15 Φεβρουαρίου 2022
Δημοσίευση: 06:57'
Τελευταία ενημέρωση: 01:36'

Δολοφονία 7χρονου στην Κυψέλη: Σοκάρουν οι καταθέσεις των δραστών – Παραμένουν αμετανόητοι

Τόσο ο 33χρονος Πολωνός, όσο και η μητέρα του παιδιού, δεν δείχνουν να έχουν συνειδητοποιήσει τι έχουν κάνει, ενώ παραμένουν αμετανόητοι.

Δημοσίευση: 06:57’
Τελευταία ενημέρωση: 01:36’

Τόσο ο 33χρονος Πολωνός, όσο και η μητέρα του παιδιού, δεν δείχνουν να έχουν συνειδητοποιήσει τι έχουν κάνει, ενώ παραμένουν αμετανόητοι.

Τις σοκαριστικές στιγμές λίγο πριν δέσει τον επτάχρονο Ανδρέα με μονωτική ταινία σε μύτη και στόμα, στο πλαίσιο τιμωρίας του, κάτι που θα απέβαινε μοιραίο για το παιδί καθώς θα έχανε την ζωή του από ασφυξία,  περιέγραψε με κάθε λεπτομέρεια  στους αστυνομικούς ο 33χρονος Πολωνός. Τόσο ο ίδιος, όσο και η μητέρα του παιδιού, δεν δείχνουν να έχουν συνειδητοποιήσει τι έχουν κάνει, ενώ παραμένουν αμετανόητοι. Είναι μάλιστα χαρακτηριστικό πως κατά την διάρκεια των καταθέσεων τους, ουσιαστικά μιλούσαν για τους ίδιους, αφήνοντας εκτός «κάδρου» της πράξης του το άτυχο παιδί.

«Δεν είμαι κακός άνθρωπος»

Σε ένα ρεσιτάλ… ερμηνείας σύμφωνα με τους αστυνομικούς ο 33χρονος δράστης περιέγραψε καρέ καρέ τα όσα εξελίχθηκαν στο διαμέρισμα της οδού Σκιάθου την μοιραία ημέρα για τον άτυχο Ανδρέα. Ξεκινώντας την κατάθεσή του, σημείωσε, «Δεν είμαι κακός άνθρωπος, όπως θα σκεφθούν όλοι. Θα έδινα τα πάντα για να αλλάξω όσα έγιναν. Ακόμη και τη ζωή μου. Η αδερφή του Ανδρέα έλειπε από το σπίτι και ήμασταν οι 3 μας. Εγώ, η Χριστίνα και ο Ανδρέας. Η Χριστίνα έπαιζε στον υπολογιστή, κάτι που συνήθιζε και εγώ καθόμουν σε μια καρέκλα χωρίς να κάνω τίποτα. Ξαφνικά ο Ανδρέας άρχισε να φωνάζει και να λέει πως δεν μας αγαπάει. Επειδή εγώ ήθελα να είναι καλός άνθρωπος και να του μάθω να είναι σωστός, προσπαθούσα να του πω πως αυτά που λέει είναι πολύ άσχημα λόγια. Αυτός συνέχισε και με κορόιδευε». Η εξιστόρηση των γεγονότων γίνεται πιο δραματική με τον 33χρονο να περιγράφει πως διαπίστωσε ότι το παιδί είναι νεκρό. «Τότε εγώ, επειδή ήθελα να τον τιμωρήσω, για να καταλάβει πως δεν πρέπει να συμπεριφέρεται έτσι, του έκλεισα το στόμα με μία μονωτική ταινία. Μονωτική ταινία χρησιμοποιώ στη δουλειά μου, για αυτό και είχα στα εργαλεία μου. Του εξήγησα, μάλιστα, ότι όταν ηρεμήσει τότε θα την βγάλω. Αμέσως μετά πήγα στο δεύτερο υπολογιστή που έχουμε για να εκτυπώσω κάτι εργασίες της αδερφής του, ενώ είδα που ο Ανδρέας κάθισε στο πάτωμα. Δεν θεώρησα ότι έπαθε κάτι και συνέχισα να μην δίνω σημασία. Λίγο αργότερα, που συνειδητοποίησα ότι ο μικρός είχε ώρα να κουνηθεί, γύρισα να δω αν είναι καλά. Τότε κατάλαβα ότι δεν αναπνέει και αμέσως έτρεξα να του βγάλω την ταινία. Τον πίεζα στο στήθος για να μπορέσω να τον επαναφέρω αλλά δυστυχώς δεν τα κατάφερα. Έκανα ότι μπορούσα».

«Ήθελα ο Ανδρέας να είναι κοντά μου»

Σε μια άλλη στιγμή της κατάθεσής του, ο 33χρονος περιγράφει τον εαυτό τους ως ένα άτομο, σαν να μην είναι ο δράστης της δολοφονίας, που ήθελε να έχει τον άτυχο Ανδρέα πάντα μαζί του και για αυτό…είχε  τα οστά του νεκρού παιδιού στην εργαλειοθήκη. «Δύο χρόνια μετά θα αφήναμε εκείνο το σπίτι στην οδό Σκιάθου. Εγώ ήθελα ο Ανδρέας να συνεχίσει να βρίσκεται κοντά μου, για αυτό και αποφάσισα να τον βγάλω από τον τάφο που του είχα φτιάξει. Έσπασα τον τάφο με ένα κομπρεσέρ και στη συνέχεια τον έβαλα σε μία εργαλειοθήκη. Δεν μπόρεσα να δω σε τι κατάσταση ήταν ο Ανδρέας γιατί το σώμα του το είχα τυλίξει σε υφάσματα. Την εργαλειοθήκη αυτή την είχα κλειδωμένη με μία κλειδαριά και τον έπαιρνα μαζί μου όπου και να πήγαινα. Όσο ήμουν άστεγος, πάλι τον είχα μαζί μου. Όταν νοίκιασα το καινούριο σπίτι στην οδό Αστυπάλαιας, εκεί τον έβαλα μέσα σε έναν καναπέ στο μπαλκόνι».

«Δεν είχα δει τον τάφο του Ανδρέα»

Ακόμη πιο σοκαριστική και εξοργιστική, για τους αστυνομικούς που την άκουγαν άφωνοι, ήταν η κατάθεση της μητέρας η οποία ενώ το παιδί της πέθαινε, εκείνη έπαιζε παιχνίδι στον ηλεκτρονικό υπολογιστή…Η 29χρονη, περιγράφει τον εαυτό της ως… θύμα της κατάστασης, χωρίς μάλιστα να δεί, όπως είπε, ούτε μια φορά τον τάφο του παιδιού της. «Μετά από όλο αυτό που έζησα ήμουν σε απόγνωση. Είχα κατάθλιψη και ήθελα να δώσω τέλος στη ζωή μου. Δεν ρώτησα ποτέ τίποτα στον Μάριο για τον Ανδρέα. Δεν ήθελα να ξέρω, θα γινόμουν χειρότερα. Αφού πέρασε λίγο ο καιρός, πήγα στο σχολείου του και δήλωσα ότι το παιδί έφυγε στην Πολωνία με τον πατέρα του, για αυτό και σταμάτησε να πηγαίνει. Μετά από περίπου δύο χρόνια αλλάξαμε σπίτι. Ο Μάριος μου είπε ότι θα έβγαζε τον Ανδρέα από τον τάφο που είχε φτιάξει. Εγώ αυτό το πράγμα δεν το είχα δει ποτέ. Ούτε την κατασκευή, ούτε πως και πότε τον έβγαλε από εκεί. Αυτό που μου είπε ήταν ότι μετά θα έβαζε τον Ανδρέα μέσα σε μία εργαλειοθήκη. Την εργαλειοθήκη αυτή, την είδα όταν είχαμε μαζέψει όλα τα πράγματα από το σπίτι και φεύγαμε. Μετά όμως δεν την ξαναείδα. Δεν ξέρω που την είχε βάλει».


TOP NEWS

uncached