ΥΓΕΙΑ

Οι παχουλοί δεν χαίρονται τα γλυκά

Δημοσίευση 30 Δεκεμβρίου 2010, 12:24 / Ανανεώθηκε 27 Ιουνίου 2013, 14:55
Οι παχουλοί δεν χαίρονται τα γλυκά
Facebook Twitter Whatsapp

Σύμφωνα με αμερικανική έρευνα, οι υπέρβαροι και οι παχύσαρκοι νιώθουν μικρότερη ευχαρίστηση από τη κατανάλωση λαχταριστών τροφών και ροφημάτων από εκείνους που δεν αντιμετωπίζουν πρόβλημα με το βάρος τους.

Σύμφωνα με αμερικανική έρευνα, οι υπέρβαροι και οι παχύσαρκοι νιώθουν μικρότερη ευχαρίστηση από τη κατανάλωση λαχταριστών τροφών και ροφημάτων από εκείνους που δεν αντιμετωπίζουν πρόβλημα με το βάρος τους.

Οι ερευνητές πειραματίστηκαν συγκεκριμένα με το ρόφημα μιλκσέικ, που είναι ιδιαίτερα δημοφιλές στις ΗΠΑ. Χρησιμοποιώντας ειδικούς τομογράφους εγκεφάλου, διαπίστωσαν ότι οι υπέρβαροι και οι παχύσαρκοι την ώρα που έπιναν το μιλκσέικ, παρουσίαζαν μειωμένη δραστηριότητα σε ένα εγκεφαλικό κέντρο ιδιαίτερα σημαντικό για την ικανοποίηση του ατόμου.

Ειδικότερα, υπολειτουργούσε το τμήμα του εγκεφάλου που σχετίζεται με την ανταμοιβή. Στους αδύνατους εθελοντές πάντως η κατανάλωση του μιλκσέικ κορύφωνε και τη δραστηριότητα του προαναφερόμενου κέντρου. Κατέληξαν, λοιπόν, στο συμπέρασμα πως όσο μεγαλύτερος είναι ο ΔΜΣ (Δείκτης Μάζας Σώματος), τόσο μικρότερη είναι η ευχαρίστηση που νιώθει κάποιος όταν καταναλώνει μια γευστική τροφή.

Το φαινόμενο αυτό ήταν πιο έντονο στους παχουλούς που είχαν το λεγόμενο «γονίδιο της παχυσαρκίας», δηλαδή ένα γονίδιο που το διαθέτει περίπου το 1/3 του πληθυσμού και που θεωρείται ότι προδιαθέτει στο πάχος.

Γιατί, όμως, οι παχουλοί δεν ευχαριστιούνται τα γλυκά όσο οι αδύνατοι; Οι επιστήμονες ξέρουν από άλλα πειράματα ότι ειδικά τα παχουλά παιδιά δεν παρουσιάζουν αυτή την ιδιαιτερότητα: όταν δηλαδή τρώνε ένα γλυκό, το ευχαριστιούνται περισσότερο από τα αδύνατα. Τι αλλάζει στην ενηλικίωση; «Πιθανόν», αναφέρουν στη μελέτη τους οι ειδικοί, «η αίσθηση ανταμοιβής να μειώνεται ως αποτέλεσμα της υπερφαγίας κατά τη διάρκεια της ζωής μας. Η μείωση, δηλαδή, της ευχαρίστησης είναι συνέπεια της υπερφαγίας και όχι αιτία.» Πιστεύουν δηλαδή ότι όσο μεγαλώνει κανείς και συνεχίζει να τρώει τις ίδιες τροφές που του προκαλούν ευχαρίστηση, υπερδιεγείρει το κέντρο ανταμοιβής του εγκεφάλου του και κάποια στιγμή αυτό παύει πλέον να ανταποκρίνεται. Γι’ αυτό και όσο υψηλότερο ΔΜΣ έχει κανείς, τόσο μικρότερη είναι η δραστηριότητα στην περιοχή της ανταμοιβής του εγκεφάλου.

Τα αποτελέσματα της έρευνας παρουσιάστηκαν στο συνέδριο του Αμερικανικού Κολεγίου Νευροψυχοφαρμακολογίας στο Μαϊάμι.