current views are: 109

5 Σεπτεμβρίου 2023
Δημοσίευση22:39

«Καιρικά lockdown» και λοιπές ιστορίες για αγρίους: The light at the end of the tunnel is a train

Καθώς η νύχτα πέφτει στην πόλη του Βόλου, το μεγαλύτερο μέρος των πολιτών της δεν μετέχει σε αναγκαία συστατικά μιας κοινωνίας που θέλει να αποκαλείται αστική: ρεύμα, νερό, internet.

Δημοσίευση 22:39’

Καθώς η νύχτα πέφτει στην πόλη του Βόλου, το μεγαλύτερο μέρος των πολιτών της δεν μετέχει σε αναγκαία συστατικά μιας κοινωνίας που θέλει να αποκαλείται αστική: ρεύμα, νερό, internet.

Έφτασα στο Βόλο το πρωί της Τρίτης και ενόσω το επίκεντρο της κακοκαιρίας Ντάνιελ μαινόταν στον ουρανό της πόλης. Μέχρι και την είσοδο στον περιφερειακό Βόλου δεν είχα κάποια σαφή ένδειξη για αυτό που θα συναντούσα. Καμία σήμανση, κανένα μήνυμα από το 112.

Μπαίνοντας στον Περιφερειακό συνειδητοποίησα ότι κάτι δεν πάει καθόλου καλά, κορμοί δέντρων δυσχέραιναν την κυκλοφορία, το οδόστρωμα σε πάρα πολλά σημεία ηταν σκασμένο και μία έκδηλη αμηχανία επικρατούσε ανάμεσα στους οδηγούς που βρισκόμασταν στην ίδια στιγμή στο ίδιο σημείο.

Δεν έχει περάσει πολύς καιρός από τα υγειονομικά lockdown συνεπώς υποθέτω ότι η μνήμη των περισσότερων είναι ακόμη νωπή.

Την ώρα που άφηνα τον περιφερειακό για να μπω στον αστικό ιστό της πόλης ήρθε το πρώτο μήνυμα από το 112: με εντολή της Ελληνικής αστυνομίας απαγορεύεται η κυκλοφορία σε όλη την πόλη του Βόλου και την ευρύτερη περιοχή της Μαγνησίας.

Να το το καιρικό lockdown σκέφτηκα, το πείραμα από ότι φαίνεται πέτυχε με τα αντίστοιχα υγειονομικά και τώρα μπορεί να εφαρμόζεται αδιακρίτως σε κάθε κατάσταση στην οποία η εκάστοτε κυβέρνηση θα μπορούσε δυνητικά να θρηνήσει θύματα.

Καθώς κατέβαινα από τον περιφερειακό προς το κέντρο της πόλης τα σοκ διαδέχονταν αλλεπάλληλα το ένα το άλλο.

Ανοιγμένοι δρόμοι σαν να είχαν πέσει βόμβες μικρής ισχύος, δέντρα και μπάζα να φράζουν όχι μόνο τις κύριες αλλά και τις δευτερεύουσες οδικές αρτηρίες και όλα πλημμυρισμένα. Όλα κλειστά, οι δημόσιες υπηρεσίες, οι τράπεζες, η αγορά και η εστίαση.

Σκέφτομαι ότι οι μετεωρολόγοι προειδοποιούσαν για αυτό το κύμα κακοκαιρίας εδώ και τουλάχιστον τρεις μέρες και έπειτα σκέφτομαι ότι κανένα αναγκαίο μέτρο δεν ελήφθη.

Μία πόλη στην κατάψυξη.

Καθώς η νύχτα πέφτει στην πόλη, το μεγαλύτερο μέρος των πολιτών της δεν μετέχει σε αναγκαία συστατικά μιας κοινωνίας που θέλει να αποκαλείται αστική: ρεύμα, νερό, internet. Με τα υγειονομικά lockdown το πείραμα τέθηκε σε εφαρμογή και όπως δείχνει από τη συνέχεια δείχνει να πέτυχε.

Το μένουμε σπίτι απέδωσε καρπούς.

Μόνο που στα lockdown, στα υγειονομικά lockdown, όσοι επιλέγαμε να μένουμε σπίτι, άλλοι από ένα αίσθημα ευθύνης και άλλοι από ένα συναίσθημα φόβου, είχαμε αυτά που θεωρούνται συστατικά μιας εκσυγχρονισμένης και αναπτυγμένης κοινωνίας.

Στο καιρικό lockdown δεν τα έχουμε. Δεν έχουμε ρεύμα, δεν έχουμε νερό, δεν έχουμε διαδίκτυο.

Όταν αργά το βράδυ της Δευτέρας ειδοποιήθηκα ότι ακυρώνεται το γύρισμα της Τρίτης λόγω των καιρικών φαινομένων αναθάρρησα γιατί σκέφτηκα ότι βρήκα επιτέλους χρόνο να ανέβω για λίγες ώρες στον Βόλο και να διευθετήσω συναντήσεις και δουλειές ενόψει της προπαρασκευής του επόμενου φεστιβάλ της πόλης.

Σκέφτομαι τώρα πόσο οξύμωρο είναι να προσπαθεί κανείς για καταστάσεις όπως ο πολιτισμός και η παιδεία σε ένα περιβάλλον όπου ακόμα και η ίδια η ανθρώπινη ζωή γίνεται επισφαλής μπροστά σε ένα -ακραίο ή μη, σίγουρα όμως προβλεφθεν- φυσικό φαινόμενο.

Μετά σκέφτομαι ότι πρέπει να θεωρώ τον εαυτό μου τυχερό που ακόμη ζω ενώ επιλέγω να βρίσκομαι σε αυτό το περιβάλλον. 

Επειδή όμως έχω ζήσει και σε άλλα περιβάλλοντα θεωρώ τον εαυτό μου απλά μ*****. Και για αυτό δεν θα μου καταλογίσω καμία ευθύνη που επιμένω να ζω σε αυτό το περιβάλλον. 

Για να είμαι δίκαιος, δεν έχω ξαναδεί τον Βόλο στην κατάσταση που τον βλέπω σήμερα. Κι αν όντως η κλιματική κρίση είναι εδώ, πρέπει να λάβουμε σοβαρά τα μέτρα μας. Ο καθένας μόνος του και όλοι μαζί. Από σήμερα, από τώρα.


σχετικα αρθρα