ΕΛΛΑΔΑ

Ανοίγουν στόματα για το βιασμό ανήλικης που κατήγγειλε η Μπεκατώρου – Συγκλονιστικές μαρτυρίες από την πρωταθλήτρια

Δημοσίευση 22 Ιανουαρίου 2021, 07:00 / Ανανεώθηκε 22 Ιανουαρίου 2021, 07:04
Ανοίγουν στόματα για το βιασμό ανήλικης που κατήγγειλε η Μπεκατώρου – Συγκλονιστικές μαρτυρίες από την πρωταθλήτρια
Facebook Twitter Whatsapp

Πριν από περίπου δέκα χρόνια, η συγκεκριμένη αθλήτρια, μόλις 11 ετών τότε, υπέστη σεξουαλική κακοποίηση από τον τότε προπονητή της. Το αδίκημα στη δική της περίπτωση δεν έχει παραγραφεί και γι' αυτό θα κληθεί άμεσα να καταθέσει.

«Έσπασε» τη σιωπή της η τότε 11χρονη αθλήτρια ιστιοπλοΐας, για την υπόθεση βιασμού της οποίας ενημέρωσε την Εισαγγελία η Σοφία Μπεκατώρου.

«Βιασμός με όλο το νόημα. Ήμουν τότε 11 χρόνων. Ήμουν σε σοκ και αντί να με στηρίζουν, ήθελαν να με καταστρέψουν» τονίζει μιλώντας στο Open TV, η σήμερα 21χρονη αθλήτρια.

«Ήταν πάρα πολύ δύσκολο. Απλά, δεν ήθελα να το περάσει και η οικογένειά μου τότε», λέει για πρώτη φορά η 11χρονη τότε αθλήτρια ιστιοπλοΐας.

Πριν από περίπου δέκα χρόνια, η συγκεκριμένη αθλήτρια, μόλις 11 ετών τότε, υπέστη σεξουαλική κακοποίηση από τον τότε προπονητή της. Το αδίκημα στη δική της περίπτωση δεν έχει παραγραφεί και γι' αυτό θα κληθεί άμεσα να καταθέσει. «Επικοινώνησα με τη Σοφία, στέλνοντάς της ένα μήνυμα υποστήριξης, όπως θα έχει λάβει πολλά άλλα. Δεν είχα πρόθεση να μιλήσω στην αρχή και της έστειλα ένα μήνυμα, της είπα κάποια πράγματα. Της είπα απ' έξω απ' έξω τι μου έχει συμβεί και έτσι ήρθαμε σε επικοινωνία», λέει για πρώτη φορά η αθλήτρια.

Η 11χρονη τότε αθλήτρια της Ιστιοπλοΐας δεν το εκμυστηρεύτηκε τότε στους γονείς της. Παιδί, μόλις 11 ετών, δεν ήξερε πώς να το χειριστεί. «Βιασμός με όλο το νόημα. Πέρασαν τρία χρόνια για να το πω στους δικούς μου ανθρώπους. Ημουν 14 όταν το είπα, ναι, και δεν άντεχα άλλο και έπρεπε κάπως να βρω το θάρρος να το πω στους γονείς μου. Μόλις το έμαθαν οι γονείς μου πήγαν κατευθείαν στην Αστυνομία».

Στον εισαγγελέα η υπόθεση

Σοφία Μπεκατώρου και Νίκος Κακλαμανάκης ξεκαθάρισαν στο Mega ότι δεν γνώριζαν το μαρτύριο της 11χρονης από τότε. Η χρυσή ολυμπιονίκης το έμαθε πριν από λίγες μέρες, όταν η 21ος ετών πλέον αθλήτρια, της τηλεφώνησε και της μίλησε για τον εφιάλτη που πέρασε, στα παιδικά της χρόνια.

«Φυσικά και δεν γνώριζα το γεγονός όλα αυτά τα χρόνια. Εγώ το έμαθα μόλις προχθές όταν η κοπέλα επικοινώνησε με τη Σοφία Μπεκατώρου» ανέφερε ο Νίκος Κακλαμανάκης.

Δράστης, σύμφωνα με πληροφορίες, είναι ένας προπονητής που είχε το παιδί στο χώρο της ιστιοπλοΐας, σε περιοχή της Βορειοανατολικής Αττικής. Η 11χρονη ανέβηκε το δικό της Γολγοθά μόνη με τις ανατριχιαστικές σκηνές που έζησε να είναι αδύνατον να φύγουν από το μυαλό της…

Μετά από 10 χρόνια περίπου η κοπέλα σήμερα είναι ενήλικη και τώρα βρήκε το θάρρος να μιλήσει. Έστειλε μήνυμα στη Σοφία Μπεκατώρου και από εκεί τα πράγματα πήραν το δρόμο τους.

Οι αποκαλύψεις έφεραν νέες αναταράξεις και προκάλεσαν αλυσιδωτές αντιδράσεις στο χώρο του αθλητισμού. Πρωταθλητές και ολυμπιονίκες βλέπουν το απόστημα να σπάει κι ζητούν να φτάσει το μαχαίρι στο κόκκαλο.

Όλα αυτά τα χρόνια το ανήλικο θύμα προσπαθούσε να βρει τον βηματισμό της. Σήκωσε μόνη το δικό της σταυρό και προσπαθούσε με τη συμπεριφορά της να μην κινήσει την παραμικρή υποψία γι’ αυτό που πέρασε.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει το γεγονός πως το αδίκημα δεν έχει παραγραφεί. Η υπόθεση βρίσκεται ήδη στα χέρια εισαγγελέα, με καλά πληροφορημένες πηγές, σύμφωνα με το Mega, να αναφέρουν πως τις επόμενες μέρες, οι εξελίξεις θα είναι ραγδαίες.

Τα αμέσως επόμενα 24ωρα θα έχουμε εξελίξεις στην συγκεκριμένη υπόθεση. Πρέπει και η ίδια να πάει να καταθέσει και να δώσει περισσότερα στοιχεία για την υπόθεση.

Η κοπέλα είναι σήμερα 21 ετών και είναι ακόμα δραστήρια στο χώρο. Η κακοποίηση έγινε από παράγοντα του χώρου που ήταν στον όμιλό της τότε αλλά μετά δραστηριοποιήθηκε στην επαρχία.

Η συγκλονιστική εξομολόγηση της Σοφίας Μπεκατώρου για τον βιασμό της

Η Σοφία Μπεκατώρου μιλάει για πρώτη φορά μετά την κατάθεσή της στον εισαγγελέα για τη σεξουαλική κακοποίηση που υπέστη από παράγοντα της Ομοσπονδίας Ιστιοπλοΐας.

Η ολυμπιονίκης, που άνοιξε τον δρόμο για να μιλήσουν και άλλες γυναίκες που έπεσαν θύματα κακοποίησης ή παρενόχλησης, περιγράφει στην εκπομπή LIVE NEWS του MEGA με ανατριχιαστική λεπτομέρεια πώς βίωσε τον βιασμό της και πώς αισθάνθηκε η ίδια θάβοντας μέσα της για χρόνια αυτή την τόσο τραυματική εμπειρία που έζησε στα 21 της χρόνια στην Ισπανία.

«Νομίζαμε ότι αυτός ο άνθρωπος ήταν με το μέρος μας»

«Η πρώτη πρόκριση για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Σίδνεϋ ήταν το 1998 στην Ισπανία. Ήταν η πρώτη φορά που ερχόταν μαζί μας ένας παράγοντας.

Επειδή μέχρι τότε είχαμε πόλεμο με την Ομοσπονδία. Υπήρχαν παράγοντες οι οποίοι, μας είχαν εκφοβίσει. Σε διάφορες συναντήσεις με την Ομοσπονδία μου είχαν επιτεθεί, μου έλεγαν ότι είμαι ένα τίποτα, ότι δεν θα φέρω καμία διάκριση. Εγώ συνέχιζα με την Αιμιλία τη δουλειά μας και προσπαθούσαμε να φέρουμε μια καλή επίδοση. Ενας εκ των παραγόντων της Ομοσπονδίας ήταν πιο φιλικός και σε αυτόν είχαμε στρέψει όλες μας τις ελπίδες γιατί θεωρούσαμε ότι μπορούσε να προασπίσει τα δικά μας τα δικαιώματα γιατί κάθε φορά που πηγαίναμε στην Ομοσπονδία έπρεπε να διαπραγματευθούμε για πράγματα που είχαμε δικαίωμα να πάρουμε. Να πάμε κάποια ταξίδια να εκπροσωπήσουμε την χώρα μας, να έχουμε χρήματα για αυτές τις αποστολές και φυσικά να έχουμε και κάποια υλικά.

Μέχρι τότε νομίζαμε πως αυτός ο άνθρωπος ήταν με το μέρος μας. Ήταν ο μοναδικός που δεν ήταν κακοπροαίρετος. Όταν είχαμε κάποια προβλήματα με την Αιμιλία μιλάγαμε περισσότερο μαζί του γιατί αυτός μιλούσε στον πρόεδρο και λυνόντουσαν. Όταν μάθαμε ότι θα ήταν μαζί μας σε εκείνη την αποστολή ανακουφιστήκαμε όλοι. Η πρόκριση δεν πήγε όπως την περιμέναμε, αλλά και τα δύο σκάφη καταλάβαμε την πέμπτη θέση και έτσι πετύχαμε την πρόκριση. Για εμένα θα ήταν η πρώτη φορά σε Ολυμπιάδα και ήμουν η πιο μικρή της ομάδας.»

Το φιλί και η πρόσκληση στο δωμάτιο

Την τελευταία μέρα αποφασίσαμε να βγούμε έξω να γιορτάσαμε όλοι μαζί. Στο τέλος επιστρέψαμε στο ξενοδοχείο ανά δύο. Εμείς με τον παράγοντας μείναμε τελευταίοι και μιλάγαμε.

Γυρνώντας στο ξενοδοχείο κάποια στιγμή γύρισε και με φίλησε. Πάγωσα, έμεινα έκπληκτη. Δεν μπορούσα να καταλάβω από πού ξεκίναγε αυτή η συμπεριφορά. Δεν ήξερα τι να κάνω, απομακρύνθηκα από κοντά του. Ο ένας στο ένα ξενοδοχείο και ο ένας στο άλλο.

Στο ασανσέρ, εγώ έμενα σε πιο πάνω όροφο, όταν σταματήσαμε στο δικό του μου είπε να πάω στο δωμάτιο του. Του είπα ότι δεν υπάρχει λόγος. Ήμουν πολύ διστακτική και μου είπε ‘έλα, φοβάσαι;’. Με έπιασε το παράπονο. Δεν ήμουν κανένα κοριτσάκι που δεν είχε προσωπικότητα, θεωρούσα ότι μπορώ να ανταπεξέλθω σε κάθε δυσκολία.

Στην αρχή μιλούσαμε για τους αγώνες. Μετά με πλησίαζε περισσότερο. Εγώ άρχισα να αμύνομαι. Προσπάθησε να με πείσει. Άρχισε να με φιλάει, να με ρίχνει στο κρεβάτι. Του λέω ‘δεν θέλω’, μου λέει ‘έλα μωρέ δεν είναι τίποτα’. Προσπάθησα να του δείξω με τον τρόπο μου ότι δεν υπάρχει αμοιβαία επιθυμία, ότι δεν υπάρχει συναίνεση. Προσπαθούσε να με βγάλει τρελή. Κάποια στιγμή έτσι όπως ήταν πάνω μου του λέω ‘δεν μπορώ να το πιστέψω ότι δεν καταλαβαίνεις ότι σου λέω δεν θέλω’. Εκείνος συνέχισε. Το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα ήταν να τον σπάσω στο ξύλο, μετά σκέφτηκα ότι είχε πολύ μεγάλη θέση στην Ομοσπονδία και εκείνη την ώρα δεν ήταν κανένας για να δει. Όλοι θα έλεγαν ‘γιατί γύρισες μαζί του πίσω;’.

«Ηθελα να βγάλω τη σάρκα μου»

Όταν τελείωσε, συνειδητοποίησα πως με είχε βιάσει. Ό,τι και αν του είπα αυτός δεν σταμάτησε. Όπως και να του είπα ότι δεν επιθυμώ αυτή την συνεύρεση δεν το άκουσε. Και τελικά είχα γίνει θύμα. Όταν σηκώθηκε από πάνω μου, έφυγα γρήγορα. Ανέβηκα στο δωμάτιο μου, η συναθλήτρια μου κοιμόταν. Έκανα μπάνιο, ένιωθα τόσο βρώμικη. Ήθελα να βγάλω τη σάρκα από πάνω. Ένιωθα ντροπιασμένη και πολύ θυμωμένη που δεν είχα αντιδράσει, που δεν τον είχα σπρώξει με όλη μου τη δύναμη. Είχε όμως γίνει.

Το μοιράστηκα με τον σύντροφό μου. Εκείνος μου είπε ότι ήθελε να αντιδράσει, να πει να τον χτυπήσει, να τσακωθεί. Εγώ δεν τον άφησα. Ήταν και εκείνος αθλητής και ποιος θα με πίστευε; Και πώς θα συνεχίζαμε;

Ένιωθα ανήμπορη, σαν ένα πιόνι που δεν ορίζω εγώ το παιχνίδι. Ένιωθα εγκλωβισμένη και του ζήτησα να μη μιλήσει και εκείνος το δέχθηκε.

Ο παράγοντας ζήτησε να με συναντήσει μετά από δύο εβδομάδες. Προφανώς είχε συνειδητοποιήσει ότι ήμουν εξοργισμένη και ότι θα μίλαγα.

Μιλήσαμε έξω από τα Αστέρια, πάνω στην παραλιακή στη Γλυφάδα και μπαίνοντας στο αυτοκίνητο προσπαθούσε να δει πώς εγώ το έχω πάρει, πώς θα αντιδράσω. Να καταλάβει τι θα έκανα. Εγώ το πρώτο που τον ρώτησα είναι ‘πώς μπόρεσες να μου το κάνεις αυτό; Να εκμεταλλευτείς την εμπιστοσύνη που σου είχα; Φαντάζεσαι να το έκανε κάποιος στο παιδί σου;’. Κατάλαβε ότι είχα συνειδητοποιήσει τον βιασμό και προσπαθούσε να με ηρεμήσει. Να μου δείξει ότι θα απομακρυνθεί και δεν θα ανακατευτεί πια.

Τον απείλησαν ότι αν με πλησίαζε ξανά θα τον κατήγγειλα

Του ζήτησα να μην με ενοχλήσει ξανά, να μην με ξαναπάρει τηλέφωνο αλλά ήξερα ότι αυτό δεν μπορούσε να γίνει. Τον απείλησα ότι αν ποτέ με πλησίαζε ξανά θα τον καταγγείλω. Έτσι δεν μίλησα ξανά ποτέ για αυτό το θέμα.

Συναντηθήκαμε πολλές φορές ξανά, να διαπραγματευθούμε, να συζητήσουμε. Εμένα φυσικά η στάση μου άλλαξε, άλλαξε η ζωή μου για πάντα. Τη στιγμή του βιασμού έχασα ό,τι εκτίμηση είχα για τον εαυτό μου. Δεν μπορούσα να συγχωρήσω ότι έκανα αυτό το λάθος. Δεν φώναξα, δεν τον χτύπησα, δεν τον κατήγγειλα αμέσως. Ένιωθα εγκλωβισμένη. Ή θα μίλαγα και ελευθέρωνα την ψυχή μου ή θα έπρεπε να χάσω το όνειρό μου. Με την Αιμιλία είχαμε δουλέψει πάρα πολύ. Ένιωθα μεγάλο βάρος της ευθύνης. Δεν ήθελα αυτό να το καταστρέψει και δεν ήθελα να φύγω από τον χώρο της ιστιοπλοΐας γιατί είναι η ζωή μου. Αποφάσισα να το θάψω πολύ βαθιά και να κάνω ότι δεν υπήρχε.

Ο θυμός γινόταν όλο και μεγαλύτερος, ερχόταν στον ύπνο μου, σε φάσεις που δεν περίμενα. Έπρεπε όμως να ελέγξω τον εαυτό μου. Γιατί στον πρωταθλητισμό πάντα πρέπει να ελέγχεις τον εαυτό σου. Να μπορείς να αποδίδεις τα μέγιστα.

Όταν πέρασε και άρχισε να αλλάζει η συμπεριφορά μου ήταν πιο επιθετικός. Κάποιες φορές αντιδρούσε πολύ αρνητικά απέναντί μου. Με απαξίωνε.

Με είχαν προειδοποιήσει ότι μπορεί να μας σαμποτάρουν, ότι μπορεί να μας έστηναν αγώνες αλλά δεν τους πίστευα. Δυστυχώς όμως δεν ήταν έτσι τα πράγματα. Υπήρξαν πολλά περιστατικά που όντως υπήρξαν στημένοι αγώνες. Είχα διαμαρτυρηθεί, είχα γράψει στην Ολυμπιακή Επιτροπή, στη Γενική Γραμματεία αλλά ποτέ δεν δικαιώθηκα. Εξαφανιζόντουσαν επιτροπές, χαρτιά. Έτσι κατάλαβα ότι όλο το περιβάλλον της ιστιοπλοΐας και οι άνθρωποι που είναι γύρω από την Ομοσπονδία είναι μια κλίκα.

Στα χρόνια που περνάγανε το εκμηστηρεύτηκα σε φίλους, συναθλητές, στην ψυχολόγο μου. Κάποια στιγμή αποφάσισα ότι αυτό το πράγμα ωρίμαζε. Ήξερα ότι θα έχω να αντιμετωπίσω κάτι πολύ μεγάλο που δεν ήξερα αν μπορώ να το διαχειριστώ. Όταν έγινε η αγωγή στον Κακλαμανάκη μείναμε όλοι έκπληκτοι γιατί ο καθένας είχε υποστεί κακοποίηση λεκτική, εκφοβισμό. Κάθε είδους κατάχρηση εξουσίας. Όλοι τα είχαμε υπομείνει για τόσα χρόνια. Η αγωγή ήταν μια αφορμή για εμένα να σκεφτώ πολύ καλά ότι είχε έρθει η ώρα να μιλήσω στη δικαιοσύνη.

Το έκανα για να μπορούν οι γυναίκες να στέκονται και να λένε όχι

Όταν κλήθηκα σαν μάρτυρας κατέθεσα στον εισαγγελέα το συμβάν και κατονόμασα τον παράγοντα. Ήμουν πλέον ήσυχη ότι έχω κάνει το σωστό βήμα, ότι έχω μιλήσει στη δικαιοσύνη. Ήμουν αποφασισμένη να δώσω αυτή τη μάχη που ήταν έξω από το νερό αλλά θα μπορούσε να εξυγιάνει τον αθλητισμό και την ιστιοπλοΐα.

Μετά την καταγγελία πέρασε καιρός και παρακολούθησα μια σχετική συζήτηση. Θυμήθηκα τον δικό μου βιασμό και μια περίπτωση που τυχαία κάποιος γονέας όταν του είπα ότι κάνω ιστιοπλοΐα μου είπε ‘α ξέρεις τον τάδε; αυτόν που την πέφτει σε 15χρονα;’. Τότε συνειδητοποίησα ότι έχει να κάνει και με άλλους. Ότι μπορεί να κακοποιεί και άλλα παιδιά. Συνειδητοποίησα ότι μπορεί να έχω κάνει αυτό που πρέπει νομικά αλλά ηθικά αυτός κυκλοφορούσε ελεύθερος χωρίς καμία συνέπεια.

Έχω κάνει πολλή δουλειά για να σηκώνομαι κάθε πρωί και να λέω ‘ναι με έχουν βιάσει αλλά θα βοηθήσω άλλους ανθρώπους να είναι χαρούμενοι. Να ζουν τις χαρές του αθλητισμού και να είναι χαρούμενοι. Για άλλες γυναίκες, να μπορούν να στέκονται και να λένε ένα όχι και να ξέρει ο απέναντί τους ότι δεν μπορεί να ξεπεράσει αυτό το όριο. Να βάλουμε αυτό το όριο και να είναι ξεκάθαρο για όλους. Δεν μπλέκουμε το φλερτ με τον βιασμό. Άλλο είναι ο έρωτας, άλλο να μην θέλεις κάτι και ο άλλος να στο επιβάλει. Και όχι μόνο να στο επιβάλει αλλά να καταχράζεται την εξουσία που έχει πάνω σου επειδή ξέρει ότι δεν μπορείς να αντιδράσεις. Αυτό είναι κάτι που δεν θέλω να συμβεί ξανά σε κανέναν.

Ακολουθήστε το Newpost.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις