Aμετανόητος Τσελίκ: «Ακραίες οι συμπεριφορές Ελλάδας και Κύπρου»

Σε μια νέα πρόκληση που δυναμιτίζει το κλίμα στην Ανατολική Μεσόγειο, ο εκπρόσωπος του κυβερνώντος κόμματος AKP, Ομέρ Τσελίκ, εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση κατά της Ελλάδας και της Κυπριακής Δημοκρατίας. Μιλώντας στο τηλεοπτικό δίκτυο «A Haber», ο Τούρκος αξιωματούχος υιοθέτησε μια ιδιαίτερα επιθετική ρητορική, χαρακτηρίζοντας τις κινήσεις της Αθήνας και της Λευκωσίας ως «ακραίες συμπεριφορές», την ίδια στιγμή που επιχείρησε να παρουσιάσει την Τουρκία ως τη μοναδική δύναμη σταθερότητας σε μια περιοχή που φλέγεται.

Ο Τσελίκ χρησιμοποίησε τον γεωγραφικό χάρτη για να στηρίξει το αφήγημά του, περιγράφοντας την Άγκυρα ως το επίκεντρο παγκόσμιων γεωπολιτικών ρηγμάτων που μετατοπίζονται βίαια. Σύμφωνα με την ανάλυσή του, η Τουρκία βρίσκεται «περικυκλωμένη» από κρίσεις: στον Βορρά ο πόλεμος Ρωσίας – Ουκρανίας συμπληρώνει πλέον πέντε χρόνια, στον Νότο η σύγκρουση στη Γάζα και η ισραηλινή επιθετικότητα σε Λίβανο και Συρία κλιμακώνονται, ενώ στα ανατολικά το Ιράν βιώνει μια πρωτοφανή κρίση. Μέσα σε αυτό το εκρηκτικό σκηνικό, ο εκπρόσωπος του Ερντογάν επέλεξε να στοχοποιήσει την ελληνική πλευρά, εντάσσοντάς την στους παράγοντες που προκαλούν αστάθεια.

Η ρητορική της έντασης και τα «ρήγματα»

Η πρόκληση Τσελίκ δεν περιορίστηκε μόνο στο Αιγαίο και την Κύπρο. Συνέδεσε τις «ακραίες συμπεριφορές» της Ελλάδας με τις εθνοτικές εντάσεις στα Βαλκάνια, υποστηρίζοντας ότι η Τουρκία αποτελεί το μοναδικό σημείο αναφοράς που εμποδίζει την πλήρη αποδιοργάνωση του συστήματος. Η αναφορά του σε «μετατόπιση ρηγμάτων» από τον πόλεμο Πακιστάν – Ινδίας μέχρι τις τριβές στις σχέσεις ΗΠΑ – Ευρώπης, αποκαλύπτει την πρόθεση της τουρκικής ηγεσίας να αυτοπροβληθεί ως παγκόσμιος διαμεσολαβητής, υποβαθμίζοντας ταυτόχρονα τον ρόλο των γειτόνων της.

Η αντίφαση με τα «ήρεμα νερά»

Οι δηλώσεις αυτές έρχονται σε ευθεία αντίθεση με την προσπάθεια για διατήρηση «ήρεμων νερών» στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Ενώ η Αθήνα επιμένει στη διεθνή νομιμότητα και τον διάλογο, η Άγκυρα επανέρχεται στη γνωστή τακτική των κατηγοριών περί προκλήσεων, προσπαθώντας να δικαιολογήσει τη δική της αναθεωρητική πολιτική. Ο Τσελίκ, με τις αναφορές του σε «γενοκτονία στη Γάζα» και «επιθετικότητα του Ισραήλ», επιχείρησε να συνδέσει τη στάση της Ελλάδας και της Κύπρου με ένα ευρύτερο μέτωπο που, κατά την άποψή του, δρα αποσταθεροποιητικά στην περιοχή.

Το γεγονός ότι η Τουρκία παρουσιάζεται ως το «σημείο αναφοράς ακριβώς στη μέση όλων αυτών» υποδηλώνει μια διάθεση για πιο ενεργητική παρέμβαση στα ανοιχτά μέτωπα. Ωστόσο, η στοχοποίηση της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Ελλάδας δείχνει ότι η τουρκική πλευρά δεν είναι διατεθειμένη να εγκαταλείψει τη ρητορική της «Γαλάζιας Πατρίδας», χρησιμοποιώντας τις διεθνείς κρίσεις ως προπέτασμα καπνού για τις δικές της επιδιώξεις.

• Ομέρ Τσελίκ