Χρήστος Παπαδημητρίου: «Αν υπήρχε ΕΟΔΑΣΑΑΜ, δεν θα είχε γίνει το μπάζωμα»

Ο πρόεδρος του ΕΟΔΑΣΑΑΜ, Χρήστος Παπαδημητρίου, εκτίμησε ότι «αν υπήρχε ΕΟΔΑΣΑΑΜ τότε δεν θα είχε γίνει το μπάζωμα και η απώλεια στοιχείων».

Κατά την παρουσίαση του πορίσματος της Επιτροπής για την τραγωδία των Τεμπών, ο κ. Παπαδημητρίου τόνισε πως η έρευνα δεν εντόπισε κάποιον κεντρικό σχεδιαστή που να είχε δώσει εντολή για συγκάλυψη ή καταστροφή δεδομένων. Όπως ανέφερε μιλώντας στο Mega, δεν προέκυψε καμία σχετική μαρτυρία, ενώ η Επιτροπή είχε πλήρη πρόσβαση στον φάκελο της υπόθεσης από τις δικαστικές αρχές. Ο ίδιος και άλλα μέλη της Επιτροπής θεωρούν ότι υπήρχε απόλυτη άγνοια και έλλειψη σχεδίου έκτακτης ανάγκης, καθώς και απουσία πρωτοκόλλων για τη διαχείριση τέτοιων συγκρούσεων. Ιδιαίτερα όσον αφορά την πρώτη σύσκεψη στον τόπο του δυστυχήματος, σημείωσε ότι δεν υπήρχε οργανωμένη αντίδραση λόγω αυτής της έλλειψης προετοιμασίας και γνώσης.

Σε αυτήν δεν είδε «κεντρική εντολή για το μπάζωμα. Όσοι πήγαν εκεί βλέπει κανείς ένα άγχος και αγωνία να αποκατασταθεί ο χώρος», πρόσθεσε, χωρίς να αναφερθεί ωστόσο στην «άτυπη» σύσκεψη της 3ης Μαρτίου όπου αποφασίστηκε το μπάζωμα του χώρου του στην οποία ήταν παρόντες οι Αγοραστός και Τριαντόπουλος, από όπου χάθηκαν στοιχεία που θα ήταν κρίσιμα για την έρευνα, το οποίο αναναφέρεται sτο πόρισμα που παρουσιάστηκε νωρίτερα. Για το θέμα αυτό έχουν, άλλωστε, ήδη ασκηθεί οι πρώτες διώξεις, πλημμεληματικού χαρακτήρα, στον τέως περιφερειάρχη Θεσσαλίας Κώστα Αγοραστό και στελέχη της Πυροσβεστικής, της ΕΛ.ΑΣ. και της Πολιτικής Προστασίας.

«Αν υπήρχε ΕΔΟΑΣΑΑΜ τότε δεν θα είχε γίνει το μπάζωμα και η απώλεια στοιχείων», σημείωσε εκθέτοντας την κυβέρνηση. «Δεν υπήρχαν οι αρμόδιοι να ξέρουν πως να το διαχειριστούν. Μα η τροχαία και η πυροσβεστική τροχαία διαχειρίζονται».

Ειδικότερα, σε ερώτηση “Θα μπορούσε να μην γίνει το μπάζωμα και να έχουμε τη διερεύνηση που θα έπρεπε να έχουμε;”, απάντησε: “Αν υπήρχε ο ΕΟΔΑΣΑΑΜ τότε δεν θα είχε γίνει το μπάζωμα και δεν θα είχαμε απώλεια στοιχείων. Υπήρχε τρόπος να μην γίνει το μπάζωμα, αλλά δεν υπήρχαν οι αρμόδιοι που να ξέρουν πώς θα το διαχειριστούν. Ακούσαμε ότι το διαχειρίστηκαν στην αρχή σαν τροχαίο ατύχημα, ενώ η Τροχαία είχε διαχειριστεί μόνο τροχαία δυστυχήματα μέχρι τότε”.

Ο κ. Παπαδημητρίου είπε ότι η διαχείριση του χώρου μετά το δυστύχημα ήταν τελείως λανθασμένη. Όπως είπε, η επιτροπή σε όλες τις έρευνες που έκανε διαπίστωσε ότι χάθηκαν πολύτιμα στοιχεία που θα μπορούσαν να είχαν δώσει απάντηση στο ερώτημα αν υπήρχε παράνομο φορτίο.

Για το αν υπήρχε πολιτική παρέμβαση είπε: «Δεν βρήκα καμία ένδειξη πολιτικής παρέμβασης και δεν είχα ούτε εγώ ο ίδιος πολιτική παρέμβαση. Κανείς δεν σήκωσε το τηλέφωνο να μου πει κάνε αυτό και κάνε εκείνο. Αν θέλαμε να κρύψουμε κάτι δεν θα είχαμε καλέσει τους πιο ειδικούς στην Ευρώπη».

Για την έκρηξη και τι την προκάλεσε, ο κ. Παπαδημητρίου είπε ότι το ζήτημα απασχόλησε την Επιτροπή. Τα στοιχεία που είχαμε, πρόσθεσε, είναι η δειγματοληψία που έγινε 29 ημέρες μετά, η κατάσταση στην οποία ήταν μετά το δυστύχημα τα βαγόνια και τα βίντεο.

Όπως σημείωσε, πως λαμβάνοντας υπόψιν όλα τα διαθέσιμα στοιχεία και απευθυνόμενη σε κορυφαία πανεπιστημιακά ιδρύματα, “η επιτροπή κατέληξε στο πιθανότερο σενάριο, το οποίο είναι: η ύπαρξη κάποιου εύφλεκτου υλικού περίπου 2.5 τόνων. Έχουμε μία βεβαίωση που εστάλη στον ΕΟΔΑΣΑΑΜ από το ΑΠΘ και τον καθηγητή Κωνσταντόπουλου, ο οποίος λέει ότι κατά την ανάλυσή του δεν μπορούν τα έλαια σιλικόνης να έχουν προξενήσει αυτή την έκρηξη”.

«Όταν έχεις τη 717 μπορείς να υποθέσεις ότι αυτό που συνέβη δεν θα είχε συμβεί»

Αναφερόμενος στη σύμβαση 717 είπε ότι θα δημιουργούσε πρόσθετες δικλείδες ασφαλείας. «Όταν έχεις τη 717 μπορείς να υποθέσεις ότι αυτό που συνέβη δεν θα είχε συμβεί». Αλλά επισήμανε ότι «δεν μπορούμε να πούμε ότι είναι αιτιώδης ο σύνδεσμος, ότι δηλαδή αν είχε υλοποιηθεί η 717 δεν θα είχε γίνει το δυστύχημα, κατά πάσα πιθανότητα όμως θα είχαμε περισσότερες πιθανότητες να αποφευχθεί». Είναι κοινή λογική όταν υπάρχουν περισσότερες δικλείδες ασφαλείας, εξήγησε.

Για τις ευθύνες του σταθμάρχη στον σταθμό της Λάρισας, για τον οποίο όπως είπε, ο κ. Παπαδημητρίου, απαιτείται εκπαίδευση διάρκειας 1,5 χρόνου και “ο συγκεκριμένος δεν ήταν στην υπηρεσία ούτε 1 μήνα”. Πρόσθεσε πως το μοιραίο βράδυ λειτουργούσε ως “κέντρο πληροφοριών”, ενώ αν και του είχε δοθεί οδηγία να κάνει τη χάραξη αυτόματα -όπως είχε κάνει τις προηγούμενες πέντε νύχτες- εκείνος την έκανε χειροκίνητα. “Είναι ο μόνος που την κάνει χειροκίνητα; Όχι. Γιατί; Κάποιοι θεωρούν ότι είναι πιο απλό, άλλοι ότι είναι πιο σύνθετο. Κάνουν και τα δύο. Την κάνει χειροκίνητα, ξεχνάει το κλειδί στη λάθος κατεύθυνση”, είπε.

Για τον μηχανοδηγό είπε πως “είναι δύο μηχανοδηγοί, αλλά ένας οδηγεί το τρένο. Αυτό που έπρεπε να κάνει κατ’ αρχήν, και με βάση με το απαρχαιωμένο πρωτόκολλο επικοινωνιών, που θέλουμε να εκσυγχρονιστεί, πρέπει να κάνει ένα βασικό πράγμα: Να επαναλάβει την εντολή. Δεν το έκανε“.

“Βάσει του γενικού κανονισμού, εφ’ όσον βλέπει ότι μπαίνει σε γραμμή καθόδου, είναι υποχρεωμένος να σταματήσει το τρένο, όχι να φρενάρει, να το σταματήσει, να επικοινωνήσει με τον σταθμάρχη και να του πει ‘μπαίνω σε γραμμή καθόδου, δεν μου έχεις δώσει τηλεγράφημα’ […] Το να μπει στην ανάποδη γραμμή δεν ήταν κάτι που του συνέβη πρώτη φορά στη ζωή του, ήταν κάτι που μπορεί να του συνέβαινε και μία φορά την ημέρα. Άρα ήταν μία ‘συνηθισμένη πρακτική’, όπως επίσης ήταν και μία ‘συνηθισμένη πρακτική’ να μην ακολουθούν αυστηρά το πρωτόκολλο επικοινωνιών, άρα μπάχαλο στο μπάχαλο“.

Κλείνοντας, έθεσε το εξής ερώτημα, θέλοντας να δείξει την αναλογία της ευθύνης του σταθμάρχη. “Εσείς, θα ταξιδεύατε ποτέ με αεροπλάνο σε ένα πολυσύχναστο αεροδρόμιο, αν ξέρατε ότι ο ελεγκτής εναέριας κυκλοφορίας που θα διαχειριστεί την πτήση σας ότι είναι μόνος του και έχει λιγότερο από ένα μήνα υπηρεσία;”. Η απάντηση προφανώς ήταν αρνητική.

• ΕΟΔΑΣΑΑΜ
• Τέμπη
• Χρήστος Παπαδημητρίου