ΔΙΕΘΝΗ

Κραυγές απόγνωσης από την Αϊτή

Δημοσίευση 10 Ιανουαρίου 2011, 15:08 / Ανανεώθηκε 27 Ιουνίου 2013, 14:55
Κραυγές απόγνωσης από την Αϊτή
Facebook Twitter Whatsapp

Ένα χρόνο μετά από τον καταστρεπτικό σεισμό στην Αϊτή και οι προσπάθειες να “σταθεί στα πόδια της”, ξανά η χώρα έχουν αποτύχει παταγωδώς,καθώς η επιδημία χολέρας που ακολούθησε, έφερε μαζί της την απελπισία και ένα ασυγκράτητο κύμα βίας.

Ένα χρόνο μετά από τον καταστρεπτικό σεισμό στην Αϊτή και οι προσπάθειες να “σταθεί στα πόδια της”, ξανά η χώρα έχουν αποτύχει παταγωδώς,καθώς η επιδημία χολέρας που ακολούθησε, έφερε μαζί της την απελπισία και ένα ασυγκράτητο κύμα βίας.

Το ποσό της ανθρωπιστικής βοήθειας στην Αιτή αγγίζεί τα11 δις δολαρία, όμως το μεγαλύτερο μέρος των χρημάτων αυτών δεν έχει καταλήξει στην Αιτή, διότι υπάρχουν σοβαρές ανησυχίες για την φερεγγυότητα της κυβέρνησης αλλά και για τις πρόσφατες ταραχές που ταλανίζουν την πολύπαθη χώρα.

Στο κέντρο της πρωτεύουσας το προεδρικό μέγαρο είναι ακόμα ερείπιο(δεν έχει αποκατασταθεί), ενώ το γκαζόν περιμετρικά του χώρου έχει κατακλυστεί από τις σκηνές των κατοίκων.

Οι περισσότερες μαρτυρίες μεταφέρουν την ίδια εικόνα, με τις ίδιες σχεδόν λέξεις τα περισσότερα χείλη με βλέμμα απόγνωσης και σβησμένη φωνή αναφέρουν : “ Ζούμε στην λάσπη, ζούμε στα σκουπίδια”.

Μετά από ένα χρόνο τα ερείπια των σπιτιών ακόμα βρίσκονται στους δρόμους και για πολλούς το φταίξιμο είναι των περίπου 4.000 ανθρωπιστικών οργανώσεων που δραστηριοποιούνται στην χώρα.

Οι κάτοικοι της Αϊτής υποστηρίζουν ότι οι οργανώσεις δίνουν κίνητρα στους κατοίκους να παραμένουν στις σκηνές, ενώ ο Λέκτορας του Πανεπιστημιού της Αιτής Ντάνιελ Σουπλίς, τονίζει ότι : "Είναι σε όλη την χώρα αλλά κανείς δεν ξέρει τι κάνουν, κανείς δεν ξέρει ποιος στέλνει εδώ, κανείς δεν γνωρίζει πόσα χρήματα έχουν, κανείς δεν ξέρει σε ποιόν τομέα που παρεμβαίνουν»

Ο καθηγητής κατηγορεί την αναλγησία της κυβέρνησης αλλά το ζήτημα που πραγματικά τον κάνει έξαλλο είναι οι 12.000 κυανόκρανοι των Ηνωμένων Εθνών, οι οποίοι κοστίζουν περισσότερο από 600 εκατ. δολάρια τον χρόνο και συμπληρώνει : “Είναι εδώ για την ασφάλεια... αλλά δεν υπάρχει ασφάλεια, τα πράγματα δεν ήταν ποτέ χειρότερα από ότι είναι τώρα”.

“Είναι εδώ για να χτίσουν αλλά όπως βλέπετε δεν έχει χτιστεί τίποτα, τίποτα δεν έχει επιδιορθωθεί και το χειρότερο είναι ότι έχουν καταστρέψει το κράτος, έχουν καταλάβει την χώρα”.

Οι δρόμοι της Αιτής είναι πλημμυρισμένοι με χρώματα, το πράσινο χρώμα στα σπίτια σημαίνει ότι είναι κατοικήσιμα , το κίτρινο ότι θέλουν επισκευή και το κόκκινο ότι πρέπει να κατεδαφιστούν.

Τα ζήτημα είναι ότι οι εργασίες προχωράνε με πολύ αργούς ρυθμούς, επίσης πολλοί άνθρωποι φοβούνται να επιστρέψουν και δεν έχουν την πολυτέλεια του προεδρικού συμβούλου Jean Renald, να επιδιορθώσουν μόνοι τους της ζημιές.

Τα νοίκια έχουν εκτοξευθεί καθώς ζητάνε περισσότερα από 2.000 δολάρια για ένα σπίτι, που είανι περισσότερα από τον μισό μηνιαίο μισθό.

Η 18χρονη August Kassadra είναι έγκυος και αισθάνεται θυμό επειδή κοιμάται ακόμα πρόχειρα πλαστικά καλύμματα και βρέχεται κάθε φορά που βρέχει και με δύο μάτια γεμάτα απόγνωση ψιθυρίζει “Ζούμε στην λάσπη, ζούμε στα σκουπίδια”.

Παράλληλα η χολέρα έχει προκαλέσει τον θάνατο 3.400 ανθρώπων και ο φόβος της επιδημίας, σαν Δαμόκλειος Σπάθη στοιχειώνει την καθημερινότητα των κατοίκων, οι οποίοι ζουν περιμένοντας να προστεθούν στα θύματα της.

Ακολουθήστε το Newpost.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, στο Newpost.gr