Metallica και «Τρύπες» στο ΟΑΚΑ: H απάντηση των δημιουργών για το «Δε χωράς πουθενά» – «Κρίμα που δεν θα ανταποδώσουμε την τιμή»

Η εμφάνιση των Metallica στο ΟΑΚΑ το περασμένο Σάββατο άφησε πίσω της μια στιγμή που θα μνημονεύεται για χρόνια στην ελληνική ροκ σκηνή. Όταν ο Robert Trujillo και ο Kirk Hammett άρχισαν να παίζουν τις πρώτες νότες από το εμβληματικό «Δε χωράς πουθενά», το στάδιο «σείστηκε» από τις ιαχές 80.000 ανθρώπων.

Η επιλογή των θρύλων της heavy metal να τιμήσουν τις Τρύπες δεν ήταν απλώς μια ευγενική χειρονομία, αλλά μια αναγνώριση της επιρροής που άσκησε το συγκρότημα από τη Θεσσαλονίκη στη μουσική κουλτούρα της χώρας. Την Κυριακή, 10 Μαΐου 2026, οι δημιουργοί του τραγουδιού τοποθετήθηκαν δημόσια, δίνοντας τη δική τους διάσταση σε αυτό το «πάντρεμα» της εγχώριας και παγκόσμιας ροκ ιστορίας.

Η απάντηση του Μπάμπη Παπαδόπουλου στις κριτικές

Ο Μπάμπης Παπαδόπουλος, ο βασικός κιθαρίστας που σφράγισε τον ήχο του συγκροτήματος από το 1984, πήρε θέση μέσω Facebook, βάζοντας τέλος στις όποιες «κουβέντες καφενείου» στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Ο μουσικός τόνισε ότι οι Metallica επέλεξαν να παίξουν το κομμάτι ως ένδειξη σεβασμού προς το κοινό και όχι για να αποδείξουν την τεχνική τους αρτιότητα. Σύμφωνα με τον ίδιο, ένα συγκρότημα με την παγκόσμια αποδοχή και την πολυετή πορεία των Metallica δεν έχει ανάγκη να αποδείξει τίποτα.

Ο Παπαδόπουλος εξέφρασε τη βαθιά του ικανοποίηση που ένα τραγούδι στο οποίο συμμετείχε δημιουργικά, όπως το «Δεν χωράς πουθενά», αποδεικνύεται ότι έχει γραφτεί με χρυσά γράμματα στη σύγχρονη ελληνική μουσική ιστορία, παραμένοντας ζωντανό τρεις δεκαετίες μετά την κυκλοφορία του το 1993.

Γιώργος Καρράς: «Τελικά… κάπου χωράμε όλοι»

Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε και ο Γιώργος Καρράς, ο μπασίστας και συνιδρυτής των Τρυπών, ο οποίος περιέγραψε το γεγονός στο ΟΑΚΑ ως ένα «ωραίο μικρό μπέρδεμα πραγματικότητας». Μέσα από τα social media, ο Καρράς σχολίασε τη μοναδική εικόνα των δεκάδων χιλιάδων οπαδών να τραγουδούν τους στίχους μαζί με το αμερικανικό συγκρότημα, σημειώνοντας πως κανείς δεν θα μπορούσε να το φανταστεί αυτό όταν έγραφαν το κομμάτι.

Η φιλοσοφία του μουσικού είναι σαφής: τα τραγούδια κάποια στιγμή αυτονομούνται, σταματούν να ανήκουν στους δημιουργούς τους και ταξιδεύουν εκεί που θέλει ο κόσμος. Για τον ίδιο, το γεγονός ότι οι Metallica τόλμησαν αυτή τη διασκευή με τον δικό τους τρόπο αποτελεί πράξη σεβασμού, ενώ το κλείσιμο του μηνύματός του, «τελικά… κάπου χωράμε όλοι», έδωσε μια νότα αισιοδοξίας και συμφιλίωσης.

Το «παράπονο» του Ασκληπιού Ζαμπέτα

Στο κλίμα της γενικής συγκίνησης προστέθηκε και ο ρυθμικός κιθαρίστας των Τρυπών, Ασκληπιός Ζαμπέτας. Μέσα από μια ιδιαίτερα συναισθηματική ανάρτηση, περιέγραψε την αντίδρασή του βλέποντας τα βίντεο που του έστελναν φίλοι από το ΟΑΚΑ.

Ο μουσικός δήλωσε εντυπωσιασμένος από το γεγονός ότι οι Metallica επέλεξαν να εντάξουν στο live τους με το δικό τους κομμάτι, ενώ στάθηκε ιδιαίτερα στον Robert Trujillo, ο οποίος τραγούδησε το ρεφρέν στα ελληνικά. Με μια δόση χιούμορ και ροκ νοσταλγίας, ο Ζαμπέτας σημείωσε πως είναι κρίμα που οι Τρύπες δεν μπορούν πλέον να ανταποδώσουν την τιμή, ανοίγοντας μια δική τους συναυλία με το θρυλικό «Seek ‘n Destroy».

Η παρακαταθήκη του 1993 στο σήμερα

Η στιγμή αυτή στο Μαρούσι απέδειξε ότι η ελληνική ροκ σκηνή διαθέτει διαχρονικά «αντισώματα». Το «Δεν χωράς πουθενά» δεν είναι απλώς ένα κομμάτι της δεκαετίας του ’90, αλλά ένας ύμνος που συνεχίζει να συγκινεί γενιές και γενιές. Η κίνηση των Metallica να εντάξουν τη δημιουργία των Παπαδόπουλου και Καρρά στο setlist τους, ανέδειξε την οικουμενικότητα της μουσικής. Όπως φάνηκε από την ανταπόκριση του κόσμου, η αυθεντικότητα και το συναίσθημα υπερισχύουν οποιασδήποτε τεχνικής λεπτομέρειας, επιβεβαιώνοντας ότι οι μεγάλες στιγμές στη μουσική γεννιούνται εκεί που η παγκόσμια εμβέλεια συναντά την τοπική ψυχή.

• Metallica
• Τρύπες