ΜΗΧΑΝΟΚΙΝΗΤΑ

Άντριαν Νιούι: ο αναμορφωτής της Red Bull

Δημοσίευση 16 Δεκεμβρίου 2010, 09:25 / Ανανεώθηκε 27 Ιουνίου 2013, 14:55
Άντριαν Νιούι: ο αναμορφωτής της Red Bull
Facebook Twitter Whatsapp

Eίναι από τους λίγους μηχανικούς, εάν όχι ο μοναδικός, που έχει κερδίσει πρωτάθλημα κατασκευαστών με τρεις διαφορετικές ομάδες.

Eίναι από τους λίγους μηχανικούς, εάν όχι ο μοναδικός, που έχει κερδίσει πρωτάθλημα κατασκευαστών με τρεις διαφορετικές ομάδες.

Αυτή τη στιγμή είναι ο επικεφαλής τεχνικός της Red Bull Racing και ένας από τους βασικούς… υπαίτιους που πήγε το φετινό νταμπλ στους «ταύρους». Ο Νιούι έχει εργαστεί τόσο στη F1, όσο και στο IndyCar σαν μηχανικός αγώνων, αεροδυναμιστής, σχεδιαστής και τεχνικός διευθυντής και απόλαυσε το μεγαλείο τής επιτυχίας σε όλα αυτά τα καθήκοντα.

Συγκαταλέγεται στους κορυφαίους μηχανικούς της F1, αφού έχει σχεδιάσει πολλά μονοθέσια τα οποία στέφθηκαν πρωταθλητές, ενώ έχει κερδίσει περισσότερα από 80 γκραν πρι από την δεκαετία του 1990 μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 2000. Άφησε τη McLaren το 2005 κι ενώ ο ίδιος δεν ήθελε να συνεχίσει στο εργοστάσιο του Ουόκινγκ και το Φεβρουάριο του 2006 μετέβη στη Reb Bull Racing  την οποία και την μεταμόρφωσε κυριολεκτικά.

Τα πρώτα του βήματα

Γεννημένος στις 26/12/58 στο Colchester της Μ. Βρετανίας παρακολούθησε το δημόσιο σχολείο του Repton, ενώ κέρδισε το πρώτο βραβείο στη αεροναυτική και αστροναυτική από το πανεπιστήμιο του Southampton το 1980. Μετά την αποφοίτησή του ξεκίνησε να εργάζεται για την ομάδα του Fittipaldi στη F1 υπό το βλέμμα του Harvey Postlethwaite (μηχανικός και τεχνικός διευθυντής σε πολλές ομάδες της F1). To 1981 μεταβαίνει στην March. Mετά από μια χρονική περίοδο που ήταν μηχανικός του Johnny Cecotto στη ευρωπαϊκή F2 άρχισε να σχεδιάζει αγωνιστικά αυτοκίνητα. Το πρώτο του project, η March GTP κέρδισε το ΙMSA GTP, αφού το αυτοκίνητο αγωνίστηκε για δύο χρόνια (πρωτάθλημα sports cars σε Αμερική και Καναδά).To 1983 φεύγει για την Αμερική και την March που αγωνιζόταν στα IndyCar και ξεκινάει δουλειά για το αυτοκίνητο του 1984.

Για μια ακόμη φορά ο σχεδιασμός του αυτοκινήτου απεδείχθη πολύ ανταγωνιστικός, κερδίζοντας επτά φορές συμπεριλαμβανομένου και του αγώνα Indy 500. To σασί 85C του Νewey παίρνει τον τίτλο την επόμενη χρονιά στο CART με οδηγό το Al Unser και η φήμη του σαν σχεδιαστής εδραιώνεται όταν αυτό επιτεύχθηκε ξανά το 1986 με τον Bobby Rahal. Δουλεύοντας σε δύο ρόλους, του μηχανικού αγώνα και σχεδιαστή, ο Νewey έκανε μια πολύ καλή σχέση φιλίας με τον Rahal, κάτι που επηρέασε την καριέρα και των δύο για τα επόμενα 15 χρόνια.

Την ίδια χρονιά φεύγει από τις Η.Π.Α και επιστρέφει στην Ευρώπη για να εργαστεί στην ομάδα F1 την φερόμενη τότε FORCE αλλά κάποια οικονομικά προβλήματα στην ομάδα δεν επέτρεψαν στον Νewey να συνεχίσει. Η FΟRCE ανήκε στο Carl Haas όπου αργότερα oι εγκαταστάσεις της και συγκεκριμένα το 1987 εξαγοράστηκαν από τον Μπέρνι Έκλεστον. Ο Νewey δεν χάνεται και η March είναι ξανά εκεί για τον φέρει κοντά της και συγκεκριμένα να τον χρίσει επικεφαλή των σχεδιαστών για την ομάδα F1. Σε μια περίοδο όπου η αεροδυναμική ήταν δύσκολο να κατανοηθεί εκείνος έβρισκε τρόπους να καινοτομεί και μέχρι το 1990 είχε αναδειχθεί σε έναν από τους κορυφαίους αεροδυναμιστές του αθλήματος.

H δεκαετία του ‘90

Το 1990 εισέρχεται στην επαγγελματική ζωή του η ομάδα της Williams, αφού ο Patrick Head (τεχνικός διευθυντής) δεν χάνει χρόνο και τον φέρνει στην ομάδα. Με ένα τεράστιο μπάτζετ και καλούς οδηγούς στα χέρια του το δίδυμο Νewey και Head αναδεικνύονται σε κορυφαίοι σχεδιαστές στις αρχές του 1990. Στα μέσα της σεζόν του 1991 το σασί FW14 ανταγωνίζεται την McLaren αλλά για λόγους αναξιοπιστίας και ελέω Ayrton Senna δεν δίνεται η δυνατότητα στην Williams αλλά και τον Nigel Mansell να κερδίσει το πρωτάθλημα.

Το 1992 δεν υπήρχαν προβλήματα και o Mangell κερδίζει τον τίτλο οδηγών ενώ ο Newey κατακτά τον πρώτο τίτλο κατασκευαστών. Το ίδιο συμβαίνει και το 1993 με τον Alain Prost και με το σασί FW15C. To 1994 έρχεται σε αντιπαράθεση με τον Rory Byrne σχεδιαστή της Benetton B194 που δείχνει καλύτερη από την Williams τόσο σε ρυθμό όσο και αξιοπιστία, χάνει τον τίτλο οδηγών αλλά κερδίζει εκείνο των κατασκευαστών. Εκείνη τη χρονιά ήρθε και ο θάνατος του Ayrton Senna στο Σαν Μαρίνο και θα μπορούσε να χαρακτηρίσει κανείς την χειρότερη της Williams παρόλο που κέρδισε έναν τίτλο.

Tην επόμενη χρονιά ηττήθηκε ξανά από την Βenetton αλλά αυτή τη φορά και στα δύο πρωταθλήματα, ενώ πολλά είχαν ειπωθεί και για το θάνατο του Βραζιλιάνου που δεν άφηναν την ομάδα να πλέει σε ήρεμα νερά. Το 1996 παρότι η Williams έκανε το νταμπλ με οδηγούς τους Damon Hill και Jacques Villeneuve είχε έρθει η ώρα του χωρισμού ανάμεσα στον Newey και την Williams. O Bρετανός φεύγει για την McLaren το 1997 και σχεδιάζει το αυτοκίνητο εκείνης της χρονιάς, αλλά κυρίως είχε να βελτιώσει το σχεδιασμό που είχε ξεκινήσει ο Neil Oatley.

H πρώτη επιτυχία έρχεται στο ευρωπαϊκό γκραν πρι στη Χερέθ (τελευταίο αγώνα της σεζόν) την ίδια χρονιά και αναπτερώνει τις προσδοκίες για το 1988 και 1999 όπου με τον Μika Hakkinen κερδίσει τρεις ακόμη τίτλους (δύο οδηγών και έναν κατασκευαστών). Στο τέλος της δεκαετίας του ’90 έχει στα χέρια τους έξι από τους δέκα τίτλους κατασκευαστών, πέντε με την Williams (1992, 1993, 1994, 1996, 1997) και έναν με την McLaren – Mercedes (1998). Θα έλεγε κανείς ότι το διάστημα 1992 μέχρι και το 2004 ήταν μια μάχη ανάμεσα στον «Shumi» και τον Νewey αλλά και τον σχεδιαστή Rory Byrne που ήταν και μηχανικός του Γερμανού τόσο στην Benetton όσο και στη Ferrari. O Michael Schumacher κέρδισε 7 τίτλους, ενώ ο Αndrian Newey με οδηγούς τους Μansell, Prost, Hill, Villeneuve και Hakkinen πήρε έξι τίτλους.

Το καλοκαίρι του 2001, ο Βobby Rahal είχε αφήσει την οδήγηση και είχε αναλάβει την καθοδήγηση της Jaquar και εξαιτίας της πολύ καλής σχέσης που είχαν από το 1986 όταν ήταν μαζί στο CART προσπάθησε να φέρει τον Newey στην ομάδα της Jaquar. Ο γάμος απέτυχε και αυτό διότι ο Ron Dennis μπόρεσε να μεταπείσει τον Newey να μην φύγει από την ομάδα. Βέβαια αυτή η αλλαγή της απόφασης δεν ωφέλησε τον Bobby Rahal που χάλασε τις σχέσεις που είχε με τους ανθρώπους της Ford και λίγους μήνες αργότερα έφυγε από την ομάδα. Ο Νewey έδειχνε ότι ήθελε να φύγει από την McLaren τις επόμενες χρονιές και το 2004 φήμες τον θέλουν να επιστρέφει στηνWilliams ή να εγκαταλείπει το σπορ. Τίποτα δεν αλλάζει και τον Απρίλιο του 2005 επιβεβαιώνεται ότι το συμβόλαιό του θα παραταθεί για έξι μήνες με την ομάδα του Ουόκινγκ, όπου τελικά παραμένει εκεί μέχρι στις αρχές του 2006.

Μια νέα αρχή

Το 2005 ήταν μια χρονιά αναταράξεων για την McLaren και τον Newey αφού ο τελευταίος ήθελε να φύγει. Στις 8 Νοεμβρίου του 2005 ανακοινώνεται ότι ο Βρετανός σχεδιαστής από τον Φεβρουάριο του 2006 θα συνεργαστεί με τη Red Bull Racing. H εφημερίδα «Guardian» ανέφερε σε σχετικό δημοσίευμά της ότι θα είχε ετήσιο μισθό που θα έφτανε τα 10 εκ δολάρια. Ο σχεδιασμός του αυτοκινήτου ήταν μια νέα αρχή για τον Newey όπου έχοντας τον David Coulthard σαν οδηγό (τον είχε μαζί του τόσο στην Williams όσο και στην McLaren) κατάφερε να πάρει την 3η θέση και έξι βαθμούς στον αγώνα του Μονακό και τελικά η Red Bull τερμάτισε 7η στο πρωτάθλημα κατασκευαστών εκείνης της χρονιάς.

Την επόμενη χρονιά η Red Bull «φόρεσε» κινητήρες Renault, ενώ η Toro Rosso υπέγραψε συμβόλαιο με τη Ferrari για μηχανικά σύνολα. Το αυτοκίνητο ήταν γρήγορο αλλά αναξιόπιστο, αφού ο κάθε οδηγός εγκατέλειψε 7 φορές στους 17 αγώνες του πρωταθλήματος και τερμάτισε την 5η θέση του πρωταθλήματος κατασκευαστών με την βοήθεια ότι είχε τιμωρηθεί η McLaren.

To 2008 ήταν πιο αισιόδοξο για τους «ταύρους» αφού η σεζόν ξεκίνησε καλά με τον Ουέμπερ να κερδίζει βαθμούς σε πέντε συνεχόμενους αγώνες και να ανεβαίνει στο βάθρο των νικητών του αγώνα στον Καναδά. Εκείνη τη χρονιά πάλεψε με την Toyota και την Renault για την 4η θέση του πρωταθλήματος κατασκευαστών, αλλά έχασε την ευκαιρία να την κερδίσει διότι στο δεύτερο μισό της σεζόν κέρδισε μόνο 5 βαθμούς τη στιγμή που στο πρώτο μισό είχε συγκομιδή 24 βαθμών. Το 2009 ήταν η μεγάλη αναβάθμιση για την Red Bull όπου στη Σαγκάη κάνει το 1-2 σε βρόχινο αγώνα και στη Μ. Βρετανία κερδίσει με τον Σεμπάστιαν Φέτελ.

Ο Ουέμπερ κέρδισε στην Γερμανία και μετά η ομάδα έκανε ένα χατ-τρικ νικών στο τέλος της σεζόν (Ιαπωνία, Βραζιλία και Άμπου Ντάμπι) συμπεριλαμβανομένου και ενός ακόμη 1-2 στο Άμπου Ντάμπι. Ήταν η καλύτερη χρονιά της Red Bull Racing αφού ολοκλήρωσε το πρωτάθλημα δεύτερη στο πρωτάθλημα κατασκευαστών. Η αποκορύφωση της δουλειάς του Newey ήρθε το 2010 με το σχεδιασμό της RB6 η οποία κέρδισε το νταμπλ. Πήρε τις 15 από τις 19 pole positions και ο Andrian Newey έγινε ο πιο επιτυχημένος σχεδιαστής μονοθεσίων, αφού κέρδισε πρωτάθλημα με τρίτη ομάδα.

Προσωπικές δραστηριότητες

O Andrian Newey είναι συλλέκτης αυτοκινήτων, έχει λάβει μέρος σε αγώνα Le Mans βετεράνων επί σειρά ετών. Συμμετείχε με ένα Ford GT40 το 2006 αλλά κατέστρεψε το αυτοκίνητο σε ένα ατύχημα που είχε και δεν έπαθε τίποτα! Το 2007 συμμετείχε στον 24ωρο αγώνα Le Mans με την AF Corse και μια Ferrari F430 και συνοδηγούς τους Ben Aucott και Joe Macari τερμάτισαν στην 22η θέση. Στις 15 Ιουνίου του 2010 ήταν ο επικεφαλής τεχνικός του ηλεκτρονικού παιχνιδιού Grand Turismo 5 για το PlayStation 3.

Στις 2 Ιουλίου του 2010 βραβεύτηκε για τα επιτεύγματά του με την Red Bull και από το 2006 που είχε πάει στην ομάδα. Μάλιστα οδήγησε και την RB5 στο Goodwood Festival of Speed του 2010. Τέλος στις 8 Αυγούστου είχε ένα σοβαρό ατύχημα όταν πήρε μέρος στο Ginetta G50 Cup στην πίστα του Snetterton όπου είχε παραβρεθεί σαν προσκαλεσμένος οδηγός. Είχε επαφή με άλλο αυτοκίνητο και υπήρξε σοβαρό χτύπημα.  Μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο για προληπτικούς λόγους αλλά ήταν καλά στην υγεία του…

Δείτε όλες τις Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο Newpost.gr