Έλεος, ρε παιδιά… με εντολή Πρωθυπουργού – Η έκπληξη του Κυριάκου: Άσσος ή μπλόφα; – Όταν η ανηφόρα γίνεται Γολγοθάς για το ΠΑΣΟΚ

Νάτος πάλι ο λαϊκισμός! Γνήσιος, ανόθευτος και απύθμενος, βγαλμένος από τα σκονισμένα ράφια παλαιών εποχών. Για την πρόσφατη πρωτοβουλία του πρωθυπουργού, λέμε. Που έδωσε εντολή να ξηλωθεί η Αστυνομική Διεύθυνση στα Χανιά, με αφορμή το θανατηφόρο τροχαίο και την συμπεριφορά των αστυνομικών.

Συγγνώμη, αλλά χρειαζόταν η παρέμβαση του πρωθυπουργού για να συμβεί αυτό; Δεν υπάρχει αρμόδιος υπουργός για να ξηλώσει τους ιθύνοντες στην Αστυνομία των Χανίων; Και δεν σκέφτηκε ο Μητσοτάκης ότι έτσι υποβαθμίζει τον υπουργό του και ακυρώνει δικές του αρμοδιότητες;

Δεν είναι η πρώτη φορά που το κάνει αυτό ο σημερινός πρωθυπουργός, ακολουθώντας παρόμοια συμπεριφορά αρκετών προκατόχων του. Και δεν φαίνεται να καταλαβαίνει ότι ο κόσμος δεν μασάει με τέτοιες φωτοβολίδες.

Γιατί ο κόσμος ξέρει ότι αυτές οι παρεμβάσεις ανήκουν στην μπατιρημένη επικράτεια του παρελθόντος, όταν διάφοροι βουλευτές και υπουργοί κοκορεύονταν για έργα της περιοχής τους ή για ρουσφέτια, πληροφορώντας τις τοπικές κοινωνίες ότι το τάδε θέμα ρυθμίστηκε «κατόπιν ενεργειών μου»…

Ο χορός των Προέδρων: Όταν η πολιτική γίνεται Όσκαρ δράματος

Ποιος είπε ότι η ελληνική πολιτική δεν έχει το σασπένς ενός οσκαρικού θρίλερ; Με τον Κυριάκο Μητσοτάκη να κρατά τον ρόλο του σκηνοθέτη, όλα δείχνουν πως ο επόμενος Πρόεδρος της Δημοκρατίας θα είναι προϊόν μιας προσεκτικά σκηνοθετημένης επιλογής. Αν ο Κωνσταντίνος Τασούλας είναι ο «εκλεκτός», όπως ψιθυρίζεται, το παιχνίδι αποκτά μια νέα διάσταση – ή, όπως θα έλεγε ο Μακιαβέλι, «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα».

ΠΑΣΟΚ: Στο σταυροδρόμι των επιλογών

Το Κίνημα Αλλαγής βρίσκεται μπροστά σε ένα δίλημμα που θυμίζει το Sophie’s Choice: να υποστηρίξει μια κεντροδεξιά υποψηφιότητα ή να στοιχηθεί πίσω από τον ΣΥΡΙΖΑ; Ούτε το ένα, ούτε το άλλο φαίνεται να είναι ιδανικό. Η κεντροδεξιά επιλογή θα φάνταζε σαν να υπογράφει τη δική του πολιτική εξαφάνιση, ενώ η στοίχιση πίσω από τον ΣΥΡΙΖΑ θα προκαλούσε ένα Crash στις ήδη ευαίσθητες ισορροπίες του κέντρου.

Η στρατηγική της αυτονομίας: Όλα για τον ρόλο

Κορυφαία στελέχη του ΠΑΣΟΚ υποστηρίζουν ότι πρέπει να παραμείνει αυτόνομο. Ένας υποψήφιος από τον δικό του χώρο θα μπορούσε να δώσει στο κόμμα τον αέρα ενός πρωταγωνιστή που διεκδικεί το Όσκαρ. Ή, όπως έλεγε ο Τσόρτσιλ, «η ιστορία θα είναι καλή μαζί μου, γιατί σκοπεύω να τη γράψω».

Η πρόκληση του “Βασιλιά Ληρ”

Ο Τασούλας, αν προταθεί, θα θυμίζει τον Βασιλιά Ληρ του Σαίξπηρ: ένας άνθρωπος που, παρά τη σοφία και την εμπειρία του, πρέπει να σταθεί απέναντι στη σκληρή κριτική και τις προκλήσεις. Για το ΠΑΣΟΚ, το στοίχημα είναι μεγάλο: αν στηρίξει μια τέτοια υποψηφιότητα, κινδυνεύει να φανεί ως κομπάρσος σε ένα δράμα όπου ο πρωταγωνιστικός ρόλος είναι ήδη καπαρωμένος.

Το δίλημμα του ΣΥΡΙΖΑ: “Οι Δώδεκα Ένορκοι”

Με τον ΣΥΡΙΖΑ να έχει ήδη προτείνει υποψήφιο, η θέση του ΠΑΣΟΚ περιπλέκεται. Το σκηνικό θυμίζει Twelve Angry Men: όλοι προσπαθούν να πείσουν τον τελευταίο αναποφάσιστο. Το θέμα, όμως, δεν είναι ποιος θα πείσει ποιον, αλλά ποιος θα καταφέρει να μείνει πιστός στη δική του αφήγηση.

Η έκπληξη του Κυριάκου: Άσσος ή μπλόφα;

Με τους Βενιζέλο και Τασούλα στα φαβορί για την Προεδρία της Δημοκρατίας και τη Σακελλαροπούλου ως outsider, ο Μητσοτάκης μοιάζει να ετοιμάζει την επόμενη κίνησή του. Άραγε, όπως ο Ταραντίνο, θα μας εκπλήξει με έναν ήρωα που κανείς δεν περιμένει; Ίσως, όπως έλεγε ο Αριστοτέλης, «το αναπάντεχο είναι αυτό που κάνει την τραγωδία πιο απολαυστική».

Η Λούκα και η προοδευτική «συμφωνία»

Η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για τη Λούκα Κατσέλη μοιάζει με μια προσπάθεια αναβίωσης του παλιού ΠΑΣΟΚ – ενός ΠΑΣΟΚ που ονειρεύεται ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά έχει προ πολλού χαθεί. Ακόμα και το ίδιο το ΠΑΣΟΚ συγκινήθηκε, αν και δεν πρόκειται να την ψηφίσει. Ο Ανδρουλάκης ήταν ξεκάθαρος: θέλει υποψήφιο από τον «προοδευτικό» χώρο. Αν όμως ο Μητσοτάκης επιλέξει τον Βενιζέλο, οι ισορροπίες αλλάζουν ριζικά. Ένα παιχνίδι στρατηγικής, σαν το A Beautiful Mind, αλλά με λιγότερη λογική και περισσότερη πολιτική ίντριγκα.

Θα τους καταπιεί ο ΣΥΡΙΖΑ;

Για τους συμπαθείς της Νέας Αριστεράς, λέμε. Που πασχίζουν να δούν μιαν άσπρη μέρα αλλά δεν τα καταφέρνουν. Απελπιστικά τα δημοσκοπικά ποσοστά, έντονος ο προβληματισμός στους κόλπους του κόμματος.

Είχαν πάρει και μια πρωτοβουλία που τους έβγαλε για λίγο στον αφρό(Ράμμος για Πρόεδρος της Δημοκρατίας), αλλά κανένας δεν συγκινήθηκε κι έτσι πήγε στράφι η προσπάθεια να γίνει κάτι που θα συζητηθεί.

Πάντως, ο Αλέξης Χαρίτσης χαρακτήρισε «αξιοπρεπή επιλογή» την πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για την Λούκα Κατσέλη, σημειώνοντας όμως ότι «πρέπει να εστιάζουμε στις προγραμματικές συνθέσεις κι όχι στην ονοματολογία».

Βέβαια, πώς να πάει μπροστά η ΝΕ.ΑΡ όταν παλεύει σχεδόν μόνος του ο Χαρίτσης, με κάποια βοήθεια από τον Ηλιόπουλο, τον Σακελλαρίδη και τώρα τελευταία από τον Νίκο Φίλη. Όμως έτσι δεν γίνεται δουλειά.

Ο Τζανακόπουλος έχει «τα δικά του», η Αχτσιόγλου εμφανίζεται στη χάση και στη φέξη κι ο Τσακαλώτος στον ιδιαίτερο δικό του κόσμο. Απ΄ο,τι μαθαίνουμε, αρκετά στελέχη της ΝΕ.ΑΡ τα ΄χουν πάρει στο κρανίο με τον Τσακαλώτο. Και να γιατί:

Δε φτάνει που κάνει αραιές εμφανίσεις και παρεμβάσεις, αισθάνθηκε την ανάγκη-ενώ ο κόσμος καίγεται- να χαρακτηρίσει αντιδημοκρατικό τον αποκλεισμό του Κασσελάκη ως υποψηφίου. «Αυτό μας μάρανε;»

Αυτά του καταμαρτυρούν ορισμένοι σύντροφοί του, αλλά δεν έχουν και τόσο δίκιο γιατί και ο Χαρίτσης είχε προβεί σε σκληρές δηλώσεις με αφορμή την όλη αντιδημοκρατική ατμόσφαιρα που είχε δημιουργηθεί από την Κουμουνδούρου σχετικά με τον Κασσελάκη.

Τέλος πάντων, εκείνο που καταλάβαμε μιλώντας με κάποια κορυφαία στελέχη της ΝΕ.ΑΡ είναι ότι αρκετοί εκεί μέσα προβληματίζονται για τις χαμηλές πτήσεις του κόμματος και δεν αποκλείουν την επιστροφή στον ΣΥΡΙΖΑ. «Υπο προϋποθέσεις, φυσικά».

Βέβαια, κάποια άλλα στελέχη το έχουν ξεκόψει: «Εμείς δεν ξαναγυρνάμε». Πρόκειται για στελέχη που δεν γουστάρουν με τίποτε τον Παππά, αλλά προπάντων τον Τσίπρα, ο οποίος-κατά τη γνώμη τους- κάνει ουσιαστικά κουμάντο στον ΣΥΡΙΖΑ.

Για να παραφράσουμε έναν λαϊκό αφορισμό «προβληματικό χωριό τα λίγα σπίτια»…

Και ο νικητής είναι…;

Η ελληνική πολιτική σκηνή παραμένει ένα La La Land, όπου τα όνειρα, οι φιλοδοξίες και οι συγκρούσεις δημιουργούν ένα πολύχρωμο, αλλά συχνά χαοτικό τοπίο. Όπως θα έλεγα αν ήμουν σοφός, «οι μεγάλοι ηγέτες δεν κρίνονται από τα λόγια, αλλά από τις πράξεις τους». Θα βρει το ΠΑΣΟΚ τον δικό του υποψήφιο που θα αλλάξει το παιχνίδι ή θα παραμείνει θεατής σε μια παράσταση όπου το τέλος έχει ήδη γραφτεί;

Μόνος πρώτος ο Κυριάκος, αλλά πόσο θα κρατήσει;

Όπως θα έλεγε και ο Άμλετ, «κάτι σάπιο υπάρχει στο βασίλειο της Δανιμαρκίας» – ή μήπως στο βασίλειο της Νέας Δημοκρατίας; Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν τον Κυριάκο Μητσοτάκη αδιαφιλονίκητο φαβορί, αλλά η δυσαρέσκεια για ακρίβεια, καθημερινότητα και οικονομία χτυπάει κόκκινο. Μια επιτυχία, λοιπόν, με ημερομηνία λήξης; Ή όπως θα έλεγε ο Δαρβίνος, «δεν επιβιώνει ο δυνατότερος, αλλά αυτός που προσαρμόζεται καλύτερα»;

ΠΑΣΟΚ: Όταν η ανηφόρα γίνεται γολγοθάς

Το ΠΑΣΟΚ, κολλημένο στη μέση της ανηφόρας, μοιάζει σαν τον ήρωα του Σίσυφου που σπρώχνει αέναα τον βράχο προς την κορυφή – μόνο που ο βράχος, αντί για λύσεις, φαίνεται να είναι γεμάτος με εσωτερικές διαφωνίες. Ανδρουλάκης έχει ένα δίλημμα: Βενιζέλος ή κάποιος άλλος; Κι εδώ η πολιτική γίνεται ταινία τρόμου, με τίτλο: “Όλα τα λεφτά, ο Βαγγέλης!”

ΣΥΡΙΖΑ: Περασμένα μεγαλεία και διηγώντας τα να κλαις

Με μονοψήφια ποσοστά, ο ΣΥΡΙΖΑ θυμίζει τον ήρωα του The Artist: λαμπερός κάποτε, ξεχασμένος τώρα. Ο Στέφανος Κασσελάκης, με το κόμμα ακόμα στον αέρα, μοιάζει περισσότερο με πρωταγωνιστή σε low-budget δράμα παρά σε οσκαρική ταινία. Και αν τα περασμένα μεγαλεία θέλουν όραμα, το όραμα φαίνεται να λείπει.

Η τραγωδία της δημοκρατίας

Όπως θα μπορούσε να είχε πει ο Ουγκό, «οι λαοί θα σωπάσουν μόνο όταν δεν έχουν τίποτα άλλο να πουν». Η σιωπή, όμως, είναι το πιο επικίνδυνο σύμπτωμα. Κι ενώ το πολιτικό παιχνίδι συνεχίζεται, η χώρα βράζει. Η δημοσκοπική πρωτιά δεν είναι σενάριο για Όσκαρ· είναι απλώς το διάλειμμα πριν την επόμενη πράξη.

Αν ο Κυριάκος Μητσοτάκης όμως προτείνει υποψήφιο από την Κεντροδεξιά όπως τον Κωνσταντίνο Τασούλα – όπως ακούγεται – και με τον ΣΥΡΙΖΑ να έχει κάνει ήδη τη δική του πρόταση τότε το ΠΑΣΟΚ θα πρέπει να παρουσιάσει τον υποψήφιό του για το ανώτατο πολιτειακό αξίωμα. Κορυφαία στελέχη του Κινήματος Αλλαγής θεωρούν ότι το ΠΑΣΟΚ δε θα πρέπει να στηρίξει μία Κεντροδεξιά υποψηφιότητα ούτε να στοιχηθεί πίσω από τον ΣΥΡΙΖΑ.

Η Άννα και ο Θρόνος: Όταν η φιλοδοξία ξεπερνά την ηγεσία

Στην πολιτική, όπως και στο σινεμά, υπάρχουν πάντα χαρακτήρες που κλέβουν την παράσταση – ή τουλάχιστον το προσπαθούν. Η Άννα Διαμαντοπούλου, λοιπόν, φαίνεται να παίζει τον ρόλο της Lady Macbeth στο δράμα του ΠΑΣΟΚ, δημιουργώντας «θεματάκια» όχι μόνο στον Νίκο Ανδρουλάκη αλλά και σε πολλά πρωτοκλασάτα στελέχη. Και όπως έλεγε ο Σοφοκλής, «ο φθόνος είναι η σκιά της δόξας».

Ο «αντ’ αυτού» και ο ενοχλημένος Νίκος

Η φράση «συμπεριφέρεται ως αντ’ αυτού» έχει ήδη αρχίσει να κυκλοφορεί στους διαδρόμους του ΠΑΣΟΚ, συνοδευόμενη από βλέμματα δυσαρέσκειας. Ο Ανδρουλάκης, που βλέπει την εικόνα του να θολώνει, δεν κρύβει την ενόχλησή του. Το σκηνικό θυμίζει το The Godfather: «Μην αφήσεις ποτέ κάποιον άλλο να πάρει αποφάσεις για εσένα, Νίκο».

Η μουρμούρα των πρωτοκλασάτων

Όπως σε κάθε οσκαρική ταινία, το παρασκήνιο είναι πιο ενδιαφέρον από την πλοκή. Πρωτοκλασάτα στελέχη του ΠΑΣΟΚ έχουν αρχίσει να μουρμουρίζουν – χαμηλόφωνα για την ώρα, αλλά με έναν τόνο που προμηνύει καταιγίδα. Θα παραμείνουν οι φωνές μέσα στους τέσσερις τοίχους ή θα ξεσπάσουν σε δημόσιο πεδίο; Όπως έλεγε ο Λίνκολν, «κανένα σπίτι διχασμένο δεν μπορεί να σταθεί».

Η Άννα στο επίκεντρο: Από τον διάδρομο στο σαλόνι

Η Διαμαντοπούλου φαίνεται να έχει γίνει το επίκεντρο της συζήτησης. Όχι επειδή το επιδίωξε – ή μήπως το επιδίωξε; – αλλά γιατί η παρουσία της «θολώνει» τις ισορροπίες. Θυμίζει κάτι από All About Eve: μια φιλοδοξία που συγκρούεται με την ηγεσία, μια ηρωίδα που θέλει περισσότερα από όσα της αναλογούν.

Οι εξελίξεις που έρχονται: Μια πράξη, πολλά ερωτηματικά

Μην εκπλαγείτε αν οι επόμενες εβδομάδες φέρουν εξελίξεις στο ΠΑΣΟΚ. Έστω και χαμηλόφωνα, έστω κι εντός τεσσάρων τοίχων, οι φήμες για αλλαγές και αναταράξεις έχουν αρχίσει να διαρρέουν. Όπως έλεγε ο Αριστοτέλης, «η αλλαγή είναι η μόνη σταθερά στη ζωή». Το ερώτημα είναι ποιος θα μείνει όρθιος όταν ο κουρνιαχτός κατακαθίσει.

Όταν η ισορροπία είναι εύθραυστη

Το δράμα στο ΠΑΣΟΚ συνεχίζεται, με την Άννα Διαμαντοπούλου να κρατά έναν ρόλο που μάλλον κανείς δεν της έδωσε επισήμως. Η επόμενη σκηνή μπορεί να φέρει ανατροπές, σαν να βγήκε από το σενάριο του No Country for Old Men: ανατροπές όπου ο πιο απρόβλεπτος χαρακτήρας είναι αυτός που καθορίζει το τέλος.

• Hard Talks
• Αλέξης Χαρίτσης
• Ευάγγελος Βενιζέλος
• Κώστας Τασούλας
• Λούκα Κατσέλη
• ΣΥ​ΡΙΖΑ