ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΡΙΑΝΤΗΣ

«Γύφτισσα τον εβύζαξε», αλλά basta…

του Γιάννη Τριάντη - Δημοσίευση 20 Ιουνίου 2017, 20:17 / Ανανεώθηκε 20 Ιουνίου 2017, 23:23
«Γύφτισσα τον εβύζαξε», αλλά basta…
Facebook Twitter Whatsapp

Μ΄ αρέσουν οι γύφτοι. Είναι μουσικάντηδες εκ γενετής, πλάνητες από πεποίθηση και πραγματικοί survivors.

Μ΄ αρέσουν οι γύφτοι. Είναι μουσικάντηδες εκ γενετής, πλάνητες από πεποίθηση και πραγματικοί survivors. Γύφτους τους λέω. Και καμμιά φορά τσιγγάνους, όταν θυμάμαι  στιγμές από την  αγαπημένη Σεβίλλη και βλέπω γύρω μου σαν φίλμ σε επανάληψη να αιωρούνται χρώματα  από γυναικεία φορέματα  και βλέμματα φλογισμένα από τους ήχους του φλαμένκο.

Γύφτοι. Ούτε ρομά, δηλαδή, ούτε τίποτε από αυτά που έχει επιβάλει δυναστικά ο καθωσπρεπισμός του πολιτικά ορθού. Έτσι. Γύφτοι. Που τους  έβλεπα παιδί να περνάνε με τα καραβάνια τους στον μεγαλόδρομο και ζήλευα. Και τι δεν έπλαθε η φαντασία μου! Γλέντια και χορούς δίπλα σε ποτάμια και πλατάνια, κλαρίνα ολονύκτια και κουβέντες σοφές, της περιπλάνησης, από τους γέροντες και τελετουργίες μαγικές στις αργυρές νύχτες του φεγγαριού.

Εντάξει. Ήξερα-τι ήξερα; το ζούσα-ότι μπουκάρουν στις αυλές και κλέβουν καμμιά κότα ή μπαίνουν βιαστικά στα σπίτια κι αρπάζουν ό,τι βρουν, αλλά ποτέ δεν άλλαξα γνώμη γι αυτούς. Τους συμπαθώ πάντα και τους σέβομαι. Ειδικά τους κλαριντζήδες και τους τεχνίτες, που έπλεκαν καλάθια-έργα τέχνης. Α! Και τις γύφτσες (ετσι, ουτε καν γύφτισσες), με τα βαριά βραχιόλια και τα σκουλαρίκια που έλεγαν  τη μοίρα.

Ένα βράδυ βρέθηκα ικέτης σε εφημερεύον. Τίγκα οι διάδρομοι του νοσοκομείου, γεμάτος ο περίβολος, άνθρωποι που αγωνιούσαν για τους δικούς τους, προσωπικό σε πλήρη εγρήγορση και γιατροί που προσπαθούσαν φιλότιμα να ανταποκριθούν στις αυξημένες απαιτήσεις της βραδιάς. Ευχαρίστησα τον γιατρό που είδε την περίπτωση μου και βγήκα στην αυλή, μέχρι να περάσει η ώρα και να κάνω δεύτερες εξετάσεις.

Βαριόμουνα λίγο, όταν άκουσα θόρυβο και φασαρία στους διαδρόμους. Πλησίασα. Και είδα μια ομάδα γύφτων να ορμάνε στους γιατρούς, να βρίζουν και να απειλούν. Νόμιζαν ότι ο δικός τους-ένα παιδί τραυματισμένο σε ατύχημα- παραμένει στον διάδρομο παραμελημένος, επειδή  είναι γύφτος.

Δεν είχαν δίκιο. Αλλά άντε να τους πείσεις. Κάτι πήγα να πω μπαίνοντας στη μέση, και μόνο που δεν τις έφαγα. Αργότερα, μιλώντας με τον γιατρό, τον άκουσα να λέει ότι αυτά συμβαίνουν σχεδόν κάθε μέρα. Ότι φοβάται στην εφημερία. Και ότι κάτι πρέπει να γίνει ειδικά με τους ρομά-έτσι τους είπε. «Αλλά μη νομίζεις. Και άλλοι δημιουργούν παρόμοια επεισόδια. Αλλά οι ρομά είναι οι πιο επιθετικοί».

Πρίν από λίγες ημέρες διάβασα την καταγγελία ενός γιατρού για την «ανεξέλεγκτη συμπεριφορά των ρομά». Η κατάσταση έχει φτάσει στο απροχώρητο. Κινδυνεύουμε. «Κάτι πρέπει να γίνει»… Κάπως έτσι τα έλεγε ο γιατρός, από Θεσσαλονίκη μεριά.

Και χθές είδα στα σάιτ ότι εξαγριωμένοι ρομά προκάλεσαν σοβαρά επεισόδια στο νοσοκομείο της Χαλκίδας, επειδή οι γιατροί δεν κατάφεραν να επαναφέρουν στη ζωή έναν συγγενή τους. Ξήλωσαν ιατρικά μηχανήματα, επιτέθηκαν με υβριστικούς χαρακτηρισμούς στο προσωπικό και στους γιατρούς, φτάνοντας στο σημείο να χειροδικήσουν.

Όχι. Δεν αλλάζω γνώμη για τους γύφτους. Τους συμπαθώ κι ας ακούγονται διάφορα φρικώδη για συμμορίες και ναρκωτικά και αγριότητες στο Μενίδι. Αυτούς, λοιπόν, τους συμμορίτες του Μενιδίου και τους τσαμπουκάδες των νοσοκομείων, να τους πάρει ο διάολος. Όχι όλους τους γύφτους, εντάξει; Αυτούς τους ασύστολους με τα καλάσνικοφ και τους τζάμπα μάγκες που μπουκάρουν στα εφημερεύοντα.Καταστολή κι άγιος ο θεός γι αυτούς. Να πέφτει βαρύς ο πέλεκυς. Για να καταλάβουν ότι δεν διαφέρουν από τους υπόλοιπους όταν παρανομούν.

Κατά τα λοιπά, ακούω βερεσέ τις ένθεν και ένθεν κουβέντες είτε  για τα «δικαιώματα των ρομά» είτε για τους καταραμένους γύφτους που βρωμίζουν τον τόπο. Ούτε οι μονόφθαλμοι «δικαιωματιστές»  της μονόπλευρης ευαισθησίας με ενδιαφέρουν ουτε οι αφιονισμένοι της άλλης πλευράς που ακούνε «γύφτος» και τραβάνε πιστόλι.

Αυτά. Αλλά τώρα θέλω ν΄ακούσω εκείνο το παλιό με την Αλεξίου, σε στίχους του Ρασούλη. Εκείνο, μωρέ: «Γύφτισσα τον εβύζαξε, γι αυτό έχει φτερά»…