Επιχείρηση Rising Lion: Έτσι έπιασε στον ύπνο η Μοσάντ την Τεχεράνη – Στόχος πυρηνικές εγκαταστάσεις και ισχυρά πρόσωπα

Η σύγκρουση μεταξύ Ιράν – Ισραήλ έχει βαθιές ρίζες: από την Ιρανική Ισλαμική Επανάσταση του 1979 μέχρι τις σημερινές εντάσεις για πυρηνικά, ένοπλα αραβικά παρακλάδια και στρατηγικές επιρροές στην περιοχή .

Ο λόγος που επιτέθηκε τα χαράματα της 13ης Ιουνίου 2025 το Ισραήλ στην Τεχεράνη, ήταν η επιθετική κούρσα του Ιράν στην εκμετάλλευση του ουρανίου σχεδόν σε επίπεδο πυρηνικής βόμβας. Οι διεθνείς οργανισμοί, συμπεριλαμβανομένης της ΔΟΑΕ, επιβεβαιώνουν υψηλό επίπεδο εμπλουτισμού και παραβιάσεις της συμφωνίας του 2015 (JCPOA) . Αν και το Ιράν ισχυρίζεται ότι το πρόγραμμα είναι ειρηνικό, οι Ισραηλινοί παράγοντες – και ο Νετανιάχου – υποστηρίζουν ότι η πραγματικότητα είναι διαφορετική: ετοιμάζεται επιθετική πυρηνική ικανότητα .

Επιχειρησιακό σχέδιο: “Operation Rising Lion” κι οι 3 φάσεις της Μοσάντ

Το σχέδιο, με την κωδική ονομασία “Operation Rising Lion”, προετοιμάστηκε για μήνες – ίσως και χρόνια – και συνδύαζε την IDF με τη Μοσάντ και τις ισραηλινές βιομηχανίες άμυνας.

Η Μοσάντ ανέπτυξε ένα τριφασικό σχέδιο:

1. Προ-στρατιωτική φάση: Μυστική εισαγωγή οπλισμένων μυστικών ομάδων σε θέσεις αεράμυνας. Τοποθέτηση guided munitions δίπλα σε S‑300 κ.ά., τα οποία ενεργοποιήθηκαν ταυτόχρονα με την αεροπορική δράση .
2. Κεντρική φάση: Μέσω drones λανσαρισμένων από βάση κοντά στην Τεχεράνη, κατέρριψε αμυντικούς και πυραυλικούς στόχους, όπως οι εγκαταστάσεις Asfajaabad, αποδιοργανώνοντας τις ιρανικές αντιθέσεις .
3. Αεροπορική φάση: 200+ μαχητικά της ΙDF (F‑35ι, F‑15, F‑16killer drones) εκτόξευσαν πάνω από 330 όπλα σε 100+ στόχους πυρηνικών, δοκιμών, επιστημόνων και στρατιωτικών ηγετών.

Αυτό το πολύ σχέδιο συνδύασε κρυφές και φανερές ενέργειες, κλιμακώνοντας σε ολοκληρωμένη επίθεση.

Στοχοι: εγκαταστάσεις, επιστήμονες και λοχαγοί

Τα πλήγματα επικεντρώθηκαν σε:

• Πυρηνικές εγκαταστάσεις: Natanz, μονάδες εμπλουτισμού, πολυώροφα υπόγεια κτίρια, εργαστήρια και ηλεκτρικοί πυρήνες .
• Στρατιωτικές βάσεις και πυραυλικά εργοστάσια: πολλαπλοί στόχοι σε Τεχεράνη, Ταμπρίζ, Ισφαχάν, Άρακ, Κερμανσάχ .
• Ηγετικά πρόσωπα:
  • Συμβασιλοί: MG Hossein Salami (IRGC Commander), MG Mohammad Bagheri (Στρατιωτικός αρχηγός), MG Gholam Ali Rashid .
  • Νεότεροι ηγέτες: Fereydoon Abbasi (πρώην πρόεδρος ΑΑΟΙ), Mohammad Mehdi Tehranchi (πρύτανης – πυρηνικός φυσικός), Ali Shamkhani (σύμβουλος Ανώτατου Ηγέτη) .

Αυτή η διπλή επίθεση σε πυρηνικούς επιστήμονες και στρατιωτική ιεραρχία είχε απώτερο στόχο την καταστροφή διοικητικής και τεχνολογικής ικανότητας, ώστε να επιβραδυνθεί δραστικά το πρόγραμμα.

Το πλαίσιο και η στρατηγική

Αυτό ακολουθεί την Begin Doctrine, θεμελιώδη υπεραμυντική στρατηγική του Ισραήλ ενάντια σε αντιπάλους με WMDs, ξεκινώντας από την επίθεση στο Οσίρακ (Ιράκ, 1981) . Παρόμοιες ενέργειες περιλάμβαναν τη κατά του πυρηνικού αρχείου της Τεχεράνης (2016) και διάφορες σαμποτάζ (π.χ. Natanz 2021) .

Το σχήμα περιγράφεται συχνά ως anticipatory/preemptive self-defense — μια δόγμα που επιτρέπει στο Ισραήλ να ενεργήσει προληπτικά πριν το Ιράν αποκτήσει πλήρη πυρηνική ικανότητα .

Πιθανοί λόγοι – ουράνιο, βόμβα ή παραπλάνηση;

Διαφαίνεται ότι ο κυριότερος λόγος ήταν η ουρανιοκεντρική απειλή: το Ιράν είχε επαρκείς πόρους εμπλουτισμένου ουρανίου και πλησίαζε στη φάση πυρηνικής κατασκευής .

Ωστόσο, υπήρχε και στρατηγική εκτόνωσης/εκφοβισμού – να ανακοπεί και να αποθαρρυνθεί το Ιράν από περαιτέρω ανάπτυξη πυρηνικών και βαλλιστικών δυνατοτήτων.

Κριτικές φωνές, ακόμη εντός Ισραήλ, όπως ο πρώην αρχηγός Μοσάντ Meir Dagan, τόνιζαν ότι τέτοιες κινήσεις θα μπορούσαν να προκαλέσουν μεγαλύτερη αναταραχή και να βλάψουν τη διεθνή θέση του Ισραήλ .

Πως συντονίστηκε η Μοσάντ – ρόλοι και πρόσωπα

Η Μοσάντ συνεργάστηκε στενά με τη Διεύθυνση Πληροφοριών (AMAN) και τις ισραηλινές άμυνες:

• Πληροφορίες: Καταγραφή εγκαταστάσεων, διαδρομών, στόχων – και στοχοποίησης επιστημόνων και στρατηγών .
• Ground teams: Μυστικές ομάδες τοποθέτησαν όπλα μέσα στο Ιράν, οργάνωσαν τις βάσεις των drones, διείσδυσαν υπό κάλυψη .
• ESPIONAGE history: Πέραν της πρόσφατης επιχείρησης, η Μοσάντ είχε συλλέξει σημαντικά στοιχεία μέσω προηγούμενων ενεργειών, π.χ. Natanz archive, αποσταθεροποίηση αμυντικών συστημάτων, εκρήξεις σε 2021 .

Χωρίς τις πλάτες των ΗΠΑ αλλά με τις ευλογίες του Τραμπ

Τις πρώτες πρωινές ώρες της 13ης Ιουνίου 2025, ο πρώην Πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ έσπευσε να εκφράσει τον ενθουσιασμό του για τη στρατιωτική δράση του Ισραήλ κατά του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν, χαρακτηρίζοντας την «εξαιρετική» και σημειώνοντας ότι «υπάρχει πολύ περισσότερα να έρθουν».

Παράλληλα, μέσω της πλατφόρμας Truth Social, υπενθύμισε την προθεσμία που είχε θέσει στο Ιράν δύο μήνες πριν, απαιτώντας τη σύναψη νέας πυρηνικής συμφωνίας μέσα σε 60 ημέρες.  Ο Τραμπ υποστηρίζει ότι η συμμαχία ΗΠΑ–Ισραήλ είναι έτοιμη για επόμενες βιαιότερες επιθέσεις αν η Τεχεράνη δεν συμφωνήσει.

Ο Τραμπ αναφέρεται σε μια «προσωπική συμφωνία», αποτέλεσμα συνομιλιών που μεσολάβησε μέσω Ομάν και επιστολής στον Χαμενεί  τον Μάρτιο του 2025, όπου ζητούσε να σταματήσει το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν και η υποστήριξη προς Χεζμπολάχ, Χούθι και Χαμάς.

Η Τεχεράνη απέρριψε επίσημα τον «εκβιασμό», αλλά άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο έμμεσων διαπραγματεύσεων. Η ισραηλινή επιχείρηση «Rising Lion» στοχεύει σε ζωτικής σημασίας υποδομές και πρόσωπα – μεταξύ των οποίων και ανώτατοι πυρηνικοί επιστήμονες του Ιράν καθώς και διοικητές των Φρουρών της Επανάστασης.

Οι δηλώσεις Τραμπ δείχνουν πως, παρ’ όλη την κλιμάκωση, παραμένει πιθανή η διπλωματική διέξοδος, πριν οδηγηθεί η περιοχή – ή και ο κόσμος – σε έναν ανοιχτό πυρηνικό πόλεμο.

Κοντά σε έναν τρίτο παγκόσμιο πόλεμο;

Το Ιράν απάντησε άμεσα με 100 drones και πιθανώς βαλλιστικούς πυραύλους, ενώ ο Ισραήλ ανέφερε ότι κατέρριψε τις περισσότερες επιθέσεις – συνάμα με τη διαστολή δυνάμεων ΗΠΑ–Βρετανίας–ΝΑΤΟ .

Οι διεθνείς οργανισμοί και η ΟΗΕ κάλεσαν σε αυτοσυγκράτηση , ενώ η κοινή γνώμη φοβάται κλιμάκωση σε ευρύτερη σύγκρουση με εμπλοκή μεγάλων δυνάμεων όπως το Ιράν, οι ΗΠΑ ή η Ρωσία.

Οι Στρατιωτικοί αναλυτές αναφέρουν ότι η καταστροφή των πυραυλικών και αμυντικών θέσεων είναι κλειδί στην αποτροπή αμφίδρομης κλιμάκωσης .

Αυτό σημαίνει ότι ο κίνδυνος ενός παγκόσμιου πολέμου, προς το παρόν, είναι περιορισμένος, δεδομένα και των διεθνών ισορροπιών. Αλλά το μέλλον παραμένει αβέβαιο – ειδικά αν εμπλακούν μεγάλες δυνάμεις ή αν το Ιράν κινητοποιήσει τις περιφερειακές του συμμαχίες (Χεζμπολάχ, Χαμάς κ.ά.).

Ωστόσο, όλα κρίνονται από τις επόμενες εβδομάδες: αν το Ιράν αποφασίζει για βιαιοπραγίες ευρέως κλίμακας ή συμβόλαια μετ’ αντιπροσώπων, τότε η κρίση μπορεί να λάβει παγκόσμιες διαστάσεις.

Τι να παρακολουθήσουμε τις επόμενες μέρες:

1. Την ανταπόκριση του Ιράν: drones vs βαλλιστικούς πυραύλους – αν το Ιράν στοχεύσει αμερικανικές βάσεις, πέφτει σε άλλο επίπεδο κλίμακας .
2. Τη στάση ΗΠΑ–ΕΕ–Ρωσίας/Κίνας: διπλωματικές πιέσεις, κυρώσεις ή στρατιωτική παρουσία.
3. Τη συνέχιση ή εγκατάλειψη των πυρηνικών διαπραγματεύσεων.
4. Τη γειτονική αντίδραση (Σαουδική Αραβία, ΗΑΕ κ.λπ.).

Το Ισραήλ επιτέθηκε με συνδυασμένο σχέδιο, ξερρίζωσε κρίσιμη πυρηνική και στρατιωτική ικανότητα, εξουδετέρωσε σημαντικούς στόχους – επιστήμονες & στρατηγούς – και, μένει να δούμε πόσο μακριά θα επεκταθεί η κρίση.

• Rising Lion
• ΗΠΑ
• Ιράν
• ουράνιο
• πυρηνικά εργοστάσια
• Τεχεράνη