ΕΣΡ, ΕΣΗΕΑ και κύριε Μαρινάκη μην… σπρώχνεστε: Η υποκρισία της τηλεοπτικής «ευαισθησίας» για τις 17χρονες

Τώρα θυμήθηκαν τη δεοντολογία; Όταν η ενημέρωση έχει παραδοθεί στην τηλεθέαση, τα δάκρυα και τον εντυπωσιασμό, οι όψιμες παρεμβάσεις μοιάζουν περισσότερο με πλυντήριο ευθυνών παρά με αυτοκριτική.

Παρέμβαση έκανε το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης, ανακοίνωση εξέδωσε η ΕΣΗΕΑ, δημόσια τοποθέτηση έκανε ακόμη και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης. Όλοι ξαφνικά ανακάλυψαν την ανάγκη «σεβασμού της δεοντολογίας» με αφορμή την τραγωδία στην Ηλιούπολη. Μόνο που εύλογα απορεί κανείς: τώρα το κατάλαβαν;

Διότι εδώ και χρόνια η τηλεοπτική ενημέρωση έχει μετατραπεί σε ένα ατελείωτο reality συναισθηματικής κατανάλωσης. Η ανθρώπινη τραγωδία γίνεται τίτλος με μουσική υπόκρουση, οι συγγενείς κυνηγιούνται από κάμερες, οι ζωντανές συνδέσεις στήνονται πάνω στον πόνο και οι «αποκλειστικές πληροφορίες» μετρούνται πλέον σε μονάδες τηλεθέασης. Και όλα αυτά όχι σε κάποιο υπόγειο του διαδικτύου, αλλά στην κεντρική σκηνή της mainstream ενημέρωσης.

Οι ίδιοι που σήμερα μιλούν για «υπευθυνότητα», εδώ και χρόνια επιβραβεύουν τον τηλεοπτικό κανιβαλισμό γιατί φέρνει νούμερα. Οι ίδιες εκπομπές που σήμερα ανακαλύπτουν τον «σεβασμό στην προσωπικότητα ανηλίκων», χτίζουν καθημερινά τηλεοπτικά πάνελ πάνω στον φόβο, την υπερβολή και την δραματοποίηση.

Γι’ αυτό και οι όψιμες συστάσεις ακούγονται περισσότερο σαν θεσμική υποκρισία. Γιατί αν πραγματικά ήθελαν να προστατεύσουν τη δεοντολογία, θα είχαν παρέμβει εδώ και χρόνια απέναντι στη βιομηχανία του τηλεοπτικού σοκ. Μάλλον κάποιοι δεν βλέπουν τηλεόραση. Ή κάνουν πως δεν βλέπουν.

• εσηεα
• ΕΣΡ
• Ηλιούπολη
• Παύλος Μαρινάκης