Αφήστε τη Δικαιοσύνη να μιλήσει 

Γιατί δεν αφήνουμε, επιτέλους, τη Δικαιοσύνη να κάνει τη δουλειά της;

Τις τελευταίες ημέρες έχουμε μετατρέψει ραδιόφωνα, τηλεοπτικά πλατό και κοινωνικά δίκτυα σε ανακριτικά γραφεία. Ο καθένας καταθέτει τη δική του εκδοχή, βγάζει συμπεράσματα, αναζητεί ενόχους και, μερικές φορές, εκδίδει και απόφαση.

Δεν γνωρίζουμε ολόκληρη τη δικογραφία ούτε τι ακριβώς συνέβαινε στο περιβόητο «ιατρείο». Δεν γνωρίζουμε ποιος έκανε τι, ποιος γνώριζε, ποιος όφειλε να γνωρίζει και κυρίως ποιες πράξεις ή παραλείψεις μπορούν να στοιχειοθετήσουν ευθύνη.

Αυτή είναι δουλειά των ανακριτών και των εισαγγελικών αρχών. Αυτοί έχουν τη θεσμική αρμοδιότητα να συγκεντρώσουν έγγραφα, να εξετάσουν μάρτυρες, να αξιολογήσουν πραγματογνωμοσύνες και να φτάσουν, μέσα από αποδείξεις και όχι εντυπώσεις, στην αλήθεια.

Το γενικότερο πρόβλημα των ανεξέλεγκτων ή παράνομα λειτουργούντων ιατρείων ασφαλώς υπάρχει και απαιτεί απαντήσεις. Αλλά δεν πρόκειται να λυθεί μέσα από πρωινές εκπομπές και τηλεοπτικά παράθυρα. Λύνεται με ελέγχους, κανόνες, κυρώσεις και κράτος που λειτουργεί πριν συμβεί το κακό.

Και κάτι ακόμη.

Οι δεκάδες «επώνυμοι» που, σύμφωνα με όσα έχουν δημοσιοποιηθεί, πέρασαν κατά καιρούς από το συγκεκριμένο ιατρείο έχουν, κατά τη γνώμη μου, μια υποχρέωση πρωτίστως ηθική: να προσέλθουν οικειοθελώς στις αρμόδιες αρχές και να πουν όσα γνωρίζουν.

Όχι στις κάμερες.

Στον ανακριτή.