current views are: 717

20 Μαρτίου 2023
Δημοσίευση12:12

Ας μιλήσουμε επιτέλους για τα ΜΑΤ…

Όταν η παραγωγικότητα υποφέρει σε όλη την Ελλάδα, τα ΜΑΤ σπάνε κάθε ρεκόρ απόδοσης. Βαράνε από το πρωί ως το βράδυ και από το βράδυ ως το πρωί σε ένα κρεσέντο ενεργητικότητας.

Δημοσίευση 12:12’
επεισοδια-εκπαιδευτικοι

Όταν η παραγωγικότητα υποφέρει σε όλη την Ελλάδα, τα ΜΑΤ σπάνε κάθε ρεκόρ απόδοσης. Βαράνε από το πρωί ως το βράδυ και από το βράδυ ως το πρωί σε ένα κρεσέντο ενεργητικότητας.

Έτσι όπως πάει το πράγμα, σε λίγο θα χωριζόμαστε σε όσους έχουν φάει ξύλο, κρότου λάμψης και δακρυγόνα από τα ΜΑΤ και σε όσους δεν έχουν φάει.
Και νομίζω ότι οι πρώτοι, αν δεν είναι ακόμη, σε λίγο θα γίνουν πλειοψηφία!

Έτσι είναι αγαπητές αναγνώστριες και αγαπητοί αναγνώστες, αλήθειες να λέμε και να μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας. Όταν η παραγωγικότητα υποφέρει σε όλη την Ελλάδα, τα ΜΑΤ σπάνε κάθε ρεκόρ απόδοσης. Βαράνε από το πρωί ως το βράδυ και από το βράδυ ως το πρωί σε ένα κρεσέντο ενεργητικότητας, λες και δίνουν την τελευταία μάχη της καριέρας τους, λες και δίνουν την τελευταία μάχη του στρατηγού Κάστερ!

Αχ, τι να κάνω ο καψερός, πετάω και κάνα αμερικάνικο να με καταλαβαίνει ο γίγαντας ο Γκρήνμπεργκ που βλέπει τα παιδάκια με τα ροπαλάκια και του έρχονται στο νου ένδοξες στιγμές από το κίνημα Black Lives Matter. Γιατί στις ΗΠΑ ο Σταν ανήκει στους ορίτζιναλ φιλελεύθερους, αυτούς που αποκαλούνε λίμπεραλς, και ενδιαφέρεται για τον πόνο του άλλου. Εδώ, πάλι, μεταμορφώθηκε σε φιλελέ και παρακολουθεί το ξύλο, τις κρότου λάμψης και τα δακρυγόνα να πίπτουν ράιτ θρου δίχως να λέει κουβέντα. Λυπούμαι που το λέω, αλλά έχω την εντύπωση ότι η αδυσώπητη γάτα Καλυψώ έχει κολατσίσει πλέον ένα σωρό γλώσσες. Και συνεχίζει ακάθεκτη…

Κάπου εδώ, πάντως, θα έρθει ο παλιός συμμαθητής που τώρα ροκανίζει ΕΣΠΑ για να δηλώσει ότι τα ΜΑΤ απλώς απάντησαν σε προκλήσεις. Να το έλεγε για καμιά άλλη περίπτωση, ίσως και να το κατανοούσα ως δικαιολογία. Να το ισχυρίζεται, ωστόσο, για την περασμένη Πέμπτη, όπου υπάρχει βίντεο τύπου Ρόντνεϋ Κινγκ με τους κρανοφόρους να επιτίθενται άνευ ουδεμίας αφορμής και να την πέφτουν σε ανύποπτους συγκεντρωμένους, ε όχι!

Ιδίως από τη στιγμή που έσκασε και ο τσιτωμένος γερανός στην οδό Ακαδημίας, μετατρέποντάς την σε πίστα της Φόρμουλα 1. Στην αρχή μας είπανε ότι έτρεχε βολίδα για να ξεφύγει από τον όχλο που τον κυνηγούσε, ύστερα, όταν σκάσανε ξανά τα βίντεο που δείχνανε ότι οι κυνηγοί μετριούνταν στα δάχτυλα του ενός χεριού, αφέθηκε να διαρρεύσει ότι έσπευδε να σώσει το βουλευτικό αυτοκίνητο της Γεροβασίλη που είχε φάει πέτρα. Κανείς δεν γέλασε και η πρώην υπουργός Δημοσίας Τάξεως έκανε λόγο για «κινήσεις πανικού», προσθέτοντας το ερώτημα:
«Από πότε για ένα τζάμι χρειάζεται γερανός;»

Είπα, όμως, τη μαγική λέξη, είπα «χρειάζεται». Κι εδώ, θα ήθελα να σταθώ λίγο στη διαρκή διαφωνία μου, με τον αναρχικό φίλο Βαγγέλη (ας τον πούμε Βαγγέλη) για το ρόλο της αστυνομίας και των ΜΑΤ. Ο οποίος Βαγγέλης εκνευρίζεται όταν λέω στην αστυνομία υπάρχουν ουκ ολίγα καλά παιδιά, αλλά μαλακώνει κάπως όταν συμπληρώνω ότι στα ΜΑΤ δεν έχω διαπιστώσει την ύπαρξη ουδενός. Και αφού πάρει βαθειέςς αναπνοές, μου λέει:

«Την επόμενη φορά που θα πας τηλεόραση, ρώτα τους το εξής. Εντάξει η τροχαία, ρυθμίζει την κίνηση. Εντάξει η αστυνομία, μπορεί να πιάσει και κανέναν του υποκόσμου. Τα ΜΑΤ, από την άλλη, τι δουλειά κάνουν; Τι ακριβώς δουλειά κάνουν;»

Εν αναμονή απαντήσεων από τους αρμοδίους, δεξιούς και αριστερούς, θα ήθελα να σημειώσω κλείνοντας ότι ο υπουργός Θεοδωρικάκος διέταξε, με αφορμή τις ΜΑΤατζίδικες ομορφιές της περασμένης Πέμπτης, μια ακόμη ΕΔΕ. Υποθέτω ότι θα καταλήξει κι αυτή σε εκείνη την κολοσσιαία αποθήκη που οραματίστηκε ο Στήβεν Σπίλμπεργκ, για να φιλοξενήσει τη Χαμένη Κιβωτό και λοιπά ευρήματα αρχαιολογικής σημασίας…

Υ.Γ.: Μη συγκρίνουμε, παρακαλώ, τη δράση των ΜΑΤ στο συλλαλητήριο για τη Μακεδονία και στην διαδήλωση της Πέμπτης για τα Τέμπη. Στην πρώτη περίπτωση είχαμε απόπειρα μπουκαρίσματος στη Βουλή, ενώ στη δεύτερη φιλήσυχους πολίτες που περπατάγανε στο οδόστρωμα.