ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Κωνσταντοπούλου: Η κυβέρνηση δεν είναι ειλικρινής - Μιλούσε στο παρελθόν για πάταξη της διαφθοράς

Δημοσίευση 14 Ιουνίου 2021, 20:00 / Ανανεώθηκε 14 Ιουνίου 2021, 20:45
Κωνσταντοπούλου: Η κυβέρνηση δεν είναι ειλικρινής - Μιλούσε στο παρελθόν για πάταξη της διαφθοράς
Facebook Twitter Whatsapp

«Έχει μεγάλη αξία και σημασία να υπάρξει διαπαιδαγώγηση της κοινωνίας απέναντι σε αυτό το οποίο έχει να κάνει πιο πολύ με το κοινωνικό καθήκον.» ανέφερε

Για τα φλέγοντα ζητήματα της επικαιρότητας όπως είναι το εργασιακό νομοσχέδιο αλλά και τα προνόμια στους εμβολιασμένους έναντι του κορωνοϊού τοποθετήθηκε η επικεφαλής της Πλεύσης Ελευθερίας, Ζωή Κωνσταντοπούλου μιλώντας  στην εκπομπή ‘’Out of the box’’,  στο Timeline.gr .

Για τo εργασιακό νομοσχέδιο και τα εργασιακά«Το νομοσχέδιο είναι μια σύνθεση πολλών διατάξεων εκ των οποίων κάποιες αποτελούν διεθνείς μας υποχρεώσεις που αφορούν τον σεβασμό εργασιακών δικαιωμάτων . Με τρία από τα κεφάλαια του νομοσχεδίου κυρώνονται διεθνείς συμβάσεις ή διεθνείς οδηγίες που  έχουν να κάνουν με βασικά δικαιώματα  όπως είναι η καταπολέμηση της βίας στην εργασία, η καταπολέμηση της παρενόχλησης, οι εγγυήσεις σε θέματα υγείας και ούτω κάθε εξής. Αυτά πολύ καλώς έρχονται, πολύ καλώς κυρώνονται αλλά δεν θα έπρεπε η Κυβέρνηση να τα εμφανίσει σαν κάποιο επίτευγμα της γιατί είναι διεθνείς εγγυήσεις που θα έπρεπε πολλού μάλιστα, να έχουν κυρωθεί και καταστεί εσωτερικό μας Δίκαιο. ‘Άρα δεν είναι ειλικρινής η κυβέρνηση όταν προσπαθεί να εμφανίσει αυτές τις διατάξεις ως κάποια, δήθεν, υπερπροοδευτική  δική της πρωτοβουλία. Από την άλλη πλευρά η Αντιπολίτευση είναι εξόχως υποκριτική  με προεξάρχουσα βέβαια, την Αξιωματική Αντιπολίτευση, τον ΣΥΡΙΖΑ, που έχει φέρει τις κοινωνιοκτόνες και εργασιοκτόνες διατάξεις του 3ου μνημονίου, έχει φέρει το ασφαλιστικό, έχει φέρει περικοπές συντάξεων, αποδοχών και ούτω κάθε εξής και τώρα παριστάνει την προστάτιδα των εργαζομένων. Όσο για την ελάσσονα αντιπολίτευση,  αρκείται σε έναν ρόλο που είναι γνωστός παρωχημένος χιλιοπαιγμένος  αλλά δεν έχει να κάνει με τις ουσιαστικές αγωνίες και τα πραγματικά δικαιώματα των εργαζομένων. Πράγματι το νομοσχέδιο έχει πολύ προβληματικές διατάξεις όπως είναι η αμφισβήτηση ακόμη και των 40 ωρών ως ανώτατο όριο εβδομαδιαίας εργασίας. ’Ήδη το νομοσχέδιο μιλάει για 45 ώρες εργασίας μετά τις οποίες μπορούμε να μιλάμε για υπερωρίες, όπως  επίσης, περιέχει  μια σειρά από διατάξεις μέσα από τις οποίες ελαστικοποιούνται οι σχέσεις εργασίας. Υποτίθεται ότι επαφίεται σε μια ελεύθερη συμφωνία  εργαζομένου εργοδότη  αλλά όλοι ξέρουμε ότι αυτή η σχέση δεν είναι ισότιμη και υπάρχουν αυτοί οι συσχετισμοί που επιτρέπουν σε πολλούς κακούς εργοδότες να επιβάλλονται στους εργαζομένους. Και από την άλλη πλευρά, δεν υπάρχουν οι θεσμικές δικλείδες για να προστατευτούν οι εργαζόμενοι. Βλέπω επίσης πρωτοβουλία  της κυβέρνησης να μετατρέψει την Επιθεώρηση Εργασίας σε Ανεξάρτητη Αρχή. Δεν είναι μια θετική πρωτοβουλία, ούτε θεωρώ ότι είναι μια αθώα πρωτοβουλία. Η Επιθεώρηση Εργασίας είναι ίσως από τις λίγες υπηρεσίες στη χώρα που λειτουργούν υπέρ των εργαζομένων».

Σχετικά με τους εμβολιασμούς και τα προνόμια υπέρ των εμβολιασμένων πολιτών:  «Το θέμα θα πρέπει να τοποθετηθεί μακριά από μια λογική συγκρουσιακή και διχαστική  και πολύ μακριά από μια λογική επιβολής. Περνάει ολόκληρη η ανθρωπότητα μια εμπειρία που δεν την είχαμε φανταστεί, αναζητεί η ανθρωπότητα λύσεις και η επιστημονική κοινότητα, είμαστε κρεμάμενοι από τα χείλη των ειδικών. Από την άλλη όμως, έχουμε φυσικά το κριτήριο μας, τις ανησυχίες μας και τις απορίες μας, σε ένα θέμα όπου ομολογουμένως προοδεύουν αλματωδώς οι ιατρικές λύσεις αλλά  δεν παίρνουμε και τόσες πολλές απαντήσεις. Όπως έχουν τα πράγματα τα εμβόλια είναι η μοναδική λύση προκειμένου να μην κλονιστεί με τρόπο καταλυτικό η ανθρωπότητα. Αυτό δεν σημαίνει ότι οφείλουν όλοι δια μιας να είναι καθησυχασμένοι ή να μην ανησυχούν διότι βεβαίως υπάρχουν ανησυχίες συνδεδεμένες με την ταχύτητα με την οποία τα εμβόλια τέθηκαν στη διάθεση των πολιτών. Έχει μεγάλη αξία και σημασία να υπάρξει διαπαιδαγώγηση της κοινωνίας απέναντι σε αυτό το οποίο έχει να κάνει πιο πολύ με το κοινωνικό καθήκον . Είμαι πολύ έξω και αντίθετη και με την επιβολή υποχρεώσεων και με την επιβολή κυρώσεων προς τους ανθρώπους  ως προς τον εμβολιασμό Είμαι πολύ θετική ως προς τη θεσμοθέτηση κάποιων ενθαρρυντικών μέτρων - όχι προνομίων- αλλά κινήτρων προς τους πολίτες να εμβολιαστούν. Όσον αφορά το δίλημμα ‘’να εμβολιαστώ ή να μην εμβολιαστώ’’ η απάντηση είναι να αναρωτηθούν οι πολίτες  τί θα γινόταν αν δεν εμβολιαζόταν κανείς. Άρα η στάση μας πρέπει να κοινωνική και όχι αντικοινωνική.

Σχετικά με την Προανακριτική Επιτροπή της Βουλής για τον Νίκο Παππά:  «Θεωρώ ότι αυτή η υπόθεση αποκαλύπτει μια όζουσα λειτουργία της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, και  προφανώς δεν είναι υπόθεση μόνον του Νίκου Παππά. Προφανώς ο Παππάς είχε κεντρικότατο ρόλο ελέω Τσίπρα και προφανώς έγινε μια προσπάθεια όχι απλώς έλεγχου κάποιων πεδίων που θα έπρεπε να λειτουργούν  δημοκρατικά και ελεύθερα όπως είναι η δημοσιογραφική ενημέρωση η οποία δυστυχώς στη χώρα μας επί δεκαετίες δεν είναι στην κατάσταση που θα έπρεπε να είναι για να μιλάμε για πρόσβαση των πολιτών στην ελεύθερη πληροφόρηση. Το πιο αποκρουστικό είναι ότι μια Κυβέρνηση που αυτοδιαφημίστηκε ως εκείνη που θα πάτασσε τη διαφθορά και τη διαπλοκή εφάρμοσε εν ριπή οφθαλμού τις χειρότερες πρακτικές  της μαφίας: έγινε χορός εκατομμυρίων που ένα ψήγμα μόνο, η κορυφή του παγόβουνου αποκαλύπτεται σήμερα. Σε αυτό το σημείο θέλω επίσης να παρατηρήσω ότι σε λίγο χρόνο συμπληρώνεται ο συνταγματικώς προβλεπόμενος χρόνος για τον έλεγχο κυβερνητικών προσώπων , του πρώην Πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα και των υπουργών της Κυβέρνησης του, σε σχέση με αξιόποινες πράξεις που διέπραξαν. Είμαι βαθιά απογοητευμένη από το γεγονός ότι δεν θα ελεγχθεί ο κύριος Τσίπρας ούτε για το Μάτι μολονότι είχαμε θύματα, δεν θα ελεγχθούν ούτε για το σκάνδαλο της Συμφωνίας των Πρεσπών και τις συναλλαγές για τις οποίες  παρακολουθήσαμε να καταγγέλλουν ο ένας τον άλλον στην τότε κυβέρνηση,  δεν θα ελεγχθούν ούτε για τους εξοπλισμούς στη Σαουδική Αραβία, και τα λοιπά σκάνδαλα, ούτε για την υπόθεση Πετσίτη, ούτε για τίποτα. Είναι νομίζω ξεκάθαρο ότι αυτό αποτελεί επιλογή της Κυβέρνησης της ΝΔ, παρόμοια με την επιλογή που έκανε η κυβέρνηση Τσίπρα, δηλαδή να χρησιμοποιηθεί η διαδικασία των προανακριτικών και προκαταρκτικών επιτροπών  ως φόβητρο αλλά στην ουσία να μην ελεγχθεί κανείς».

Σχετικά με την υπόθεση Παπαγγελόπουλου: «Και αυτή η υπόθεση, όπως και του Παππά, είναι υποθέσεις που αφορούν κατάχρηση εξουσίας και συγκροτούν πλήγμα στη δημοκρατική λειτουργία του πολιτεύματος και προφανώς εκπορεύονται από τον κύριο Τσίπρα. Μην κοροϊδευόμαστε. Αλλιώς θα πιστέψουμε και τον κύριο Σημίτη, που μας έλεγε ότι δεν ήξερε για τον Μαντέλη, τον Τσουκάτο, τον Τσοχατζόπουλο. Έτσι και ο Τσίπρας,  δεν  ήξερε για τον Παπαγγελόπουλο, δεν ήξερε για τον Παππά, δεν ήξερε για τον Πολάκη, δεν ήξερε τίποτα. Αυτά δεν πείθουν κανέναν και δυστυχώς αποθαρρύνουν τους πολίτες να ασχοληθούν με την πολιτική γιατί τους πείθουν ότι ‘’όλοι ίδιοι είναι’’ ότι δεν πρόκειται να υπάρξει κάθαρση. Άρα ο απλός πολίτης αισθάνεται πως δεν έχει ελπίδα».

Σχετικά με τις συνεργασίες της Πλεύσης Ελευθερίας και το ενδεχόμενο  συμμετοχής του κόμματος σε κάποιο, λεγόμενο,  "προοδευτικό μέτωπο":  «Δεν με απασχολεί κανενός είδος ανακάτεμα της τράπουλας των διεφθαρμένων πολιτικών Δεν με απασχολεί κανένα είδος συμμαχίας για την εξουσία,  με απασχολεί και μας απασχολεί στην Πλεύση Ελευθερίας ένας άλλος τρόπος άσκησης της πολιτικής που μπορεί να οδηγήσει και στην ευθύνη ανάληψης της διακυβέρνησης  αλλά δεν στοχεύει σε αυτήν ως αυτοσκοπό. Νομίζω ότι έχω αποδείξει ότι δεν συνέδεσα ούτε την πορεία μου, ούτε την ύπαρξη μου με θέσεις εξουσίας και καλό είναι να έχουμε στο νου μας ότι η πολιτική μπορεί να ασκηθεί και θα έπρεπε να ασκείται ανιδιοτελώς και κυρίως κοινωφελώς. Για το καλό δηλαδή, του τόπου και της κοινωνίας. Και όχι για να αποκτήσει ο ένας και ο άλλος αυτά που του έλειπαν ή αυτά που λιγουρευόταν. Η προτεραιότητα μας στην  Πλεύση Ελευθέριας δεν είναι να κινηθούμε μόνοι . Η προτεραιότητα μας είναι να κινηθούμε με τρόπο που θα είναι ειλικρινής απέναντι στους πολίτες. Αυτά που θα πούμε, αυτά  και να κάνουμε».

Σχετικά με τη δημόσια εικόνα της Ζωής Κωνσταντοπούλου όπως συχνά προβάλλεται  με αρνητικό πρόσημο από  τμήμα των ΜΜΕ: «Είναι γνωστό ότι αν κάποιος προσπαθήσει να υπηρετήσει αυτά που πιστεύει χωρίς να μπει σε διαδικασίες παζαριών στοχοποιείται. Την έχω ζήσει αυτή τη στοχοποίηση σε όλα τα επίπεδο και την έχω αποκρούσει μολονότι επιχειρείται  να δημιουργηθεί δ μια παγιωμένη εικόνα, όπως την επιθυμούν αυτοί που τη φιλοτεχνούν. Είναι μεγάλη τιμή για μένα να μην είμαι διαχειρίσιμη και  ελπίζω ποτέ να μην έχουμε διαχειρίσιμους πολιτικούς εκπροσώπους. Αλλά ούτε και πολιτικούς εκπροσώπους που να είναι διαχειριστές. Ούτε οι διαχειρίσιμοι, ούτε οι διαχειριστές μπορούν να υπηρετήσουν την κοινωνία. Όσο για το ποια πραγματικά είναι η Ζωή Κωνσταντοπούλου,  για αυτό  αφήνω να  ρωτήσετε τους ανθρώπους που με ξέρουν, τους φίλους μου, τους συνεργάτες μου αλλά και τους απλούς πολίτες οι οποίοι παρ’ όλη αυτή τη λάσπη που έχει πεταχτεί στον ανεμιστήρα, εδώ και χρόνια, μπορούν να διακρίνουν. Κι εγώ έχω μεγάλη εμπιστοσύνη στο κριτήριο των πολιτών».

Για τους Γιάνη Βαρουφάκη και Παναγιώτη Λαφαζάνη«Ο κύριος Βαρουφάκης είναι αυτή την ώρα  στη Βουλή ευαγγελιζόμενος τα αντίθετα από εκείνα που έκανε όταν είχε την εξουσία και τη δυνατότητα. Θυμίζω ότι όταν  ήταν Υπουργός Οικονομικών το πρώτο πράγμα που έκανε ήταν ότι υπέγραψε τον προάγγελο του μνημονίου με τη συμφωνία της; 20ης Φεβρουαρίου 2015. Και όταν ο λαός ψήφισε ‘’ΟΧΙ’’ στις 5 Ιουλίου   ο κύριος Βαρουφάκης παραιτήθηκε Γιατί; Γιατί είχε υπολογίσει το ‘’ναι’’ Επομένως, είναι πολύ ξένο σε εμένα το παράδειγμα του πολιτικού που λέει αυτά που θέλουν να ακούσουν οι πολίτες αλλά έχει κάνει τα αντίθετα Έχουμε τεράστια  απόσταση με τον κύριο Βαρουφάκη,  άλλωστε αρνήθηκε να χρησιμοποιήσει την πολύ σοβαρή δουλειά που έκανε η Επιτροπή Αλήθειας Δημοσίου Χρέους με τα πορίσματά της τα οποία ως Υπουργός Οικονομικών θα μπορούσε να τα αξιοποιήσει υπέρ της χώρας. Δεν το έκανε. Και η εξήγηση που έδινε ήταν ότι ‘’εγώ βαριέμαι να ασχοληθώ με το χρέος’’. Εγώ όμως, δεν βαριέμαι. Δεν μπορώ να χρεώσω 40 χιλιάδες ευρώ σε κάθε μωρό  στην Ελλάδα επειδή βαριέμαι.  Όσον αφορά τον Παναγιώτη Λαφαζάνη είναι μια άλλη περίπτωση, μια άλλη πολιτική αντίληψη που έχει να κάνει με μια παλαιά λειτουργία των κομμάτων, η οποία εμένα δεν μπορεί να με εκφράσει, όχι γιατί είμαι νεώτερη σε ηλικία αλλά  γιατί δεν πιστεύω στους κομματικούς μηχανισμούς, δεν πιστεύω  στις λειτουργίες των κομματικών γραφειοκρατιών. Πιστεύω πάρα πολύ στην κινηματική ενεργοποίηση των πολιτών».

Ακολουθήστε το Newpost.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, στο Newpost.gr