ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Ο Τόμσεν «καρφώνει» ΣΥΡΙΖΑ για τα πλεονάσματα - Άγρια κόντρα με Τσακαλώτο - Πέτσας: Επιβεβαιώνεται η εξόντωση της μεσαίας τάξης

Δημοσίευση 1 Οκτωβρίου 2019, 17:00 / Ανανεώθηκε 1 Οκτωβρίου 2019, 17:44
Ο Τόμσεν «καρφώνει» ΣΥΡΙΖΑ για τα πλεονάσματα - Άγρια κόντρα με Τσακαλώτο - Πέτσας: Επιβεβαιώνεται η εξόντωση της μεσαίας τάξης
Facebook Twitter Whatsapp

Το κλειδί του προβλήματος ήταν η απροθυμία επιβολής σημαντικών μειώσεων για τις συντάξεις και διεύρυνσης της φορολογικής βάσης

Η μάχη για το ποιός ευθύνεται για τον "βραχνά" των υψηλών πλεονασμάτων "άναψε" και πάλι, αυτή τη φορά με αφορμή τις δηλώσεις του επικεφαλής του ευρωπαϊκού τμήματος του ΔΝΤ Πολ Τόμσεν σε εκδήλωση στο London School of Economics με τίτλο «Το ΔΝΤ και η ελληνική κρίση: Μύθοι και πραγματικότητες».

Ο Δανός οικονομολόγος σημείωσε ότι το ΔΝΤ ζητούσε από το 2012 χαμηλά πλεονάσματα αλλά η Αθήνα ευθυγραμμιζόταν με τους Ευρωπαίους υπέρ υψηλότερων στόχων για να τους εντυπωσιάσει με την αποφασιστικότητά της. Αναφερόμενος ιδιαίτερα στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, από το 2015 και μετά είπε: «Ο εκνευρισμός μας ήταν πολύ μεγαλύτερος όταν η πρότασή μας για συνταξιοδοτικές και φορολογικές μεταρρυθμίσεις που θα δημιουργούσαν τον χώρο για φιλοαναπτυξιακές δαπάνες παρουσιάστηκαν ως αίτημα για περισσότερη λιτότητα. Η κυβέρνηση μάλιστα υπερέβαινε εσκεμμένα τον στόχο του πλεονάσματος για να δείξει στους Ευρωπαίους ότι δεν χρειάζεται να εφαρμόσει τις μεταρρυθμίσεις που προτείναμε».

Το κλειδί του προβλήματος διαχρονικά, σύμφωνα με την ανάλυσή του, ήταν η απροθυμία επιβολής σημαντικών μειώσεων της δημόσιας δαπάνης για τις συντάξεις και διεύρυνσης της φορολογικής βάσης (μείωσης του αφορολόγητου). «Η Ελλάδα εξακολουθεί να παρέχει συντάξεις εφάμιλλες με αυτές πιο εύπορων ευρωπαϊκών κρατών χωρίς το ίδιο επίπεδο φορολόγησης της μεσαίας τάξης που επιβάλλουν τα κράτη αυτά», τόνισε.

Σχολιάζοντας τη δήλωση του επικεφαλής του ευρωπαϊκού τμήματος του ΔΝΤ, Πολ Τόμσεν, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος κ. Πέτσας κατά τη διάρκεια της ενημέρωσης των πολιτικών συντακτών, ανέφερε: «Άλλη μια επιβεβαίωση που αφορά τη συνειδητή πολιτική εξόντωσης της μεσαίας τάξης από την προηγούμενη κυβέρνηση, για να επιτευχθούν οι υψηλοί στόχοι των πλεονασμάτων».

Ο κ. Τόμσεν μίλησε επίσης για το πώς ελήφθη η απόφαση να συμμετάσχει το Ταμείο στη διάσωση της Ελλάδας. Αναφερόμενος στον κανονισμό του Ταμείου που δεν επέτρεπε τον δανεισμό σε μέλη των οποίων το χρέος δεν ήταν εξασφαλισμένα βιώσιμο, δήλωσε ότι δεν μπορούσε να εγγυηθεί κάτι τέτοιο για την Ελλάδα. Λόγω του ευρύτερου συστημικού κινδύνου, ωστόσο, όπως είπε, «αποφασίσαμε να αλλάξουμε τον κανονισμό». Σχετικά με τη συμμετοχή του Ταμείου στη διαχείριση της ευρω-κρίσης, σημείωσε ότι «δεν υπήρξε ποτέ αμφιβολία ότι έπρεπε να εμπλακούμε». Σε ερώτηση του καθηγητή του LSE Κέβιν Φέδερστοουν αν ήταν άδικο να κατηγορηθεί η Ελλάδα για μη ιδιοκτησία προγραμμάτων που ήταν τόσο απαιτητικά, ο κ. Τόμσεν αναγνώρισε το ειδικό μέγεθος του ελληνικού προβλήματος. Παρατήρησε, όμως, ότι «όταν το πρόγραμμα πολύ γρήγορα γίνεται αντικείμενο πολιτικής διαμάχης, δεν θα έπρεπε να μας εκπλήσσει που τα κατεστημένα συμφέροντα αντιστέκονται στις μεταρρυθμίσεις».

Για απώλεια της πρόσφατης μνήμης του Πολ Τόμσεν έκανε λόγο, με μία αυστηρή δήλωσή του, ο πρώην υπουργός Οικονομικών, Ευκλείδης Τσακαλώτος, σχολιάζοντας την ομιλία του διευθυντή του Ευρωπαϊκου Τομέα του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου στο London School of Economics. 

Ο τομέραχης Οικονομικών του ΣΥΡΙΖΑ, θέλοντας να περιγράψει τις διαπραγματεύσεις του οικονομικού επιτέλειου όταν ήταν ο ίδιος υπουργός Οικονομικών, απευθυνόμενος στον κ. Τόμσεν, λέει «να του θυμίσουμε τα εξής: 

1) Ότι δεν "συμφωνήσαμε" υψηλά πλεονάσματα οικειοθελώς, αλλά κάτω από την πίεση των πιστωτών. Και παρά την πίεση αυτή ήταν σαφώς χαμηλότερα από αυτά που είχαν συμφωνήσει οι προηγούμενες κυβερνήσεις. 

2) Ότι η υπέρβαση των συμφωνημένων στόχων δεν ήταν επιλογή της ελληνικής κυβέρνησης αλλά αποτέλεσμα των συστηματικών αστοχιών στις "επιστημονικές" προβλέψεις των στελεχών του ΔΝΤ, που οδηγούσαν στην επιβολή περισσότερων μέτρων. 

3) Ότι η παρέμβαση του ΔΝΤ ήταν πάντα ασύμμετρη και πήρε την απόφασή του να μη συμμετέχει στο πρόγραμμα την τελευταία στιγμή. Μέχρι το τέλος του προγράμματος "συμβούλευε" τους πιστωτές να μειώσουν τα πλεονάσματα και να κάνουν περισσότερα για το χρέος, αλλά ποτέ αυτή η πίεση δεν είχε δόντια - δεν υπήρχε απειλή ότι αυτό πρέπει να γίνει έγκαιρα για να εξασφαλιστεί η συμμετοχή του ΔΝΤ»