Από την «αριστεία» στο προσόν να είναι κανείς «κολλητός»

Γράφει ο Λάζαρος Τετράδης

Το είχε πει ο Κώστας Σημίτης: «η Ιστορία δεν γράφεται από τους περιστασιακούς ένοικους της εκτελεστικής εξουσίας». Ο πρώην πρωθυπουργός, που βλέπει σήμερα τα τέκνα του εκσυγχρονισμού να στριμώχνονται στους διαδρόμους του Μεγάρου Μαξίμου είχε εκφράσει με ακρίβεια και κυνισμό την αντίληψη της σημερινής ηγεσίας της Νέας Δημοκρατίας και της μερίδας του εκσυγχρονιστικού ΠΑΣΟΚ, που είδε το φως το αληθινό στην Δεξιά.

Υπάρχουν δύο κατηγορίες σύμφωνα με αυτή την αντίληψη: Αυτοί που ελέγχονται για την άσκηση της εξουσίας και αυτοί που έχουν την πολυτέλεια να μην ελέγχονται. Γιατί οι δεύτεροι είναι μόνιμοι ένοικοι ελέω χρησικτησίας. Είναι ιδιοκτήτες. Ασκούν κληρονομικά δικαιώματα στη χώρα. Είναι πρίγκιπες. Είναι καθεστώς.

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη δικαίωσε πλήρως την αντίληψη Σημίτη. Στις πρώτες εβδομάδες στην εξουσία, με αποκορύφωμα την Επιτροπή Ανταγωνισμού και την ΕΥΠ, οι υπουργοί του Κυριάκου Μητσοτάκη συμπεριφέρονται… σαν στο σπίτι τους. Ιδίως στην περίπτωση της ΕΥΠ με μια τροπολογία – σκάνδαλο καταστρατηγείται κάθε έννοια αξιοκρατίας, προκειμένου να τοποθετηθεί σε μια άκρως κομβική θέση ένα «σκοτεινό πρόσωπο», χωρίς πτυχίο, που παράνομα επέλεξε ο ίδιος ο κ. Μητσοτάκης, όπως παραδέχεται εμμέσως και η κυβέρνηση αλλάζοντας με την συγκεκριμένη τροπολογία τα απαραίτητα προσόντα που θα πρέπει να έχει ο αρχηγός της ΕΥΠ.

Αλλά δε σταματούν εκεί. Του δίνουν αρμοδιότητες να τοποθετεί «συνδέσμους» της Υπηρεσίας χωρίς καμία ανακοίνωση σε όποια δημόσια υπηρεσία θέλει, αναβιώνοντας στην ΕΥΠ σκοτεινές πρακτικές της πάλαι ποτέ ΚΥΠ για τον έλεγχο του κράτους.

Την ώρα που αμφισβητείται το δικαίωμα των πιο αδύναμων μαθητών να εισέλθουν στην ανώτατη εκπαίδευση, κρίνεται ως κατάλληλος για αρχηγός της ΕΥΠ ένας άνθρωπος που δεν έχει καν πτυχίο!

Την ώρα που η Νέα Δημοκρατία επένδυε επί χρόνια στη σοφιστεία της «αριστείας», πλέον αρκεί και μόνο το προσόν να είναι κανείς «κολλητός Μητσοτάκη» προκειμένου να πάρει τις πιο νευραλγικές θέσεις στην κρατική μηχανή. Και ας μείνει και η εθνική ασφάλεια λίγο ακέφαλη στο κενό, μία τριανταριά μέρες. Δε χάλασε ο κόσμος. Θα ξαναβρει το κεφάλι της διά τροπολογίας.

Την ώρα που απαξιώθηκε από την Νέα Δημοκρατία πλήρως η δημόσια διοίκηση με την μέθοδο των επαπειλούμενων απολύσεων επί υπουργού Μητσοτάκη, σήμερα επιστρέφουμε με μια κίνηση απευθείας πίσω στην αλήστου μνήμης εποχή Γρυλλάκη. Τότε που καταργούνταν κάθε έννοια θεσμικότητας και εξωθεσμικοί παράγοντες ή αντιθεσμικά επιλεγμένα πρόσωπα ασκούσαν χωρίς έλεγχο κρατική πολιτική.

Πρόκειται για… μια αναμενόμενη «κανονικότητα», από ένα συγκεκριμένο σύστημα που προσπαθεί να επανέλθει πλήρως. Από το ίδιο σύστημα που προετοίμασε και εξέθρεψε την πολιτική κρίση, απόληξη της οποίας ήταν η οικονομική κρίση. Και δεν είναι μόνο αυτό. Πρόκειται για μια δεξιά, καραδεξιά θα έλεγα «κανονικότητα», που ακόμα δεν έχει ξεδιπλωθεί πλήρως και βρίσκεται μόνο στην αρχή της.

• Κυριάκος Μητσοτάκης
• Κώστας Σημίτης