Δημοσίευση:

Τσίπρας: Win-Win με τα funds; Από τον πόλεμο στα κότερα στη συμφιλίωση με τα distress funds – ΣΥΡΙΖΑ: Ψάχνουν 70 υπογραφές για τα… κόλλυβα – Η Κανέλλη τον πέρασε… διπλοβελονιά

Μια πολιτική εξέλιξη που ούτε οι πιο ευφάνταστοι σεναριογράφοι δεν θα είχαν προβλέψει.

Δημοσίευση:
Black Book

Μια πολιτική εξέλιξη που ούτε οι πιο ευφάνταστοι σεναριογράφοι δεν θα είχαν προβλέψει.

Τελικά η πολιτική έχει χιούμορ. Εκεί που ακούγαμε για τον «υπερπλούτο», τα κότερα που τρέχουν γρήγορα, τις βίλες με πισίνες και τους εφοπλιστές που θα πλήρωναν τον λογαριασμό της κοινωνικής δικαιοσύνης, ξαφνικά ανακαλύψαμε ότι χρειάζεται και μια… win-win σχέση με τα funds.

Ο Αλέξης Τσίπρας, που κάποτε θα έβαζε στο στόχαστρο κάθε μορφή μεγάλου πλούτου όπως ακριβώς «τα έβαλε» και με τους εφοπλιστές, εμφανίζεται σήμερα να αναζητά μια λύση που να είναι ταυτόχρονα καλή για τους δανειολήπτες αλλά και για τα funds. Δηλαδή για εκείνους που έχουν αγοράσει κόκκινα δάνεια σε μεγάλες εκπτώσεις και υπολογίζουν κέρδη από πλειστηριασμούς και ρευστοποιήσεις.

Η απορία είναι εύλογη. Από πότε η Αριστερά αγωνιά για το αν θα βγουν οι επιχειρηματικοί σχεδιασμοί των funds; Και κυρίως, πώς γίνεται να παρουσιάζεται ως ριζοσπαστική λύση μια πρόταση που προϋποθέτει την καλή διάθεση των ίδιων των funds για να λειτουργήσει;

Γιατί στην πραγματική οικονομία δεν υπάρχουν μαγικά. Όταν κάποιος μιλά για win-win ανάμεσα στον δανειολήπτη που κινδυνεύει να χάσει το σπίτι του και στο fund που προσδοκά να κερδίσει από αυτό, συνήθως κάποιος τρίτος χάνει. Και συνήθως αυτός δεν είναι το fund.

Αν μη τι άλλο, η μετάβαση από τον πόλεμο στον «υπερπλούτο» στη μέριμνα για την ισορροπημένη κερδοφορία των funds είναι μια πολιτική εξέλιξη που ούτε οι πιο ευφάνταστοι σεναριογράφοι δεν θα είχαν προβλέψει.

ΣΥΡΙΖΑ: Ψάχνουν 70 υπογραφές για να σώσουν ένα σχέδιο που δεν ξέρει αν υπάρχει

Στον ΣΥΡΙΖΑ έχουν καταφέρει το ακατόρθωτο. Να μαζεύουν υπογραφές για να αποσαφηνίσουν μια απόφαση που υποτίθεται ότι είχε ήδη ληφθεί και να συζητούν για συνεργασία με ένα κόμμα που εξακολουθεί να λέει ότι δεν συνεργάζεται με κόμματα.

Η μειοψηφία των Πολάκη, Παππά και Δούρου κυνηγά τις 70 υπογραφές για νέα Κεντρική Επιτροπή, όχι επειδή διαφωνεί μόνο με τον Σωκράτη Φάμελλο, αλλά επειδή κανείς δεν είναι βέβαιος τι ακριβώς αποφάσισε ο ΣΥΡΙΖΑ στις 6 Ιουνίου. Θα κατέβει στις εκλογές; Δεν θα κατέβει; Θα περιμένει τον Αλέξη Τσίπρα; Θα αυτοκαταργηθεί πολιτικά; Θα ενσωματωθεί; Θα διαλυθεί; Όλα παραμένουν ανοιχτά.

Το πιο εντυπωσιακό όμως είναι ότι ένα κόμμα που κάποτε διεκδικούσε την εξουσία της χώρας έχει μετατραπεί σε πολιτικό αναλυτή των προθέσεων του Αλέξη Τσίπρα. Περιμένουν μια λέξη, μια φράση, ένα νεύμα, μια συνέντευξη, μια διαρροή. Μέχρι τότε, ολόκληρος ο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται σε κατάσταση αναμονής.

Ο Σωκράτης Φάμελλος επιμένει ότι δεν υπάρχει plan B. Μόνο που όταν το μοναδικό σχέδιο εξαρτάται από μια απάντηση που δεν έχει δοθεί ακόμη, τότε το πρόβλημα δεν είναι η απουσία plan B. Είναι ότι δεν υπάρχει ούτε plan A.

Και κάπως έτσι το κόμμα που κάποτε μιλούσε για κυβερνητική εναλλακτική λύση συζητά πλέον αν διαθέτει πολιτικό λόγο ύπαρξης χωρίς την έγκριση του πρώην προέδρου του. Οι υπογραφές μπορεί να βρεθούν. Οι απαντήσεις όμως εξακολουθούν να αγνοούνται.

Η Κανέλλη τον πέρασε…  διπλοβελονιά

Κανείς δεν μπορεί να πει ότι η Λιάνα Κανέλλη μασάει τα λόγια της. Αυτή τη φορά δεν άφησε απλώς αιχμές για τον Αλέξη Τσίπρα· τον πέρασε πολιτική «διπλοβελονιά» με μια παρομοίωση που δύσκολα περνά απαρατήρητη.

Η βουλευτής του ΚΚΕ παρομοίασε τον πρώην πρωθυπουργό με μαθητή που απέτυχε στις εξετάσεις και ζητά να περάσει με… δεύτερη ευκαιρία, θυμίζοντας με τον πιο αιχμηρό τρόπο το δημοψήφισμα του 2015 και την πολιτική του κατάληξη. Και αν κάποιος περίμενε ότι το ΚΚΕ θα κρατούσε αποστάσεις ασφαλείας από το νέο εγχείρημα Τσίπρα, η Κανέλλη φρόντισε να τον προσγειώσει απότομα.

Το ενδιαφέρον είναι ότι η επίθεση δεν ήρθε από τη Νέα Δημοκρατία ή το ΠΑΣΟΚ, αλλά από έναν πολιτικό χώρο που παραδοσιακά διεκδικεί τμήμα του ίδιου ακροατηρίου. Με άλλα λόγια, πριν ακόμη στηθεί το νέο πολιτικό μαγαζί, άρχισαν οι έλεγχοι καταλληλότητας από τους γείτονες.

Και η ετυμηγορία της Κανέλλη ήταν αμείλικτη: για το ΚΚΕ, ο Τσίπρας δεν επιστρέφει ως «νέα ελπίδα», αλλά ως πολιτικός που ζητά επανεξέταση στο ίδιο μάθημα που είχε ήδη δώσει και βαθμολογηθεί. Ένα σχόλιο που λέει πολλά για το πόσο δύσκολο θα είναι να πείσει ότι αυτή τη φορά η ιστορία θα γραφτεί διαφορετικά.

Μείνετε ενημερωμένοι με το Newpost. Ακολουθήστε μας για να μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο.