Βασιλική Μηλούση: Τα «μαύρα» χρόνια στην ενόργανη και το bullying που δέχτηκε για την ηλικία της!

Η Βασιλική Μηλλούση έχει χαρίσει στην Ελλάδα πολλές διακρίσεις στην ενόργανη γυμναστική, έχει δώσει την ψυχή της και έχει καταφέρει να πάει κόντρα στα στερεότυπα. Η πρωταθλήτρια ενόργανης ήταν καλεσμένη στην εκπομπή της Ελεονώρας Μελέτη, «Μαύρα Μεσάνυχτα», και μίλησε για την απόφασή της να φύγει από την ενεργό δράση, τα δύσκολα παιδικά χρόνια λόγω πρωταθλητισμού, τις θυσίες αλλά και τα «μαύρα» χρόνια της ζωής της.

Η Βασιλική ανάμεσα σε άλλα περιέγραψε τι εστί για ένα μικρό κορίτσι να ασχολείται με τον πρωταθλητισμό. «Δεν είχα ανέμελα παιδικά χρόνια. Δεν είχα χρόνο ξεκούρασης και ανεμελιάς. (…) Ειδικά τα πρώτα χρόνια είχα μεγάλο θέμα με τη ζυγαριά. Μας ζύγιζαν πριν την προπόνηση μετά την προπόνηση. Εγώ στο σπίτι έπινα νερό και μετά ζυγιζόμουν. (…) Δεν είναι σωστό να είσαι πάνω από τη ζυγαριά. Είναι μεγάλο άγχος», είπε προσθέτοντας πως είχε έρθει πολλές φορές σε ρήξη με τη μητέρα της η οποία για να τη «βοηθήσει» τη ζύγιζε και δεν την άφησε να φάει. «Άλλο ο προπονητής άλλο ο γονιός. Πρέπει να υπάρχουν ισορροπίες», πρόσθεσε.

Η πρωταθλήτρια αποκάλυψε και τις δύσκολες στιγμές που έζησε όταν στα 20 της της είπαν πως «ξόφλησε» και δεν μπορεί να συνεχίσει να αγωνίζεται γιατί μεγάλωσε. Γεγονός που της στοίχισε πάρα πολύ και την έκανε να απέχει για τρία χρόνια από το άθλημα. «Οι Ολυμπιακοί Αγώνες του 2004 ήταν το μεγάλο όνειρό μου. Εκεί ήθελα να απογειωθεί η καριέρα μου γιατί στα 19 μου… Εκεί ήταν τα μαύρα χρόνια της ζωής μου γιατί πριν τους Ολυμπιακούς, το 2003, υπήρχε μια γραμμή τότε ότι «μεγαλώνεις, είσαι μεγάλη πια για τη γυμναστική». Η τότε Ομοσπονδία αποφάσισε ότι έπρεπε να αποχαρακτηριστώ. Αποχαρακτηρισμός σημαίνει ότι δεν είσαι πλέον μέλος της Εθνικής ομάδας και πρέπει να αποχωρήσεις. Με σταμάτησαν και όχι μόνο εμένα, αλλά υπήρχαν κι άλλες αθλήτριες, τότε η γυναικεία γυμναστική καταστράφηκε. Δεν υπήρχε κανένας κανόνας, μόνο ένας άγραφος νόμος, τον οποίο χαίρομαι που κατέρριψα. Έμεινα εκτός σχεδόν 3 χρόνια, δεν ήθελα να περνάω ούτε έξω από το γυμναστήριο», είπε.

«Το θεωρούσα πολύ μεγάλη προσβολή το να μου κόψουν το όνειρο ξαφνικά στη μέση και το δικαίωμα να αγωνίζομαι με την Εθνική ομάδα. Ήταν τα μαύρα χρόνια της ζωής μου. Σε αυτά τα τρία χρόνια πήγα στο πανεπιστήμιο, ασχολήθηκα με το χορό, δούλευα στο εργοστάσιο του θείου μου για να βγάζω τα προς το ζην και είχα μπει σε ένα άλλο τρόπο ζωής. Στο πανεπιστήμιο έκανα ειδικότητα της ενόργανης γυμναστικής και τότε η προπονήτριά μου και μου είπε ότι πρέπει να γυρίσω. Και λέω «αποκλείεται, έφυγα με τόσο μεγάλη πικρία που δεν θέλω να ξαναγυρίσω. Αν φύγουν όλοι αυτοί που με διώξανε, ίσως γυρίσω». Με τα πολλά με έπεισαν…», κατέληξε.

• Βασιλική Μιλλούση
• Ελεονώρα Μελέτη