Αποσπάσματα-σοκ στη Le Monde από τη βιογραφία της Ζιζέλ Πελικό: «Ίσως η ντροπή να φεύγει ευκολότερα όταν είσαι 70 ετών»

Η γαλλική εφημερίδα Le Monde δημοσίευσε αποσπάσματα από την αυτοβιογραφία της Ζιζέλ Πελικό, μιας γυναίκας που βρέθηκε στο επίκεντρο μιας από τις πιο συγκλονιστικές υποθέσεις οργανωμένων βιασμών στη Γαλλία. Στα απομνημονεύματά της μιλά ανοιχτά για την ιστορική δίκη των βιαστών της, αλλά και για τον διεθνή αντίκτυπο της απόφασής της να αρνηθεί τη διεξαγωγή της δίκης κεκλεισμένων των θυρών.

Η Ζιζέλ Πελικό, που εξελίχθηκε σε εμβληματική μορφή για γυναίκες σε όλο τον κόσμο, υπήρξε θύμα του πρώην συζύγου της, Ντομινίκ Πελικό. Για περίπου δέκα χρόνια, εκείνος τη νάρκωνε με αγχολυτικά και στη συνέχεια τη βίαζε — είτε ο ίδιος είτε άνδρες που στρατολογούσε διαδικτυακά για τον σκοπό αυτό. Στο βιβλίο της με τίτλο «Και η χαρά της ζωής», το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 17 Φεβρουαρίου σε 22 γλώσσες, γράφει σε πρώτο πρόσωπο: «Αν ήμουν είκοσι χρόνια νεότερη, ίσως να μην τολμούσα να αρνηθώ τη δίκη κεκλεισμένων των θυρών».

«Φοβόμουν τον αριθμό τους»

Η Πελικό αναφέρεται αναλυτικά στη δίκη που πραγματοποιήθηκε στην Αβινιόν το 2024 και συγκλόνισε τη διεθνή κοινή γνώμη — τόσο για τον μεγάλο αριθμό των κατηγορουμένων όσο και για την επιλογή της να απαρνηθεί την ανωνυμία και να μιλήσει δημόσια. «Όταν σκέφτομαι τη στιγμή που πήρα αυτή την απόφαση, λέω πως αν ήμουν 20 χρόνια νεότερη ίσως να μην είχα τολμήσει. Θα φοβόμουν τα βλέμματα —εκείνα τα σάπια βλέμματα με τα οποία μια γυναίκα της γενιάς μου έμαθε να συμβιβάζεται», γράφει. Και συνεχίζει: «Ίσως η ντροπή να φεύγει ευκολότερα όταν είσαι 70 ετών και κανείς δεν σε προσέχει πια. Δεν ξέρω. Δεν φοβόμουν τις ρυτίδες μου, ούτε το σώμα μου».

Παραδέχεται, ωστόσο, πως πριν από τη δίκη ένιωθε αμφιθυμία. «Εκείνον βιαζόμουν να τον αντικρίσω απέναντί μου. Για εκείνους, όμως, φοβόμουν τον αριθμό τους». Όσο πλησίαζε η διαδικασία, τόσο εντονότερη γινόταν η αγωνία της: «Φανταζόμουν ότι θα γινόμουν όμηρος του βλέμματός τους, των ψεμάτων τους, της θρασυδειλίας και της περιφρόνησής τους».

Όταν αντίκρισε για πρώτη φορά τις φωτογραφίες

«Εκείνο το πρωινό δεν άκουσα το τηλέφωνο να χτυπά. Καθόμουν στις κερκίδες ενός γηπέδου τένις. Η Σαρλίζ έτρεχε πίσω από κάθε μπαλιά, κι εγώ με την Κλεμάνς [την άλλη της εγγονή] την παρακολουθούσαμε με το βλέμμα. Το φόρχαντ της είχε βελτιωθεί. Εμφανίστηκε μια αναπάντητη κλήση. Ένας αριθμός που δεν υπήρχε στις επαφές μου. Τηλεφώνησα λίγο αργότερα. “Καλημέρα σας, με καλέσατε;”. Ο άνδρας συστήθηκε: “Αρχιφύλακας Λοράν Περέ, από το αστυνομικό τμήμα της Καρπαντρά. Ανακρίναμε τον σύζυγό σας πριν από μερικές εβδομάδες. Γνωρίζετε περί τίνος πρόκειται;”» αναφέρει η Ζιζέλ Πελικό για την στιγμή μηδέν, όταν ξεκίνησε η υπόθεση.

Συγκλονιστική είναι και η περιγραφή της στιγμής στο αστυνομικό τμήμα, όταν της έδειξαν φωτογραφίες από τους βιασμούς της, ενώ βρισκόταν υπό την επήρεια ναρκωτικών ουσιών. «Δεν αναγνώριζα αυτά τα άτομα. Ούτε εκείνη τη γυναίκα. Το μάγουλό της ήταν πλαδαρό. Το στόμα της μαλακό. Ήταν μια πάνινη κούκλα». Η υπόθεση ξεκίνησε το φθινόπωρο του 2020, όταν οι αρχές κατηγόρησαν τον σύζυγό της ότι φωτογράφιζε γυναίκες κάτω από τις φούστες τους σε σούπερ μάρκετ. Κλήθηκαν και οι δύο στο αστυνομικό τμήμα. Εκείνη περίμενε να δει τον άνδρα της —όμως αντί για αυτόν, βρέθηκε αντιμέτωπη με ερωτήσεις που δεν μπορούσε να κατανοήσει. «Είστε ενεργοί στην ανταλλαγή συντρόφων;» τη ρώτησε ο αστυνομικός.

«Ήμουν εντελώς χαμένη», γράφει. «Άκουσα τον εαυτό μου να απαντά “όχι, ποτέ, τι απαίσιο”. Είπα πως δεν άντεχα να με αγγίζουν άλλοι. Πως χρειαζόμουν συναισθήματα». Όταν τη ρώτησαν αν πίστευε πως γνώριζε καλά τον σύζυγό της, απάντησε «ναι». Λίγο αργότερα, ο αστυνομικός την προειδοποίησε: «Θα σας δείξω φωτογραφίες και βίντεο που δεν θα σας αρέσουν».

Της ανακοίνωσε πως ο Ντομινίκ είχε συλληφθεί για βιασμό και χορήγηση επιβλαβών ουσιών. «Νομίζω ότι έκλαψα», σημειώνει. Όταν της έδειξαν τις φωτογραφίες, αρχικά αρνήθηκε να πιστέψει ότι ήταν εκείνη. «Δεν είμαι εγώ», απάντησε. «Είναι φωτομοντάζ. Κάποιος έχει βάλει στο μάτι τον Ντομινίκ». Τότε ο αστυνομικός της ανέφερε έναν αριθμό: Πενήντα τρεις άνδρες φέρονται να είχαν περάσει από το σπίτι τους για να τη βιάσουν. «Ζήτησα νερό. Το στόμα μου ήταν μουδιασμένο», γράφει.

• Le Monde
• Αυτοβιογραφία
• Ζιζέλ Πελικό