Αλλιώς μας τα μαθαίνουν στο σχολείο

«Εγώ Γραικός εγεννήθηκα, Γραικός θε να αποθάνω» – Αθανάσιος Διάκος

Γεννήθηκε στην Άνω Μουσουνίτσα του Νομού Φωκίδας το 1788 (σήμερα το χωριό λέγεται Αθανάσιος Διάκος) και το πραγματικό του όνομα ήταν Αθανάσιος Μασαβέτας.

Όταν κάτι μεταφέρεται από γενιά σε γενιά, ακόμα και αν είναι ιστορικό γεγονός, υπόκειται σε αλλαγές. Η ιστορία αλλάζει ανάλογα με την παιδεία, την κουλτούρα, την σεμνοτυφία, τη θρησκοληψία κτλ. κτλ. Όταν είμαστε πιτσιρίκια στο σχολείο δεν μπορούν να μας πουν «στα ίσια» τι έγινε. Έψαξα και διάβασα πολλές διάφορες μαρτυρίες και συγγράμματα… για να καταλάβω τι ήταν αυτό το περίφημο «σούβλισμα» του Αθανάσιου Διάκου. Τελικά δεν ήταν σούβλισμα.

Ο Αθανάσιος Διάκος λοιπόν ήταν ένα πανέμορφο λεβεντόπαιδο. Περπατούσε και έτριζαν οι δρόμοι. Συγκέντρωνε όλα τα βλέμματα πάνω του – αρσενικά και θηλυκά. Από παιδί ήταν έτσι, και στην εφηβεία του τα πράγματα έγιναν ακόμα καλύτερα. Κούκλος με τα όλα του. Ήταν γεμάτος ομορφιά, υγεία και ερωτισμό. Ο πατέρας του Νικόλαος, μη μπορώντας να αντέξει τα βάρη της πολυμελούς οικογένειάς του, τον έστειλε δόκιμο μοναχό στο κοντινό μοναστήρι του Αγίου Ιωάννου Προδρόμου, σε ηλικία 12 ετών. Πέντε χρόνια αργότερα – στα 17 του – χειροτονήθηκε διάκονος κι από τότε του έμεινε το Αθανάσιος Διάκος.

Μια μέρα ένας Τούρκος αγάς τον είδε μέσα στο μοναστήρι και γυάλισε το μάτι του. Ο πόθος για τον δόκιμο 17χρονο μοναχό τον αναστάτωσε. Ήθελε να τον ρίξει στο κρεβάτι πάση θυσία. Μετά από μερικά ποτηράκια κρασί, επήλθε η χαλάρωση και έφυγαν οι όποιες αναστολές. Χωρίς να σεβαστεί τη στρατιωτική του ιδιότητα, χωρίς να σεβαστεί το μοναστήρι, άρχισε να φλερτάρει απροκάλυπτα τον νεαρό διάκο και να του φέρεται απρεπώς. Η ατμόσφαιρα ηλεκτρίστηκε. Μεθυσμένος καθώς ήταν τον φώναξε στο δωμάτιο του, και του όρμησε. Ήταν το λάθος της ζωής του. Το ελληνόπουλο του ‘κοψε το λαρύγγι και την ίδια στιγμή η ελληνική επανάσταση κέρδισε ένα φανατικό αγωνιστή, μία από τις πλέον ρομαντικές φυσιογνωμίες του 1821.

Ο μικρός εξαφανίστηκε από προσώπου γης, και πήγε στα βουνά με τους επαναστάτες αλλά δυστυχώς στην Μάχη της Αλαμάνας τον συνέλαβαν. Όταν ανακάλυψαν ότι είναι ο επικηρυγμένος μοναχός που είχε σφάξει τον Τούρκο Αγά, έβγαλαν πάνω του όλη τους την λύσσα. Σου λέει δεν υπέκυψες τότε στις ορέξεις του αγά; Τώρα θα σε παλουκώσουμε. Ναι ακριβώς. Τον παλούκωσαν, δεν τον σούβλισαν. Θάνατος με ανασκολοπισμό. (Σκόλοψ είναι ο πάσσαλος).

«Για δες καιρό που διάλεξε ο Χάρος να με πάρει, τώρα που ανθίζουν τα κλαδιά και βγάζει η γη χορτάρι» – Αθανάσιος Διάκος

Αυτή είναι η πραγματική ιστορία του Αθανάσιου Διάκου, ενός από τους επιφανέστερους Έλληνες ήρωες – οπλαρχηγούς του πρώτου έτους της Ελληνικής Επανάστασης του 1821. Μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία το 1818, το 1820 έγινε αρματολός στη Λιβαδειά και ήταν οπλαρχηγός που έδρασε στην Στερεά Ελλάδα. Δολοφονήθηκε από τους Τούρκους και κάηκε στις 24 Απριλίου 1821. Ήταν μόλις 33 ετών. Ο Ελληνικός Στρατός του απένειμε τιμητικά τον βαθμό του Στρατηγού.

• Αθανάσιος Διάκος
• Ελληνική Επανάσταση