LIFESTYLE

Ένας έρωτας 1.500 χρόνων

Δημοσίευση 25 Απριλίου 2013, 08:45 / Ανανεώθηκε 27 Ιουνίου 2013, 14:55
Ένας έρωτας 1.500 χρόνων
Facebook Twitter Whatsapp
Είναι από τα ειδησάκια που δεν χαίρουν προβολής, ίσως δεν κάνουν καν κακαρίσματα, δεν διαβάζονται ρε αδελφέ.
Είναι από τα ειδησάκια που δεν χαίρουν προβολής, ίσως δεν κάνουν καν κακαρίσματα, δεν διαβάζονται ρε αδελφέ.

Σε έναν κόσμο που αγχωμένα αγκομαχά σε αποχρώσεις σέπια, για την επιβίωση και τρέχει λαχανιασμένα και απάνθρωπα σε μια φρενίτιδα εξελίξεων, που χρόνος για αρχαιολογικά ευρήματα, παρελθόν, ανθρώπους που δεν υπήρξαν στην Ιστορία παρά ως φόντο για τα μεγαλεία των σπουδαίων; Και όμως! Ένα λεπτάκι είδηση και σου κάνει μια τρυφερότητα, μια ανάσα, μια ελπίδα, πως όποιος αγαπά ποτέ δεν χάνεται, όπως έλεγε και η μικρή Σειρήνα πριν γίνει αφρός, σε εκείνο το μελαγχολικό παραμυθάκι των παιδικών μας χρονών, του Άντερσεν.

Στην αυλή ενός μοναστηρίου στην Ρουμάνια, οι αρχαιολόγοι βρήκαν έναν τάφο απ τον Μεσαίωνα. Ο,τι έχει απομείνει από ένα νέο και ερωτευμένο ζευγάρι είναι εκεί. Τα κεφαλάκια τους είναι γυρισμένα το ένα προς το άλλο με μια τάση σα να θελαν να φίλιουνται στην αιωνιότητα. Και Κρατίνε ο ένας το χέρι του άλλου. Παρέα, χέρι – χέρι και μαζί να αντέξουν τον κάτω κόσμο.

Το αγόρι, θητών το πολύ 25 ετών, πέθανε από ένα χτύπημα στο γοφό. Το κορίτσι, ακόμη μικρότερο, λένε οι αρχαιολόγοι μοιάζει υγιέστατο, αλλά μάλλον ακλούθησε τον καλό της στο ταξίδι στο σκοτάδι, από μια σπασμένη από θλίψη καρδιά. Οι μοναχοί και οι συγγενείς τότε, θα θαύμασαν και θα λυπήθηκαν. Τους έβαλαν πλάι πλάι, για πάντα πιασμένους απ το χέρι, αιωνία να κοιτιούνται. Να ναι εραστές για πάντα…

(σ.σ: και τώρα ας γυρίσουμε στις απολύσεις των δημοσίων υπάλληλων και στα νέα μετρά φορολόγησης, γαμώ το!).