LIFESTYLE

Γιάννης Πάριος: «Ποιος μωρέ θα πει να πάμε σπίτι εγώ, ή η Χαρούλα ή η Δήμητρα;»

Δημοσίευση 26 Απριλίου 2013, 08:21 / Ανανεώθηκε 27 Ιουνίου 2013, 14:55
Γιάννης Πάριος: «Ποιος μωρέ θα πει να πάμε σπίτι εγώ, ή η Χαρούλα ή η Δήμητρα;»
Facebook Twitter Whatsapp
Θυμόμαστε όλοι, πριν λίγο καιρό τον τραγουδιστή κατά κάποιον τρόπο, Βαλάντη, ο οποίος οργίλα ζητούσε να πάει σπίτι του ο Πάριος και η Αλεξίου, ενώ δε μπορεί να βλέπει στην σκηνή, την Δήμητρα Γαλάνη, γιατί έχει κιλά και τον ενοχλεί αισθητικά.
Θυμόμαστε όλοι, πριν λίγο καιρό τον τραγουδιστή κατά κάποιον τρόπο, Βαλάντη, ο οποίος οργίλα ζητούσε να πάει σπίτι του ο Πάριος και η Αλεξίου, ενώ δε μπορεί να βλέπει στην σκηνή, την Δήμητρα Γαλάνη, γιατί έχει κιλά και τον ενοχλεί αισθητικά.
Φυσικά και δεν καταδέχτηκαν οι θεικές κυρίες  Γαλάνη ή Αλεξίου να ασχοληθούν με κάποιον Βαλάντη. Σε συνέντευξη του, στο TiVi Έθνος όμως, ο Γιάννης Πάριος κλήθηκε να απαντήσει σε σχετική ερώτηση. Θα λέγαμε πως κακώς ασχολήθηκε, αυτός, ο Πάριος, που το κοινό, όπως και τις Γαλάνη και Αλεξίου και τον Νταλάρα και την Ελευθερία τους έχει βάλει στο σπιτικό του εικονοστάσι και έχει κάνει τις φωνές τους, αγγέλους προστασίας απέναντι στην πίκρα, την αγωνία, την δύσκολη επιβίωση. Οι άνθρωποι αυτοί που τραγουδούν με ψυχή στη φωνή και θα μπορούν να τραγουδούν και χωρίς ήχο ακόμα ακουμπώντας στις καρδιές μας, δεν ανήκουν καν στον ίδιο κόσμο με όποιον Βαλάντη!

Παρ όλα αυτά ο Πάριος απάντησε, από ότι καταλάβαμε περισσότερο θυμωμένος για τα όσα απρεπή ειπώθηκαν για την Δήμητρα Γαλάνη και έτσι είπε μεγάλες αλήθειες, που κακοφόρμισαν το ελληνικό τραγούδι.

«Ποιος μωρέ θα μου πει να πάω σπίτι μου εγώ ή Χαρούλα ή η Δήμητρα; Ποιος;» ρώτησε ρητορικά και συνέχισε λέγοντας «θα πάμε στο σπίτι μας όταν το αποφασίσουμε εμείς και όχι επειδή θα μας το επιβάλει - άκου να δεις τι ζούμε! - ο όποιος τυχάρπαστος που θέλει να θορυβήσει. Συναντιέμαι καμιά φορά με νέα παιδιά και δεν μπορώ να πιστέψω ότι ασχολούνται με το τραγούδι και δεν ξέρουν τον Τσιτσάνη. Άμα δεν ξέρεις ιστορία, πώς θα προχωρήσεις; Ακούμε ξένους, μου λένε! Μα κι εγώ άκουγα Rolling Stones, αλλά υποκλίνομαι στον Τσιτσάνη.

Δεν μπορεί να μην ξέρεις το «θησαυρό» της χώρας σου, ούτε μπορεί να μη δουλεύεις και να ασχολείσαι μόνο με την «εικόνα» σου... Πες μου, τι θα αφήσουν πίσω τους; Κοιλιακούς και σιλικόνη;». Μα δε τους νοιάζει το έργο λατρεμένε Γιάννη Πάριε. Δεν αναμέτριουνται με καμία τέχνη και αναζητούν τα όρια τους στη μεγαλοσύνη της. Τραγουδούν γιατί δε μπορούν απλά να κάνουν αλλιώς, να ζήσουν, να υπάρξουν και δε κάνουν μια δουλειά σιλικόνης και κοιλιακών για να αποκτήσουν ντουβάρια και γυαλισμένες λαμαρίνες, πράγμα που αμοραλιστή μόνο τους νοιάζει!

Και ο Πάριος συνέχισε λέγοντας: «Σιγά μην πικραθώ από πικραμένους και απελπισμένους που προσπαθούν να υπάρξουν θάβοντας εμάς τους παλιότερους... Έχω καλύτερα πράγματα να κάνω! Δεν χάνω το χρόνο μου… Μη με βάζεις να ασχολούμαι με αυτό! Δεν πλασαρίστηκε σαν μανεκέν η Δήμητρα, ούτε πούλησε μπούτι. Τη θεϊκή φωνή της έβγαλε προς τα έξω και μας πλούτισε.

Δεν υπάρχει σεβασμός, είναι απίστευτο. Να πιάνεις στο στόμα σου τη Γαλάνη επειδή σε ενοχλούν τα κιλά της». Γιατί πολύτιμε Γιάννη Πάριε, όλοι αυτοί δε τραγουδούν με τις φωνές, αλλά με το μπούτι! Αυτό ξέρουν, αυτό εκτιμούν, αυτό μολαγάνε! Όμως, εμείς, το κοινό στις συναυλίες, στα σκοτάδια της θεατρικής πλατειάς, στα μπουζούκια κάποτε, ξέρουμε! Και βυθίζουμε στην λήθη ή ταζόμαστε για πάντα στις θρησκευτικές μας σχεδόν λατρείες! Και εκεί υπάρχουν μόνο οι δίκες σας ψυχές… ή φωνές… ή και τα δυό…εσείς θα διαλέξτε…