμενο είναι να μην πέσει η Ελλάδα στην παγίδα του blame game που έχει στήσει η τουρκική πλευρά.

Αυτό που ενοχλεί περισσότερο τον Ερντογάν είναι η εξωστρέφεια της Ελληνικής διπλωματίας και η επιτυχημένη δημιουργία συμμαχιών με αραβικές και μουσουλμανικές χώρες της περιοχής γιατί θεωρεί ότι οι εν λόγω συμφωνίες πλήττουν άμεσα τα ζωτικά συμφέροντα της Τουρκίας. Ο εκνευρισμός της Άγκυρας είναι φανερός και για την υλοποίηση των εξοπλιστικών προγραμμάτων της χώρας μας, την ίδια ώρα που έχουν επιβληθεί, αν και χαλαρές ακόμα κυρώσεις, που προβλέπονται από τον αμερικανικό νόμο CAATSA, για την προμήθεια του ρωσικού συστήματος S-400.

Δεν θα πρέπει να διαφεύγει της προσοχής μας ότι πολλές επιλογές του Ερντογάν στην εξωτερική πολιτική επηρεάζονται από την εσωτερική πολιτική και την ατζέντα που επιβάλλει ο εθνικιστικός εταίρος του κυβερνητικού συνασπισμού. Η σύμπραξη του Ερντογάν με τον Μπαχτσελι δεν του αφήνει πολλά περιθώρια λόγω των συνεχιζόμενων χαμηλών ποσοστών της δημοτικότητάς. Ενώ έμπειρες ανώτερες στρατιωτικές πηγές εκτιμούν ότι οι επόμενες κινήσεις του θα έχουν οδικό χάρτη τις εκλογές του 2023- εκτός να προκηρύξει πρόωρες- που συμπίπτουν με την επέτειο των 100 χρόνων από την ίδρυση της «τουρκικής δημοκρατίας», και έχουν κορυφαίο πολιτικό συμβολισμό για τον Τούρκο Πρόεδρο με κυρίαρχο στόχο να διαδεχθεί αφού αποδομήσει  τον Ατατούρκ,  στη θέση του «Πατερούλη» των Τούρκων.

Το σχέδιο του έχει ως βασικό σενάριο την προσπάθεια αναθεώρησης της συνθήκης της Λωζάνης σε συνέχεια τους αναθεωρητισμού και της «Γαλάζιας Πατρίδας». Η κρίσιμη χρονική στιγμή είναι το μεσοδιάστημα μέχρι το 2023 και αν θα επιχειρήσει να υπονομεύσει την διαδικασία των διερευνητικών επαφών με την χώρα μας και στη συνέχεια να προκαλέσει πολεμικό επεισόδιο που με «στρατιωτικό» τρόπο να επιβάλει την ατζέντα του αφού θα έχει κατηγορήσει την ελληνική πλευρά ως βασικό υπαίτιο της διπλωματικής αποτυχίας.

Άλλωστε ο Ερντογάν έχει ως υπόδειγμα το Ναγκόρνο-Καραμπάχ και όπως έχει δηλώσει με τα όπλα δόθηκε λύση εκεί που η διπλωματία απέτυχε για σχεδόν 30 χρόνια. Ο Τούρκος Πρόεδρος εδώ και χρόνια ισορροπεί σε τεντωμένο σχοινί ανάμεσα σε Ρωσία-ΗΠΑ-Κίνα-Ιράν και την ίδια ώρα προσπαθεί να εξισορροπήσει μεταξύ της ικανοποίησης της εθνικιστικής του βάσης και των διεθνών πιέσεων.

Η κατάσταση, όμως, έχει αλλάξει στον Λευκό και η «διπλωματία των γαμπρών» ανήκει στο παρελθόν και η Ουάσιγκτον έχει ήδη στείλει τα πρώτα της μηνύματα υπέρ των δημοκρατικών θεσμών στη χώρα, ζητάει εκ νέου την άμεση απελευθέρωση του Οσμάν Καβάλα και τον σεβασμό των αποφάσεων του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, ενώ επιμένει στις θέσεις της για το ασύμβατο των ρωσικών πυραυλικών συστημάτων S-400 με μία σύμμαχο στο ΝΑΤΟ. Αν και το κλίμα στη γραφειοκρατία του Στέιτ Ντιπάρτμεντ και στη Γερουσία είναι μη φιλικό προς τον Ερντογάν αυτό δεν σημαίνει ότι έχουν αποκρυσταλλωθεί οι θέσεις των Ηνωμένων Πολιτειών έναντι της Τουρκίας και αυτό θα εξαρτηθεί από τις σχέσεις με τη Ρωσία. Μέχρι τότε ο Ερντογάν θα συνεχίσει την υψηλή επιθετική ρητορική εναντίον της χώρας μας σε διπλωματικό επίπεδο και τις κινήσεις χαμηλού και λελογισμένου ρίσκου στο επιχειρησιακό πεδίο για να στέλνει μηνύματα και στην άλλη άκρη του Ατλαντικού.

Επίσης μην ξεχνάμε ότι υπάρχει NAVTEX μέχρι τον Ιούνιο που αφορά στο ερευνητικό σκάφος ORUC REIS, εντός των τουρκικών χωρικών υδάτων, ενώ συνεχίζει τις προκλήσεις, χαμηλότερου στρατιωτικού και επιχειρησιακού αποτυπώματος, όπως η πρόσφατη αγγελία για το υδρογραφικό σκάφος Τσεσμέ. Συντηρεί την πρακτική παραβιάσεων και παραβάσεων σε θάλασσα και αέρα και θα διατηρεί τη δυνατότητα κλιμάκωσης και πρόκλησης πιθανού ατυχήματος ή προσχεδιασμένου επεισοδίου, με την συνεχιζόμενη κινητοποίηση της τουρκικής ακτοφυλακής στο Αιγαίο και δυνάμεων εσωτερικής ασφαλείας στον Έβρο.

Ο Τούρκος Πρόεδρος αυτόαναβάθμισε τη χώρα του από περιφερειακή σε μεγάλη δύναμη και θα συνεχίσει το σύνδρομο του μεγαλείου ώστε να συνομιλεί με τους παγκόσμιους ηγέτες. Αυτό σημαίνει ότι θα συνεχίσει τη δραστηριότητα και την στρατιωτική εμπλοκή σε επιχειρήσεις εκτός συνόρων, όπως στη Συρία, Λιβύη, Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Η ώρα των κρίσιμων αποφάσεων για τον Ερντογάν πλησιάζει και στο ζύγι θα μπουν, η εσωτερική κατάσταση με την οικονομία αλλά και των ζητημάτων για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα με τις συνεχιζόμενες αντιδράσεις των φοιτητών σε συνδυασμό με τις παγωμένες σχέσεις με τις ΗΠΑ.

Ακολουθήστε το Newpost.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, στο Newpost.gr