Εθνική Ελλάδας: 21 χρόνια μετά, νέα «χρυσή φουρνιά» – 32 χρόνια μετά, ξενύχτια αλά … Αμέρικα, ξανά

Μια Εθνική να την πιείς σε ποτήρι… σαμπάνιας, ήταν η χθεσινή στη Γλασκώβη. Τα «μωρά» του Ιβάν Γιοβάνοβιτς είναι τρομερά και γεννούν ελπίδες ξανά!

Ταχύτητα, ποιότητα, τεχνική, transition επιθετικό και αμυντικό, καταπληκτικό. Αυτή η ομάδα έχει όλα τα στοιχεία που έχουν οι σύγχρονες μεγάλες ομάδες. Ο μέσος όρος ηλικίας της χθεσινής ενδεκάδας ήταν 22,6 έτη… 

Ένας Τζολάκης κέρβερος, θηρίο, μια καλύτερη εκδοχή του Νικοπολίδη. Έτσι φαίνεται, μακάρι να εξελιχθεί έτσι. Κουλιεράκης και Μαυροπανος δύο στόπερ απλά, καταπληκτικά και … «μπαλάτα». Οι τύποι είναι … απροσπέλαστοι. 

Βαγιαννίδης και Γιαννούλης ο Ορισμός των σύγχρονων φουλ μπακ.

Μουζακίτης 17χρονων με μυαλό και ψυχραιμία 30αρη, μεγάλη μπαλοδόφατσα ο μικρός. Ο 22χρονος Ζαφείρης, μοτεράκι κανονικό. Ο μέσος … Box to Box που λένε και στο χωριό.

Τζόλης, αέρινος, φοβερός και τρομερός. Η επιτομή του winger που βάζει και γκολ, μεγάλη αδυναμία!

Ο Κωνσταντέλιας… της μιλάει της μπάλας και αυτή τον ακούει, βασικά τον υπακούει. Παικτάρα ετών 22! Χαίρεσαι να βλέπεις να παίζει μπάλα, ο Ντέλιας ο χαμογελαστός!

Καρέτσας ετών 17 και 4 μηνών με δύο συμμετοχές στην Εθνική Ελλάδας και ένα γκολ, μα τι γκολ. Συγνώμη αλλά το τελείωμα του μικρού είχε κάτι από … Pulga. Ούτε κοντρόλ, με τη μία. Φούλ αυτοπεποίθηση.

Αγγίγματα της μπάλας που τα βλέπεις μόνο από μεγάλους παίκτες. Αυτό το παιδί θα αφήσει εποχή.

Υγιής να είναι και η μεγάλη μεταγραφή είναι πολύ κοντά ( ήδη υπάρχει κρούση από την Μπάγερν στην Γκενκ).

 

Παυλίδης θωρηκτό, βουνό, διανύει μια χρονιά ονειρική.

Απο κει και πέρα θυμηθείτε, ότι έρχονται Τζίμας και Κωστούλας. Μπορεί και ο Κούτσιας αλλά και ο Νόα Άλεν που παίζουν στο MLS.

Στον πάγκο έχεις Τσιμίκα, Σιώπη, Γαλανόπουλο, Αλεξανδρόπουλο, Δουβίκα, Ρέτσο, Φούντα, Ρότα, Ιωαννίδη, Μασούρα, Μανδά, Πέλκα και τις «παλιοσειρές» Μπακασέτα, Κουρμπέλη, Γιακουμάκη, Μάνταλο, Βλαχοδήμο, Χατζηδιάκο.

Όλα αυτά οφείλονται στον «μπαρμπαστρουμφ» Ιβάν Γιοβάνοβιτς. Τόλμησε ο Ιβάν ο τρομερός και έκανε ριζική ανανέωση στην Εθνική Ελλάδας. Οι παίκτες τον αγαπούν, παίζουν γι αυτόν. Και ο ίδιος όμως τους αγαπά σαν παιδιά του, όπως αγαπάει και την Εθνική μας, ίσως περισσότερο από κάποιους… Έλληνες. Αφήστε τον εκεί και μην βάζετε στην ομάδα αυτή, την τοξικότητα της Super League.  

21 χρόνια μετά το έπος του 2004, μπορούμε να μιλήσουμε πλέον, για τη νέα χρυσή φουρνιά της Εθνικής μας. Άργησε αλλά ήρθε! Και ήρθε για τα καλά!

32 χρόνια μετά από το Μουντιάλ του 1994, ίσως χρειαστεί (ευχής έργο, θα είναι) να ξενυχτήσουμε ξανά, το καλοκαίρι του 2026 στα γήπεδα των ΗΠΑ. 

Το 1994, 16χρονων έβαλα ξυπνητήρι στις 04:30 το πρωί, για να δω για 1η φορά την Εθνική σε Μουντιάλ. Είχα αγωνία, είχα κάψα, ανατρίχιασα που άκουσα τον εθνικό μας ύμνο, άλλο όμως… που μου έκοψε τη φόρα, από το πρώτο λεπτό κιόλας (Μπατιστούτα), η παρέα του Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα. 

Δεν πτοήθηκα, ξανά έβαλα ξυπνητήρι για να δω και το ματς με τη Βουλγαρία αλλά και με τη Νιγηρία, στα οποία χάσαμε.

Θέλω να το ξανακάνω το καλοκαίρι του 2026 (μακάρι), απλά δεν θα βάλω το ξυπνητήρι του τότε, με έντονο ντριιννν, αλλά το κινητό μου…

• Εθνική Ελλάδας
• Ιβάν Γιοβάνοβιτς
• Κωνσταντίνος Καρέτσας
• Μαραντόνα
• Μουντιάλ 2026
• Χρήστος Μουζακίτης
• Χρήστος Τζόλης