ΔΙΕΘΝΗ

Κρίσιμες εκλογές στην Ολλανδία – Η διαδικασία σχηματισμού κυβέρνησης και ο ρόλος του ακροδεξιού Βίλντερς

από Παναγιώτη Βελισσάρη - Δημοσίευση 14 Μαρτίου 2017, 18:48 / Ανανεώθηκε 14 Μαρτίου 2017, 18:48
Κρίσιμες εκλογές στην Ολλανδία – Η διαδικασία σχηματισμού κυβέρνησης και ο ρόλος του ακροδεξιού Βίλντερς
Facebook Twitter Whatsapp

Με τις αυριανές ολλανδικές εκλογές ανοίγει αύριο ένας κρίσιμος εκλογικός κύκλος στον στενό πυρήνα της ευρωζώνης που εν πολλοίς θα καθορίσει και το μέλλον της Ευρώπης.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Με τις αυριανές ολλανδικές εκλογές ανοίγει αύριο ένας κρίσιμος εκλογικός κύκλος στον στενό πυρήνα της ευρωζώνης που εν πολλοίς θα καθορίσει και το μέλλον της Ευρώπης.

Οι πολίτες της Ολλανδίας καλούνται να εκλέξουν τους 150 βουλευτές της Βουλής των Αντιπροσώπων, με τη διαδικασία να ξεκινά το πρωί και να ολοκληρώνεται στις 10 ώρα Ελλάδος. Τα πρώτα αποτελέσματα αναμένονται τα μεσάνυχτα ενώ ασφαλής εκτίμηση θα υπάρξει περίπου στις 5 το πρωί της Πέμπτης.

Παρότι το κεντροδεξιό κόμμα του πρωθυπουργού Μαρκ Ρούτε, προηγείται στις εκλογές, ο ίδιος δεν παύει να προειδοποιεί για το ενδεχόμενο επικράτησης του ακροδεξιού Γκερτ Βίλντερς. Και η πρόσφατη όξυνση των σχέσεων με την Τουρκία φαίνεται να δίνει αρκετούς πόντους στο κόμμα του, το οποίο σε χτεσινή δημοσκόπηση λάμβανε 16% ερχόμενο στη δεύτερη θέση, δύο μονάδες πίσω από το κόμμα του Ρούτε.

Κερδίσει δεν κερδίσει ο Βίλντερς, δεν σχηματίζει κυβέρνηση

Πάντως ακόμη και να κερδίσει ο ξενοφοβικός πολιτικός, είναι αρκετά δύσκολο να σχηματίσει κυβέρνηση, λόγω και του συστήματος απλής αναλογικής που έχει καθιερωθεί στην Ολλανδία: Για τον σχηματισμό κυβέρνησης, χρειάζεται ψήφος εμπιστοσύνης του 50% + 1 βουλευτών, δηλαδή 76 σε σύνολο 150. Η εκλογή πραγματοποιείται με πανεθνική λίστα έως και 60 υποψήφιων βουλευτών από κάθε κόμμα και οι βουλευτές εκλέγονται με τη σειρά που είναι τοποθετημένοι στη λίστα, με βάση το πανεθνικό ποσοστό του κόμματος. Δεν υπάρχουν δηλαδή εκλογικές περιφέρειες και όλοι οι βουλευτές είναι ουσιαστικά βουλευτές Επικρατείας.

Πάντως, η διαδικασία σχηματισμού κυβέρνησης είναι ένα σταυρόλεξο για δυνατούς λύτες. Σε πρώτη φάση, η νέα Κάτω Βουλή θα πρέπει να διορίσει ένα πολιτικό πρόσωπο – τον αποκαλούμενο «πληροφοριοδότη» – που θα εξετάσει το μετεκλογικό τοπίο και θα μεσολαβήσει ανάμεσα στα κόμματα που προτίθενται να συνεργαστούν.

Εφόσον αυτή η διαδικασία ολοκληρωθεί επιτυχώς, ορίζεται ένας «σχηματιστής» – συνήθως ο επίδοξος πρωθυπουργός – ο οποίος αναλαμβάνει την τελική φάση των διαπραγματεύσεων για τη συγκρότηση του κυβερνητικού σχήματος και την ανάθεση των υπουργικών χαρτοφυλακίων. Έως ότου να υπάρξει προγραμματική συμφωνία που να κλειδώνει τη δεδηλωμένη, η απερχόμενη κυβέρνηση παραμένει στη θέση της ως υπηρεσιακή, όμως δεν μπορεί να χειριστεί κρίσιμα ζητήματα.

Οι κύριες πολιτικές δυνάμεις

Συνολικά 28 κόμματα θα κατέλθουν στις εκλογές, και τα κυριότερα εξ αυτών είναι:

Λαϊκό Κόμμα για την Ελευθερία και τη Δημοκρατία (VVD) –Κεντροδεξιά

Από τα πλέον φιλελεύθερα κεντροδεξιά κόμματα στην Ευρώπη, το κόμμα του απερχόμενου πρωθυπουργού Μαρκ Ρούτε είναι και το φαβορί για την πρώτη θέση. Κινείται δημοσκοπικά στο 16%-17%, ενώ χτες άγγιξε και το 18%.

Κόμμα για την Ελευθερία (PVV) - Ακροδεξιά

Το κόμμα του Γκέερτ Βίλντερς έχει υιοθετήσει έναν έντονα αντιευρωπαϊκό και αντιμεταναστευτικό λόγο, θέτοντας στο στόχαστρό του κυρίως το Ισλάμ, Υποστηρίζει την έξοδο της χώρας από την ευρωζώνη και την Ευρωπαϊκή Ένωση, ενώ στις δημοσκοπήσει βρίσκεται στο 13%-14% ενώ χτες έφτασε και στο 16%.

Χριστιανοδημοκρατική Έκκληση (CDA) - Κεντροδεξιά

Το ιστορικό συντηρητικό κόμμα της Ολλανδίας  δεν συμμετείχε στην τελευταία κυβέρνηση του κ. Ρούτε. Βρίσκεται στην τρίτη θέση των δημοσκοπήσεων, με ποσοστά που φτάνουν μέχρι και το 12%.

Δημοκράτες 66 (D66) – Φιλελεύθερο Κέντρο

Κοινωνικά προοδευτικό και οικονομικά φιλελεύθερο, το κόμμα των Δημοκρατών 66, που τάσσεται υπέρ της ελευθερίας στη χρήση και την καλλιέργεια μαριχουάνας από τους Ολλανδούς, φαίνεται να κινείται πάνω από το 10%.

Πράσινοι Αριστεροί (GL) – Οικολογική Αριστερά

Πολιτικό κόμμα το οποίο προήλθε από τη συγχώνευση του ΚΚ Ολλανδίας με μικρότερα σοσιαλιστικά και ριζοσπαστικά κόμματα. Δημοσκοπικά κινείται μεταξύ 10%-11%.

Σοσιαλιστικό Κόμμα – (SP) – Αριστερά

Προερχόμενο από το μαοϊκό  ρεύμα της δεκαετίας του ’70, είχε τερματίσει τρίτο στις εκλογές του 2012.Στις δημοσκοπήσεις έχει «ταβάνι» στο 10%.

Κόμμα Εργασίας (PvdA) – Κεντροαριστερά

Δεύτερο κόμμα στην διαλυθείσα Βουλή, φαίνεται να λαμβάνει το μεγαλύτερο μέρος του πολιτικού κόστους από την κυβερνητική φθορά. Μέλος του είναι ο υπουργός Οικονομικών και πρόεδρος του Eurogroup Γερούν Ντάισελμπλουμ. Κινδυνεύει, με βάση τις δημοσκοπήσεις, να κατρακυλήσει στην έβδομη θέση, πράγμα που κατά πάσα πιθανότητα θα το θέσει εκτός κυβερνητικού σχήματος. Κινείται σε ισχνά σε σχέση με το παρελθόν ποσοστά επιπέδου 7%-8%.