Από τη «διαφάνεια» στη συριζαϊκή… εξέδρα η Κουφονικολάκου – Τα screenshots δεν ψηφίζουν, αλλά θυμούνται: πότε έλεγε αλήθεια ο κ. Νυφούδης; – Πού είναι ο Φάμελλος; Οέο…

Η Κουφονικολάκου ζητά φακέλους της ΝΔ, αλλά αφήνει αναπάντητα τα απλά ερωτήματα για τα οικονομικά της ΕΛΑΣ και τα μαύρα ταμεία και εικονικά τιμολόγια της περιόδου Τσίπρα στον ΣΥΡΙΖΑ που καταγγέλλει ο Κασσελάκης.

Η πολιτική έχει έναν χρυσό κανόνα: όταν σε ρωτούν για τα δικά σου, δεν απαντάς απαραίτητα για τα δικά σου. Πετάς την μπάλα στην εξέδρα. Και η Θεώνη Κουφονικολάκου, αν και νέο πρόσωπο στο προσκήνιο της ΕΛΑΣ, φαίνεται πως μαθαίνει γρήγορα τη… συριζαϊκή διάλεκτο της πολιτικής άμυνας.

Γιατί στην τηλεοπτική της παρουσία επέλεξε να σηκώσει το γάντι για τα 530 εκατ. ευρώ χρέη της ΝΔ, να μιλήσει για ΟΠΕΚΕΠΕ, υποκλοπές και θεσμική κρίση, αλλά το βασικό ερώτημα παραμένει απλό και αναπάντητο: είναι ή δεν είναι τα δάνεια ενήμερα και ρυθμισμένα; Υπάρχει ή όχι καθαρή εικόνα για τις οικονομικές υποχρεώσεις που σχετίζονται με ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, δάνεια που έλεγχονται και από την ΕΚΤ.

Ακόμη πιο ενδιαφέρον είναι ότι η ίδια δήλωσε πως «όλα είναι στη διάθεση ολονών» και κάλεσε τους πολιτικούς αντιπάλους να περάσουν από τα γραφεία για να δουν τα τιμολόγια. Ωραία. Αν είναι έτσι, τότε γιατί δεν έχουν ήδη δοθεί στη δημοσιότητα; Στην εποχή της απόλυτης πολιτικής καχυποψίας, η διαφάνεια δεν λειτουργεί με ραντεβού και επισκέψεις γραφείου αλλά με δημόσια ανάρτηση στοιχείων.

Η επίκληση της «εντιμότητας Τσίπρα» είναι πολιτικό επιχείρημα. Τα τιμολόγια, οι ρυθμίσεις και τα οικονομικά δεδομένα είναι λογιστικό γεγονός. Και αυτά δεν απαντώνται με αντιπερισπασμούς ούτε με φάκελους των άλλων κομμάτων. Οι καθαρές κουβέντες, ειδικά όταν επικαλείσαι διαφάνεια, ξεκινούν πρώτα από το δικό σου σπίτι.

Τα screenshots δεν ψηφίζουν, αλλά θυμούνται – Και το πολιτικό ερώτημα παραμένει: πότε έλεγε αλήθεια ο κ. Νυφούδης;

Η πολιτική στην Ελλάδα έχει προσφέρει άφθονο υλικό μεταγραφών, επιστροφών και εντυπωσιακών κυβιστήσεων. Αλλά η περίπτωση του Νίκου Νυφούδη διεκδικεί θέση σε ξεχωριστή κατηγορία. Όχι επειδή άλλαξε πολιτικό στρατόπεδο – αυτό συμβαίνει συχνά – αλλά επειδή η απόσταση ανάμεσα στο «τότε» και στο «σήμερα» μετριέται όχι σε χιλιόμετρα αλλά σε πολιτικά έτη φωτός.

Γιατί ο σημερινός αναπληρωτής εκπρόσωπος της ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα δεν υπήρξε ένας απλός διαφωνών. Υπήρξε ένας από τους πιο αιχμηρούς δημόσιους επικριτές του πρώην πρωθυπουργού.

Τα ίδια του τα posts μιλούν από μόνα τους.

Ο Αλέξης Τσίπρας παρουσιαζόταν από τον κ. Νυφούδη ως «ο πιο ανεπανάληπτος ψεύτης πολιτικός σε ολόκληρη την ελληνική Ιστορία». Σε άλλη ανάρτηση η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ περιγραφόταν ως «μαύρη σελίδα» και «ντροπή του Κοινοβουλίου». Και όταν ο τότε πρωθυπουργός μιλούσε από την Κρήτη, ο σημερινός συνεργάτης του σχολίαζε με ύφος καφενείου και όχι πολιτικής ανάλυσης: «Καραγκιόζηδες έχω δει πολλούς, αλλά σαν τους δικούς μας, πουθενά».

Δεν σταμάτησε εκεί. Το 2018 μιλούσε για «αποκορύφωση της κατάντιας», ενώ το 2023, μετά την ήττα του ΣΥΡΙΖΑ, πανηγύριζε διαδικτυακά για «το τέλος της τοξικότητας».

Και κάπου εδώ γεννάται το αναπόφευκτο πολιτικό ερώτημα. Όχι αν οι άνθρωποι αλλάζουν – αυτό είναι θεμιτό. Αλλά πότε ακριβώς έλεγε την αλήθεια ο κ. Νυφούδης;

Όταν χαρακτήριζε τον Αλέξη Τσίπρα «μεγαλύτερο ψεύτη» και μιλούσε για «καραγκιόζηδες»; Ή σήμερα, που τον υπερασπίζεται ως πολιτικό κεφάλαιο και συμμετέχει στον επικοινωνιακό πυρήνα της νέας του προσπάθειας;

Οι υποστηρικτές θα μιλήσουν για πολιτική ωρίμανση. Οι πιο καχύποπτοι για πολιτική αμνησία. Γιατί άλλο η μετατόπιση και άλλο η πλήρης αναθεώρηση βιογραφικού.

Και εδώ υπάρχει μια μικρή ειρωνεία που δύσκολα περνά απαρατήρητη: στην ΕΛΑΣ μιλούν συχνά για «νέα πολιτική», για αξιοπιστία και για υπέρβαση της τοξικότητας. Μόνο που το διαδίκτυο, άβολος μάρτυρας των παλιών βεβαιοτήτων, εξακολουθεί να θυμάται ότι κάποτε ο σημερινός εκπρόσωπος περιέγραφε τον ίδιο πολιτικό χώρο με λέξεις που σήμερα θα δυσκολευόταν να επαναλάβει ακόμη και κατ’ ιδίαν.

Στην πολιτική οι συμμαχίες αλλάζουν. Τα screenshots, όμως, σπάνια αλλάζουν στρατόπεδο.

Πού είναι ο Φάμελλος; Οέο…

Ο Τσίπρας ανακοίνωσε κόμμα, ο ΣΥΡΙΖΑ βράζει και ο πρόεδρός του μοιάζει να παρακολουθεί τις εξελίξεις σε… σίγαση

Στην πολιτική υπάρχει ένας άγραφος κανόνας: όταν ο πρώην αρχηγός σου ανακοινώνει νέο κόμμα, εσύ – ως νυν πρόεδρος – είτε βγαίνεις μπροστά είτε κινδυνεύεις να μοιάζεις με προσωρινό διαχειριστή πολυκατοικίας που ξέχασε να πάρει θέση στη γενική συνέλευση.

Και κάπου εδώ αρχίζει το πολιτικό θρίλερ του Σωκράτη Φάμελλου.

Ο Αλέξης Τσίπρας παρουσίασε την ΕΛΑΣ, το Θησείο έγινε πολιτικό launch, τα τηλέφωνα στον ευρύτερο αριστερό χώρο πήραν φωτιά, οι συζητήσεις για μετακινήσεις στελεχών άνοιξαν και στον ΣΥΡΙΖΑ επικρατεί ατμόσφαιρα αναμονής και νευρικότητας. Την ίδια ώρα, όμως, ο πρόεδρος του κόμματος παραμένει – τουλάχιστον δημόσια – σχεδόν άφωνος. Μέχρι και ο Παύλος Πολάκης αναρωτήθηκε γιατί δεν υπάρχει τοποθέτηση 24 ώρες μετά τις ανακοινώσεις.

Το παράδοξο είναι προφανές. Ο ίδιος ο Φάμελλος μέχρι πρόσφατα μιλούσε για «σύγκλιση» των πορειών ΣΥΡΙΖΑ και Τσίπρα και για καθοριστικό ρόλο του πρώην πρωθυπουργού στον προοδευτικό χώρο.  Σήμερα όμως, που ο Τσίπρας δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνειών και φτιάχνει δικό του πολιτικό μαγαζί, η Κουμουνδούρου μοιάζει να ψάχνει ακόμη το εγχειρίδιο χρήσης της επόμενης ημέρας.

Και εδώ βρίσκεται η μεγάλη αγωνία. Γιατί στα πολιτικά παρασκήνια δεν συζητούν μόνο για ιδεολογίες και «προοδευτικές συγκλίσεις». Συζητούν για βουλευτές, στελέχη και πρόσωπα που κοιτούν ήδη προς τη νέα αποβάθρα, έτοιμα – αν οι συνθήκες ωριμάσουν – να εγκαταλείψουν ένα κόμμα που αρκετοί περιγράφουν ως καράβι σε διαρκή περιδίνηση.

Το ερώτημα λοιπόν ακούγεται όλο και πιο δυνατά στους διαδρόμους της Αριστεράς:

Γιατί στην πολιτική, η σιωπή δεν είναι πάντα στρατηγική. Μερικές φορές είναι απλώς ο ήχος της επόμενης διάσπασης που πλησιάζει.

• Αλέξης Τσίπρας
• ΕΛ.Α.Σ. – Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη
• Θεώνη Κουφονικολάκου
• Νίκος Νυφούδης
• ΣΥ​ΡΙΖΑ