Έπεσαν οι τίτλοι τέλους για τον Ούντο Κιρ

Υπήρξε μια από τις πιο γνώριμες φυσιογνωμίες στα αμερικάνικα B-movies των τελευταίων δεκαετίων, αλλά και ο σταθερός συνεργάτης μερικών από των μεγαλύτερων Ευρωπαίων σκηνοθετών. Βετεράνος με συμμετοχή σε περισσότερες από 200 ταινίες, έπαιξε στα πάντα: Σε εμπορικές υπερπαραγωγές και διαμαντάκια του ανεξάρτητου κινηματογράφου, σε δευτεροκαλασσάτες ταινίες τρόμου για τα καλάθια των βίντεο κλαμπ και έργα που έδρεψαν δάφνες σε φεστιβάλ. Ο Ούντο Κιρ, ο Γερμανός με τα διαπεραστικά γαλάζια μάτια άφησε το στίγμα του στην έβδομη τέχνη, κι ας μην έγινε ποτέ του «πρώτο όνομα». Έφυγε χθες από τη ζωή σε ηλικία 81 ετών.

Γεννήθηκε το 1944 στην Κολωνία, στα τελειώματα του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Έζησε μια ζωή επεισοδιακή από το ξεκίνημά του. Οι Σύμμαχοι βομβάρδισαν το μαιευτήριο λίγο μετά τη γέννησή του και οι διασώστες ανέσυραν εκείνον και τη μητέρα του από τα συντρίμμια. Μεγάλωσε φτωχός, χωρίς πατέρα, ταυτόχρονα παπαδοπαίδι και αλητάκι του δρόμου. Σε ηλικία 18 ετών άφησε πίσω την πατρίδα του και πήγε στο Λονδίνο για να μάθει αγγλικά. Η ομορφιά του άνοιξε τον δρόμο για μια καριέρα στο σινεμά. «Μου άρεσε η προσοχή, γι’ αυτό έγινα ηθοποιός», είχε δηλώσει.

Πρωταγωνίστησε σε δύο ταινίες στις οποίες έκανε παραγωγή ο Άντι Γουόρχολ: Στη «Σάρκα για τον Φρανκενστάιν» (1973) και το «Αίμα για τον Δράκουλα» (1974), συνδέοντας εφ’ όρου ζωής το όνομα και τη φυσιογνωμία του με το σινεμά του τρόμου και του φανταστικού, αλλά και με τις καλλιτεχνικές αναζητήσεις μερικών από των πιο εμβληματικών δημιουργών. Υπήρξε συνεργάτης (και σύντροφος) Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ, τον οποίο γνώριζε από τα εφηβικά τους χρόνια. Συμμετείχε σε τρεις ταινίες του («Η γυναίκα του σταθμάρχη», «Η Τρίτη Γενιά»,  «Λιλί Μαρλέν»), καθώς και στη σειρά “Berlin Alexanderplatz|, που είχε σκηνοθετήσει. Έπαιξε σχεδόν σε όλες τις ταινίες του Λαρς Φον Τρίερ. Στις αρχές της δεκαετίας του 1990, 0, ο Γκας Βαν Σαντ τον έφερε στις ΗΠΑ για να παίξει στο «Δικό μου Αϊντάχο», μαζί με τον Ρίβερ Φοίνιξ και τον Κιάνου Ριβς. Από το 1991 ζούσε μόνιμα στην Αμερική, έχοντας γίνει ένας από τους πιο αναγνωρίσιμους και αξιόπιστους δευτεραγωνιστές του Χόλιγουντ.

Μιλώντας για την καριέρα του, είχε δηλώσει για τις ταινίες που είχε κάνει: «Εκατό ταινίες είναι κακές. Πενήντα μπορείς να τις δεις με ένα ποτήρι κρασί. Πενήντα είναι καλές».

• Κινηματογράφος