Ανάλυση Foreign Policy: Το Ισραήλ προετοιμάζεται για νέο πόλεμο με το Ιράν, αλλά αυτή τη φορά μπορεί να τον χάσει

Ο πόλεμος του Ιουνίου ανάμεσα σε Ισραήλ και Ιράν δεν ήταν απλώς μια διαμάχη για το πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης. Ήταν μια μάχη για την ίδια την ισορροπία δυνάμεων στη Μέση Ανατολή — και, σύμφωνα με την ανάλυση του Foreign Policy, το Ισραήλ πέτυχε μόνο έναν από τους τρεις στρατηγικούς στόχους του.

Ο μακρύς πόλεμος του Ιράν — και το «χαστούκι» στην ισραηλινή αεράμυνα

Στον πρώτο γύρο, το Ιράν έπαιξε μακροπρόθεσμα, ρυθμίζοντας τις πυραυλικές επιθέσεις του. Στον επόμενο, προειδοποιεί το Foreign Policy, η Τεχεράνη είναι πιθανό να χτυπήσει αποφασιστικά από την αρχή, για να διαλύσει κάθε ιδέα υποταγής στην ισραηλινή στρατιωτική κυριαρχία.

Παρά τις βαριές απώλειες σε στρατιωτικούς και αμάχους, το Ιράν κατάφερε κάτι κρίσιμο: μέσα σε μόλις 12 ημέρες έφερε την ισραηλινή αεράμυνα σε σημείο εξάντλησης, μετατρέποντάς την —όπως σημειώνει η ανάλυση— σε «σουρωτήρι». Η ισραηλινή επιβίωση σε αυτό το σκηνικό εξαρτήθηκε από την αμερικανική τεχνολογία και την έκτακτη διάθεση του 25% των αντιπυραυλικών συστημάτων THAAD των ΗΠΑ.

Οι τρεις στόχοι του Ισραήλ — και η μερική νίκη

Το Ισραήλ ήθελε:

1. Να εμπλέξει τις ΗΠΑ σε άμεσο πόλεμο με το Ιράν.

2. Να αποκεφαλίσει το ιρανικό καθεστώς.

3. Να μετατρέψει το Ιράν σε μια «νέα Συρία» ή «νέο Λίβανο», ευάλωτο σε ατιμώρητους βομβαρδισμούς.

Από αυτούς, μόνο ο πρώτος επιτεύχθηκε — και μάλιστα προσωρινά. Ο Ντόναλντ Τραμπ συμμετείχε σε περιορισμένες επιθέσεις, αλλά δεν προχώρησε σε πλήρη εμπλοκή. Αυτό άλλαξε τα δεδομένα: το Ισραήλ δεν κατάφερε να τον κρατήσει δεσμευμένο στον πόλεμο.

Το σχέδιο αποσταθεροποίησης που γύρισε μπούμερανγκ

Οι στοχευμένες δολοφονίες 30 ανώτερων διοικητών και 19 πυρηνικών επιστημόνων διέκοψαν προσωρινά την ιρανική διοίκηση, αλλά μέσα σε 18 ώρες η Τεχεράνη είχε αντικαταστήσει τους περισσότερους και εξαπέλυσε μαζικό πυραυλικό μπαράζ.

Ακόμη και η πρωτοφανής επιχείρηση ψυχολογικού πολέμου —με πράκτορες της Μοσάντ να καλούν απευθείας Ιρανούς στρατηγούς απειλώντας τους και τις οικογένειές τους— απέτυχε. Κανείς δεν υπέκυψε, ενώ η ιρανική κοινωνία, αντί να στραφεί κατά του καθεστώτος, συσπειρώθηκε γύρω του. Ένα κύμα εθνικισμού πλημμύρισε τη χώρα.

Αντί για αποδυνάμωση, ενδυνάμωση

Η επίθεση, αντί να απονομιμοποιήσει την Ισλαμική Δημοκρατία, ενίσχυσε τη ρητορική της. Πολλοί Ιρανοί, ακόμη και επικριτές του καθεστώτος, δηλώνουν τώρα ότι η επένδυση σε πυραύλους και περιφερειακή άμυνα ήταν σωστή. Όπως είπε ένας καλλιτέχνης στην Τεχεράνη:

«Οι βόμβες που αντιμετωπίζουμε είναι μία. Αν δεν έχουμε ισχυρές άμυνες σε όλη την περιοχή, ο πόλεμος θα έρθει σε εμάς.»

Το μέλλον: μια αιματηρότερη συνέχεια

Σύμφωνα με το Foreign Policy, η επόμενη φάση μπορεί να είναι πιο σύντομη αλλά πολύ πιο αιματηρή. Η ισραηλινή στρατιωτική ηγεσία μιλά ήδη για «νέο κεφάλαιο» στη σύγκρουση. Αν οι ΗΠΑ εμπλακούν βαθύτερα, η περιοχή μπορεί να βρεθεί σε πόλεμο που θα κάνει τον πόλεμο του Ιράκ να μοιάζει «εκδρομή».

• Foreign Policy
• Ανάλυση
• Ιράν
• Ισραήλ