«Δικτατορία 1967-1974: η έντυπη αντίσταση»

Κείμενα, που γράφτηκαν με την επίγνωση ότι το τίμημα θα μπορούσε να είναι πολύ βαρύ, ασπρόμαυρες φωτογραφίες που εκφράζουν την αγωνία και τη δύναμη μιας γενιάς, που αγωνίστηκε για την αξία της δημοκρατίας. Ενας πολύγραφος, μία παλιά γραφομηχανή, ένα ραδιόφωνο, πρωτοσέλιδα εφημερίδων, προκηρύξεις, αφίσες: τα ζοφερά χρόνια της δικτατορίας, έτσι όπως βιώθηκαν μέσα από τον Τύπο, επανέρχονται σε μία εξαιρετικά ενδιαφέρουσα έκθεση που ανοίγει τις πόρτες της στο αθηναϊκό κοινό, την προσεχή Πέμπτη.

Πρόκειται για έκθεση, που διοργανώθηκε από το Μορφωτικό Ιδρυμα της ΕΣΗΕΜΘ – στη Θεσσαλονίκη, λειτούργησε πριν από έναν περίπου χρόνο εκεί, και τώρα μεταφέρεται στην Αθήνα, χάρη στη συνεργασία του Μορφωτικού Ιδρύματος Εθνικής Τράπεζας “ΜΙΕΤ”.

Τριάντα αντιδικτατορικά έντυπα – από σύνολο 400 που έχουν επισημανθεί, πολλά εκ των οποίων είτε λόγω παρανομίας έχουν καταστραφεί, είτε βρίσκονται σε χώρες του εξωτερικού – συνθέτουν ένα κάτοπτρο μνήμης που αποτυπώνει μία πολύμορφη αντίσταση από τη Βενεζουέλα έως τη Σκανδιναβία, η οποία “γέννησε” ηρωϊσμό, συσπείρωση και ιδέες.

Ιστορικά ντοκουμέντα, που αποτελούν καλή ευκαιρία αναστοχασμού από τους μεγάλους και πληροφόρησης για τους μικρούς στα περί της δικτατορίας.

«Είναι πολύ σημαντική έκθεση μνήμης και στοχασμού, που αξίζει να τη δει πολύς κόσμος», επισήμανε στη συνέντευξη Τύπου, που πραγματοποιήθηκε σήμερα στο Μέγαρο Εϋνάρδου, ο πρόεδρος του ΜΙΕΤ, Διονύσης Καψάλης, εκφράζοντας την περηφάνεια του γι αυτη τη συνεργασία με το Μορφωτικό Ίδρυμα (ΜΙ) της ΕΣΗΕΜΘ.

Η έκθεση, η οποία είναι μέρος μιας “τριλογίας” που ξεκίνησε πριν από τρία χρόνια στο πλαίσιο της πολιτιστικής δραστηριότητας του ΜΙ του ΕΣΗΕΜΘ, όπως είπε ο πρόεδρος, Μόσχος Βοϊτσίδης, φέρει αντικειμενικά κάποια χαρακτηριστικά μοναδικότητας, καθώς για πρώτη φορά στην Ελλάδα παρουσιάζονται στο κοινό συγκεντρωμένα τόσα έντυπα της επταετίας που αποτυπώνουν το σκοτεινό χρονικό της χούντας, μέσω τεκμηρίων της διαρκούς προσπάθειας για την ανατροπή της.

Η έκθεση είναι καρπός της προσπάθειας πολλών ανθρώπων, οι οποίοι άντλησαν τα ντοκουμέντα από πολλά αρχεία, καθώς επίσης και τη βιβλιοθήκη της Βουλής, εξήγησε ο αντιπρόεδρος του ΜΙ ΕΣΗΕΜΘ, Χρήστος Ζαφείρης εκφράζοντας την πεποίθηση ότι με την έκθεση αυτή φωτίζονται οι σκοτεινές πλευρές μιας επώδυνης περιόδου της νεότερης ελληνικής ιστορίας και ανοίγει ένας δρόμος για να ειδωθούν σε βάθος και θέματα, που αφορούν τον Τύπο.

Τα κενά, εξάλλου, που υπάρχουν στην ιστορία γι αυτή την περίοδο είναι ακόμη πολλά. Ακόμα, όπως είπε ο επιστημονικός επιμελητής της έκθεσης και ιστορικός του Πανεπιστημίου Αθηνών, Βαγγέλης Καραμανωλάκης, «τώρα παρατηρείται ότι πληθαίνουν οι μαρτυρίες και το ενδιαφέρον για τη συλλογή περισσότερων ντοκουμέντων».

Τα έντυπα της έκθεσης, όπως εξήγησε ο ίδιος, χωρίζονται σε τρεις ενότητες, τον παράνομο Τύπο, τον “νόμιμο” αντιδικτατορικό, και τον αντιδικτατορικό Τύπο του εξωτερικού. Η πολυτιμότητα του υλικού αυτού είναι πολλαπλή, όπως είπε, καθώς δίνει μία συνολική διάσταση για τις ιδεολογικές οσμώσεις, που λαμβάνουν χώρα σε ένα μοναδικό φαινόμενο με μεγάλη ποικιλομορφία, όπως αυτό του αντιστασιακού αγώνα, που γίνεται εργαστήριο ιδεών και διαμόρφωσης σκέψης και προταγμάτων, που θα επηρεάσουν όλα τα επόμενα χρόνια.

Μέσα από μία “αφήγηση” στην έκθεση η οποία εκτός από ενδιαφέρουσα και συγκινητική είναι και διδακτική.