5 Σεπτεμβρίου 2017
Δημοσίευση04:19

Η Χιονάτη Φώφη και οι… επτά «νάνοι»!

Με το ίδιο, σχεδόν, σύνθημα και με πολύ μικρές διαφοροποιήσεις μεταξύ τους οι υποψήφιοι για την Κεντροαριστερά μετρούν αντίστροφα. Οι διαφορές στυλ, προσωπικής διαδρομής και ίματζ είναι αρκετές μεταξύ των υποψηφίων, ωστόσο η πολιτική ουσία και το πρόγραμμα που πρεσβεύουν σχεδόν ταυτόσημο.

Δημοσίευση 04:19’
american bar

Με το ίδιο, σχεδόν, σύνθημα και με πολύ μικρές διαφοροποιήσεις μεταξύ τους οι υποψήφιοι για την Κεντροαριστερά μετρούν αντίστροφα. Οι διαφορές στυλ, προσωπικής διαδρομής και ίματζ είναι αρκετές μεταξύ των υποψηφίων, ωστόσο η πολιτική ουσία και το πρόγραμμα που πρεσβεύουν σχεδόν ταυτόσημο.

Με το ίδιο, σχεδόν, σύνθημα και με πολύ μικρές διαφοροποιήσεις μεταξύ τους οι υποψήφιοι για την Κεντροαριστερά μετρούν αντίστροφα. Οι διαφορές στυλ, προσωπικής διαδρομής και ίματζ είναι αρκετές μεταξύ των υποψηφίων, ωστόσο η πολιτική ουσία και το πρόγραμμα που πρεσβεύουν σχεδόν ταυτόσημο.

Και μπορεί να είναι δεκάδες τα προβλήματα που θα ανακύπτουν στο δρόμο προς την κάλπη, ωστόσο η ανάδειξη προέδρου στο νέο πολιτικό φορέα της Κεντροαριστεράς εξελίσσεται σε μείζον πολιτικό γεγονός –βοηθούντος και του άρθρου του πρωθυπουργού, Αλέξη Τσίπρα για τον Ανδρέα Παπανδρέου, καθώς αυτό σηματοδοτεί έναν νέο προσανατολισμό για τον ΣΥΡΙΖΑ – που μπορεί να αποκτήσει τη δυναμική και να αλλάξει τον πολιτικό χάρτη της χώρας.

* Η συμμετοχή τριών κοινοβουλευτικών κομμάτων (ΠΑΣΟΚ, Ποτάμι, ΔΗΜΑΡ) και εφτά, τουλάχιστον, υποψηφίων (Φ. Γεννηματά, Στ. Θεοδωράκης, Γ. Καμίνης, Ν. Ανδρουλάκης, Γ. Ραγκούσης, Οδ. Κωνσταντινόπουλος και Γ. Μανιάτης) μόνο συνηθισμένο γεγονός δεν είναι για τα πολιτικά πράγματα. Κι’ αυτό ανεξάρτητα από τις διαφορετικές απόψεις και διαφωνίες ως προς τον τρόπο εκλογής. Ήδη έχουν αρχίσει οι καχυποψίες για τη δυνατότητα νοθείας ως για την ηλεκτρονική ψηφοφορία, ενώ αντιρρήσεις υπάρχουν και για την ψήφο από το εξωτερικό.

* Ο Γ. Καμίνης επικαλείται τις δύο διαδοχικές νίκες που πέτυχε στις δημοτικές εκλογές, ενώ, αξιοποιώντας και το παρελθόν του ως Συνήγορου του Πολίτη και πανεπιστημιακού, προσπαθεί να πλασαριστεί ως αντισυμβατικός «εκσυγχρονιστής», μεταρρυθμιστής και αουτσάιντερ! Δήλωσε, βέβαια, ότι δεν θα παραιτηθεί από δήμαρχος επενδύοντας στο… δίπορτο! Αν εκλεγεί παραμένει στο σχήμα, αν όχι θα εξακολουθήσει να βολεύεται στην πλατεία Κοτζιά, όπου και το δημαρχείο. Μονά – ζυγά δικά του, αν και δεν είναι και τόσο… εκσυγχρονιστικά όλα αυτά.

* Την ίδια στόχευση, τον εκσυγχρονιστικό χώρο, έχουν ο Στ. Θεοδωράκης και ο Ν. Ανδρουλάκης. Ο τελευταίος πιστεύει στο μηχανισμό που διαθέτει ανάμεσα στους νεολαίους του ΠΑΣΟΚ, διατηρεί σαφώς πιο «αριστερό» προφίλ, ενώ τα ανοίγματα του Στ. Θεοδωράκη προς τους «εκσυγχρονιστές» δεν φαίνεται να αρκούν για την εκλογή του. Το Ποτάμι έχει στερέψει επικίνδυνα, γεγονός που τον ανάγκασε να «μπλέξει» με την Κεντροαριστερά –δεν είχε άλλη επιλογή, για να διασωθεί πολιτικά ο ίδιος–, ανεξάρτητα αν αλληθωρίζει προς την… κεντροδεξιά!

* Ο Γ. Μανιάτης παραμένει πιστός στο παρελθόν του και, πολιτικά, βρίσκεται πιο κοντά σε μια συμμαχία με τη ΝΔ, ενώ, αντίθετα, ο Γ. Ραγκούσης έχει σηκώσει ψηλά την αντιδεξιά ρητορική του. Ο Θ. Θεοχαρόπουλος επέλεξε την μη έκθεσή του, ως υποψήφιος της Κεντροαριστεράς, ενώ από ορισμένους εκφράζονται αμφιβολίες για το αν ο Οδ. Κωνσταντινόπουλος θα παραμείνει υποψήφιος έως το τέλος της διαδικασίας.

* Η Φ. Γεννηματά, επιμένει σταθερά στην γραμμή «ούτε ΣΥΡΙΖΑ ούτε ΝΔ» έχοντας αντιληφθεί από καιρό την πίεση που ασκεί στον χώρο ο νέος ΣΥΡΙΖΑ του Α. Τσίπρα που θέλει να αποτελέσει, όπως αποκάλυψε και ο ίδιος με το άρθρο του για τον Α. Παπανδρέου, αυτός τον βασικό φορέα του «κεντροαριστερού πόλου». Πίεση, όμως, ασκεί και η ΝΔ του Κ. Μητσοτάκη που κυριαρχεί στον χώρο των «φιλοευρωπαϊκών δυνάμεων». «Αχθοφόρος ενός μεγάλου ονόματος» (για να θυμηθούμε την περιβόητη ρήση του Γεωργίου Παπανδρέου για τον Σοφοκλή Βενιζέλο), παραμένει άγνωστο τελικά, αν η Φ. Γεννηματά θα κοιτάξει στη συνεργασία προς τα δεξιά ή τα αριστερά της.

* Ο άνεμος αισιοδοξίας, ωστόσο, και τα φώτα της δημοσιότητας που δημιουργεί η συσπείρωση όλων αυτών των δυνάμεων δεν μπορεί να κρύψει την ασάφεια γύρω από την πολιτική ταυτότητα του νέου φορέα. Θα αυτοδιαλυθούν τα κόμματα που θα αποτελέσουν τον νέο φορέα ή αυτό θα εξαρτηθεί από τις ψήφους που θα συγκεντρώσει ο αρχηγός του κάθε κόμματος; Και τι θα γίνει με τα δάνεια των κομμάτων; Ακόμα, ποιο θα είναι το προφίλ του νέου φορέα; Ήδη άλλοι μιλάνε για Κεντροαριστερά, όπως η Φ. Γεννηματά, και άλλοι για προοδευτικό Κέντρο, όπως ο Στ. Θεοδωράκης. Και, πάνω απ’ όλα, πού διαφοροποιείται ο νέος φορέας από τον ΣΥΡΙΖΑ και τη ΝΔ; Ιδιαίτερα, μάλιστα, όταν τα δύο μεγάλα κόμματα έχουν, ουσιαστικά, κοινή οικονομική πολιτική, λόγω των Μνημονίων, και ψάχνουν κάθε τόσο άλλα θέματα για να διαφοροποιηθούν! Και, βέβαια, το μεγάλο ερώτημα που προκύπτει είναι στο ενδεχόμενο συμμαχιών με ποιον θα πάνε: Με τον ΣΥΡΙΖΑ, τη ΝΔ ή αυτόνομη πορεία; Και μήπως αυτό είναι το ερώτημα που θα κρίνει και την εκλογή του αρχηγού, σε τελευταία ανάλυση;


σχετικα αρθρα