LIFESTYLE

Ο Αλέξανδρος Ρήγας στο Newpost: «Άγνωστο τι θα γίνει με το Αμάρτημα της Μητρός μου»!

Δημοσίευση 19 Μαρτίου 2013, 17:15 / Ανανεώθηκε 27 Ιουνίου 2013, 14:55
Ο Αλέξανδρος Ρήγας στο Newpost: «Άγνωστο τι θα γίνει με το Αμάρτημα της Μητρός μου»!
Facebook Twitter Whatsapp

Πρεμιέρα έκανε το βράδυ της Τετάρτης η θεατρική παράσταση «Τα παιδιά θα 'ρθουνε στις 8». Παιδιά... κάθε ηλικίας έδωσαν το δυναμικό παρών σε αυτό το αναπάντεχα συναρπαστικό κωμικό θρίλερ που φέρει την υπογραφή του καταξιωμένου Αλέξανδρου Ρήγα. Μιλά για την παράστασή του που στεγάζεται στο θέατρο Ιλίσια, τους πολιτικούς που ήταν και εκείνοι κάποτε παιδιά με ελπίδα να αλλάξουν τον κόσμο, τις υπερβολές της κοινωνίας που καθρεφτίζονται και στην τηλεόραση. Ζητά τις δικές του «συγγνώμες» και δίνει τα «ευχαριστώ» του. Αναφέρεται στον σκηνοθέτη, σεναριογράφο και ηθοποιό Ρήγα, τον Ρήγα που αγαπά, τον Ρήγα που κάποια στιγμή απέτυχε...

Πρεμιέρα έκανε το βράδυ της Τετάρτης η θεατρική παράσταση «Τα παιδιά θα 'ρθουνε στις 8». Παιδιά... κάθε ηλικίας έδωσαν το δυναμικό παρών σε αυτό το αναπάντεχα συναρπαστικό κωμικό θρίλερ που φέρει την υπογραφή του καταξιωμένου Αλέξανδρου Ρήγα. Μιλά για την παράστασή του που στεγάζεται στο θέατρο Ιλίσια, τους πολιτικούς που ήταν και εκείνοι κάποτε παιδιά με ελπίδα να αλλάξουν τον κόσμο, τις υπερβολές της κοινωνίας που καθρεφτίζονται και στην τηλεόραση. Ζητά τις δικές του «συγγνώμες» και δίνει τα «ευχαριστώ» του. Αναφέρεται στον σκηνοθέτη, σεναριογράφο και ηθοποιό Ρήγα, τον Ρήγα που αγαπά, τον Ρήγα που κάποια στιγμή απέτυχε...


Από τη Φανή Πλατσατούρα

- Περιοδεύσατε με την παράσταση «Τα παιδιά θα 'ρθουνε στις οχτώ» σε όλη την Ελλάδα. Τι διαφορές παρατηρείτε μεταξύ του κοινού της επαρχίας με εκείνου της Αθήνας; Πιο είναι πιο απαιτητικό, πιο υποψιασμένο, ενδεχομένως;

«Oι γενικεύσεις, ακόμα και για τις συμπεριφορές του θεατρικού κοινού, ειναι κάτι που δε με βρίσκει σύμφωνο. Κάθε θεατής είναι μια ιδιαίτερη προσωπικότητα ανεξαρτήτως τόπου διαμονής. Θα επέκτεινα την απάντησή μου λέγοντας σας μια φράση του Γ. Χειμωνά στη μετάφραση του για τον Άμλετ: "Η τέχνη δεν είναι ούτε για τους πολλούς, ούτε για τους λίγους. Είναι για τον καθένα χωριστά"». 

- «Τα παιδιά θα 'ρθουνε στις οχτώ» από 20 Μαρτίου στο θέατρο Ιλίσια, με εσάς και τη Βασιλική Ανδρίτσου στους πρωταγωνιστικούς ρόλους. Μια παράσταση που πραγματεύεται τις διαφορετικές εκφάνσεις της ζωής, μια άρρωστη οπτική της δικαιοσύνης, τον διαρκή αγώνα. Πιστεύετε στην ελληνική Δικαιοσύνη; Είναι μια Δικαιοσύνη ακριβοδίκαιη που αντιμετωπίζει ίσα όλους τους πολίτες;

«Η δικαιοσύνη στο έργο μας δεν αναφέρεται με την αστική, συνταγματική της έννοια. Έχει να κάνει κυρίως με άλλα θέματα δικαιοσύνης... Όσον αφορά στην ερώτησή σας περί της Ελληνικής Δικαοσύνης θα σας απαντήσω ότι φυσικά και πιστεύω, στον βαθμό τουλάχιστον που ο κάθε πολίτης σέβεται αυτή την "ισότητα" που αναφέρατε».

- Και τα παιδιά; Είναι το μέλλον, η ελπίδα; Ονειρευτήκατε ποτέ να αποκτήσετε τα δικά σας ή ενδεχομένως να υιοθετήσετε;

«Θα ήταν πολύ κλισέ να σας απαντήσω ότι "ναι, τα παιδιά είναι η ελπίδα". Θα κάνω χιούμορ λοιπόν, λέγοντάς σας ότι η σημερινή γενιά των πολιτικών μας ήταν κι αυτοί κάποτε παιδιά... και κάποιοι άλλοι τους έλεγαν "ελπίδα"».

- Είστε ήδη σε συζητήσεις για την επόμενη θεατρική δουλειά σας; Αληθεύει ότι σχεδιάζετε να μεταφέρετε στο σανίδι τον ερχόμενο χειμώνα το «Χόρτο του Θεού» με την Ελένη Καστάνη στον πρωταγωνιστικό ρόλο; 

«Είναι μια περίοδος που στα θεατρικά πράγματα γίνονται συζητήσεις, σχέδια και μπαίνουν όνειρα "στο τραπέζι". Ένα τέτοιο σχέδιο-συζήτηση είναι και το "Χόρτο του Θεού", που αναφέρατε. Δεν είναι ακόμα τίποτα βέβαιο, οπότε δεν είναι ακόμα τίποτα ανακοινώσιμο».

- Σε καιρούς κρίσης θεωρείτε πως η Τέχνη επιτελεί ουσιαστικά τον ρόλο της; Να αφυπνίσει συνειδήσεις, να δείξει έναν δρόμο φωτός, να επαναστατήσει; Ή έχει πέσει σε έναν ύπνο βαθύ, ατέρμονο;

«Δεν ξέρω αλήθεια αν σκοπός της τέχνης ειναι να οδηγήσει σε επανάσταση. Τουλάχιστον δεν ξέρω αν είναι άμεσος σκοπός. Εξάλλου κανείς μα κανείς ποτέ δεν έβαλε κάποιον σκοπό στην Τέχνη. Ο κάθε δημιουργός κάνει ό, τι κάνει για χιλιάδες λόγους. Πολλές φορές αυτοί οι λόγοι ενδεχομένως να ταυτιστούν με μια μεγάλη μερίδα του κοινού. Ειδικά όταν ο δημιουργός γράφει ή σκηνοθετεί γιατί έχει ανάγκη να μιλήσει για κάποια πράγματα (με όποιον τρόπο). Πάντως αν κάτι "καταφέρνει" η τέχνη είναι να ξυπνά και να "τσιγκλάει" τον ψυχισμό μας, τα συναισθήματά μας είτε μέσω του γέλιου είτε μέσω της συγκίνησης. Αν αυτό οδηγεί και σε αφύπνιση συνειδήσεων είναι δύσκολο να σας το απαντήσω».
 
- Πολλοί συνάδελφοί σας έχουν δηλώσει ότι ο Αλέξανδρος Ρήγας είναι ένας ιδιαίτερα απαιτητικός συνεργάτης, στα όρια της τελειομανίας. Γι΄ αυτό και ορισμένες φορές δεν έχουν αποφευχθεί καυγάδες την ώρα των γυρισμάτων ή στις θεατρικές πρόβες. Πώς αντιμετωπίζετε τις προστριβές που είναι λογικό να προκύψουν μέσα στη δουλειά; 


«Κοιτάξτε... Σε αυτή τη δουλειά έρχεσαι σε επαφή με δεκάδες εκατοντάδες ανθρώπους, που δεν είναι απαραίτητο να επικοινωνείς σωστά με όλους. Είναι πολλά τα περιστατικά γενικά στη δουλειά (όλων εννοώ) εντάσεων. Μην ξεχνάμε ότι οι καλλιτέχνες σε όποια κατηγορία είναι ιδιαίτερα ευαίσθητα άτομα, με ψυχισμό πολλές φορές ιδιαίτερο, για να μη σας πω πως όσο πιο ευαίσθητος ο ψυχισμός τόσο πιο λαμπερό το ταλέντο. Ως εκ τούτου είναι φυσικό όταν αυτοί οι ψυχισμοί προσπαθήσουν να επικοινωνήσουν, να υπάρχουν και τέτοια φαινόμενα».

- Ηθοποιός, σεναριογράφος, σκηνοθέτης. Αγαπάτε κάποια από τις ιδιότητές σας αυτές λίγο παραπάνω από τις άλλες; Θεωρείτε πως μπορούν να συνδυαστούν επιτυχώς και οι τρεις μαζί;

«Θα σας έλεγα "αυτοχαρακτηριζόμενος" ότι δηλώνω γραφιάς και σκηνοθέτης. Η υποκριτική είναι ένα μικρό κομμάτι της επαγγελματικής μου προσωπικότητας, που γίνεται μόνο για να καλύψω τα "μάταια" κενά της ματαιοδοξίας μου».

- Είστε ένας ανήσυχος καλλιτέχνης, που βρίσκεται σε διαρκή εγρήγορση. Καταπιάνεστε συνεχώς με νέες επαγγελματικές ασχολίες. Όλος αυτός ο εργασιακός πυρετός επιβάρυνε κάποια στιγμή την υγεία σας;

«Ναι, κάποιες φορές έγινε κι αυτό. Και κόστισε σε κάποιους ανθρώπους, που έστω και εκ των υστέρων ζητώ συγγνώμη».

- Συγχωρείτε εύκολα; Σε ποιον άνθρωπο έχετε ενδεχομένως την ανάγκη να πείτε μια «συγγνώμη»;

«Φυσικά και συγχωρώ, όπως με έχουν συγχωρέσει κι εμένα για πολλά λάθη. Δεν έχω θέμα να ζητήσω συγγνώμη, αλλά ξερετε η συγγνώμη είναι μια πολύ προσωπική στιγμή και αυτή ακριβώς η στιγμή για να παραμείνει σημαντική, πρέπει να παραμείνει εκτός δημοσιότητας». 

- Έχετε συνεργαστεί με τους περισσότερους Έλληνες ηθοποιούς. Υπάρχει κάποιος που να ξεχωρίσατε; Να τον βάλατε απευθείας στην καρδιά σας;

«Όσο κι αν σας φαίνεται παράξενο, υπάρχουν πολλοί. ΕΥΤΥΧΩΣ!»

- Ερωτώμενος σε μία παλαιότερη συνέντευξή σας «τι είναι αγάπη» είχατε δηλώσει πως «αγάπη είναι να μπεις εσύ μπροστά και να φας τη σφαίρα για τον άλλον». Εξακολουθείτε να το πιστεύετε αυτό;

«Ναι, φυσικά. Μιλώντας βέβαια για την απόλυτη αγάπη. Αν δεν είναι αυτό, τότε δεν είναι τίποτα άλλο... Όλα τα άλλα είναι απλώς "αστικού τύπου δυτικές παραφράσεις" της έννοιας». 

- Τι γίνεται τελικά με το «Αμάρτημα της Μητρός μου»; Έχει συμφωνηθεί να ολοκληρωθεί πρόωρα, όπως ακούγεται; Έχουν λήξει οι οικονομικές εκκρεμότητες που υπήρχαν;

«Δεν θα τολμήσω να προβλέψω τι θα γίνει με τη σειρά. Άγνωστον...» 

- Φημολογείται πως κάποιοι από τους ηθοποιούς της σειράς θα καταφύγουν στη Δικαιοσύνη προκειμένου να εισπράξουν το σύνολο των δεδουλευμένων τους. Τι θα τους συμβουλεύατε να κάνουν;

«Οι ηθοποιοί της σειράς, πέρα από συνεργάτες που εκτιμώ βαθύτατα, είναι και ενήλικες, που σημαίνει ότι δε θα συμβούλευα -δημοσίως τουλάχιστον - κανέναν για το τι να πράξει σε ένα τόσο λεπτό και σοβαρό θέμα».

- Μεγαλουργήσατε τη λεγόμενη «χρυσή» εποχή της ιδιωτικής τηλεόρασης. Οι σειρές σας αγαπήθηκαν, όσο λίγες. Θεωρείτε ωστόσο πως όλα τα προηγούμενα χρόνια έγιναν πολλές υπερβολές στην τηλεόραση, τις οποίες ενδεχομένως πληρώνουμε τώρα;

«Η ελληνική τηλεόραση είναι ένας ακόμα καθρέφτης της Ελληνικής κοινωνίας. Και από τη στιγμή που συμφωνούμε ότι η ελληνική κοινωνία και μια ολόκληρη γενιά έφτασε σε υπερβολές, λογικό ήταν να συμπαρασύρει και τους καθρέφτες της. Αλλά, πιστέψτε με, οι υπερβολές της τηλεόρασης μπροστά σε όλο αυτό που συμβαίνει και που ζούμε όλοι μας, είναι πολύ λίγες».

- Σε κάθε σας θεατρικό εγχείρημα πορευθήκατε μόνος σας εξ΄ όσων γνωρίζω, χωρίς κρατική βοήθεια. Δεν θεωρείτε ότι θα έπρεπε και εσείς, όπως άλλοι συνάδελφοί σας, να λάβετε μια χρηματική «ανάσα»;

«Με εξαίρεση μια αποτυχημένη απόπειρα να γίνω "παραγωγός" του εαυτού μου, όλες οι άλλες δουλειές μου μπορεί να μην είχαν κρατική βοήθεια αλλά στηρίχτηκαν σε ανθρώπους - ιδιώτες παραγωγούς που με στήριξαν και πόνταραν πάνω μας. Χωρίς αυτούς ενδεχομένως να μην είχα κάνει τίποτα. Και επιτρέψτε μου να αναφερθώ στον Γιώργο και στη Νινέτα Λεμπέση, στον Δημήτρη Μαροσούλη, στον Τάσο Παπανδρέου, στην Κάτια Δανδουλάκη και στην ΕΛ.ΘΕΑ. Σε όλους οφείλω ένα μεγάλο "ευχαριστώ"».

Σχετικό θέμα: 

«Τα Παιδιά θα ‘ρθουνε στις Οχτώ…» στο θέατρο Ιλίσια

 

Ακολουθήστε το Newpost.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, στο Newpost.gr